II SAB/Ke 139/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 29 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie nierozstrzygnięcia wniosku o ustalenie warunków zabudowy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu A. S. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE A. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania jego wniosku z 28 lutego 2020 r. o ustalenie warunków zabudowy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarga nie została poprzedzona wniesieniem ponaglenia. Zarządzeniem z 8 października 2021 r., skarżący został wezwany do złożenia dowodu, że wniósł do organu wyższego stopnia ponaglenie w sprawie bezczynności Prezydenta Miasta. W odpowiedzi skarżący podał, że ponaglenia dokonał pismem 28 maja 2021 r. i z 22 października 2021 r. W pierwszym z tych pism (skierowanym do Urzędu Miasta K.) skarżący wskazał, że pismo z 12 maja 2021 r. w sprawie [...] informujące o pozostawieniu sprawy bez rozpatrzenia jest bezzasadne. Dalej podał, że Urząd Miasta K. pismem 10 kwietnia 2020 r. poinformował inwestora, że przedłuża termin uzupełnienia wniosku o kolejne 90 dni oraz precyzyjnie określił datę rozpoczęcia biegu 90-dniowego terminu. Oznacza to, że termin do uzupełnienia przedmiotowego wniosku upłynie w terminie 90 dni po ustaniu stanu pandemii. Stan epidemii ogłoszony na terenie Polski rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii obowiązuje do dnia dzisiejszego. A więc nawet nie rozpoczął się jeszcze bieg 90-dniowego terminu uzupełnienia wniosku w sprawie [...] Następnie pismem z 12 maja 2021 r. Urząd Miasta poinformował o pozostawieniu sprawy bez rozpatrzenia w związku z przekroczeniem 90-dniowego terminu. Natomiast z pisma z 10 kwietnia 2020 r. wyraźnie wynika, iż termin ten jeszcze nie upłynął. Pisma Urzędu Miasta z 12 maja 2021 oraz 10 kwietnia 2020 r wykluczają się nawzajem. Jednocześnie skarżący podał, że w terminie określonym w piśmie z 10 kwietnia 2020 r. inwestor uzupełni wszystkie wymagane braki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b P.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 P.p.s.a. Należy zauważyć, że pismo z 28 maja 2021 r. nie może być uznane za ponaglenie. Zostało ono bowiem skierowane do Urzędu Miasta K. Wydział Urbanistyki i Architektury w K., a nie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., które jest w tym przypadku organem wyższego stopnia. Przede wszystkim jednak z pisma tego nie wynika, że stanowi ono ponaglenie, złożone w trybie at. 37 kpa. W piśmie tym skarżący jedynie wskazuje, dlaczego jego zdaniem – pismo organu z 12 maja 2021 r. informujące o pozostawieniu sprawy bez rozpatrzenia jest bezzasadne, wskazuje na sprzeczność tego pisma z pismem organu z 10 kwietnia 2020 r. i ponadto informuje organ, że uzupełnił złożony przez siebie wniosek. Z kolei ponaglenie z 22 października 2021 r. jest spóźnione, gdyż zostało złożone po wniesieniu skargi na bezczynność do WSA w Kielcach, co miała miejsce 7 września 2021 r. Trzeba zaznaczyć, że celem złożenia ponaglenia jest wyczerpanie środków zaskarżenia i umożliwienie załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Jak już wcześniej wskazano, stosownie do art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia, a więc ponaglenie powinno poprzedzać złożenie skargi na bezczynność. Zatem złożenie ponaglenia po wniesieniu skargi, nie spełnia powyższej przesłanki. Reasumując skoro skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu, nie zaskarżył zarzucanej bezczynności do organu wyższego stopnia – SKO w K., to należy przyjąć, że wymóg wyczerpania środków zaskarżenia nie został w sprawie spełniony. W konsekwencji powyższego, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. W przedmiocie zwrotu uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego orzeczono jak w pkt II postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.