IV SA/Wr 342/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków Protokolant Aneta Januszkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 29 listopada 2007 r. sprawy ze skargi Z. G. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej i inwalidztwa postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi w rozważanej sprawie jest, mające charakter decyzji administracyjnej, orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] nr [...], uchylające orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Ż. z dnia [...] nr [...] w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej i inwalidztwa w części dotyczącej określenia inwalidztwa i przekazujące sprawę organowi I instancji celem wydania nowego orzeczenia. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w Ż. w wyżej wskazanym orzeczeniu wypowiedziała się zarówno w zakresie zdolności Z. G. do zawodowej służby wojskowej, o związku oraz braku związku poszczególnych, rozpoznanych u niego chorób lub ułomności ze służbą wojskową, jak i określenia inwalidztwa. W zaskarżonym orzeczeniu Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. wskazała, że uchyliła kwestionowane orzeczenie w części dotyczącej określenia inwalidztwa (pkt 11 ppkt e) z uwagi na nieprawidłowy zapis nie wynikający z ustaleń w pkt 11 ppkt a tego orzeczenia. Na powyższe orzeczenie Z. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wskazując, że przedmiotem jego odwołania były zarzuty dotyczące błędnych kwalifikacji prawnych i orzeczniczych przyjętych przez TWKL podczas określania grup inwalidzkich, ich związku ze służbą oraz postępowania odszkodowawczego. Wskazał też, że w związku z pouczeniem zawartym w zaskarżonym orzeczeniu skarga nie przysługuje w zakresie jakichkolwiek ustaleń dotyczących orzecznictwa wojskowego więc koniecznym jest sprecyzowanie zaniedbań organu pozwanego w kwestii postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga złożona w niniejszej sprawie, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przez Z. G. podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne rozpoznają sprawy sądowoadministracyjne. Powołana ustawa w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1-7 tej ustawy oraz na bezczynność organów w przypadkach określonych w jej art. 3 § 2 pkt 1-4. W dniu 27 października 1999r. w sprawie sygn. akt III ZP 9/99 (OSNAP i US Nr 5, poz. 167 z 2000r.) Sąd Najwyższy podjął uchwałę w Składzie Siedmiu Sędziów, zgodnie z którą: "Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w tej części, w której dotyczy zagadnienia związku choroby ze służbą wojskową w istocie regulowane jest przez przepisy prawa zabezpieczenia społecznego, czy też szeroko pojmowanych ubezpieczeń społecznych, co pozwala na przyjęcie, że orzeczenie tej komisji - jeżeli w swej treści zawiera ustalenie dotyczące związku choroby ze służbą wojskową - ma swoisty charakter prawny i wobec tego w tej właśnie części powinno być poddane tym regułom proceduralnym (w zakresie możliwości skierowania sprawy na drogę sądową), które właściwe są dla ubezpieczeń społecznych. W ogólności nie jest tu też bez znaczenia, że w ramach przeprowadzanej reformy ubezpieczeń społecznych, z jednej strony, doszło do większego wyodrębnienia i autonomii prawa ubezpieczeń społecznych, a z drugiej strony, poddania w szerszym zakresie regułom tego prawa także tych stosunków, które są następstwem powołania do odbycia niezawodowej i zawodowej służby wojskowej. To zaś przemawia za tym, by sprawy z zakresu zabezpieczenia społecznego były w całości poddane specjalnemu orzecznictwu do spraw pracy i ubezpieczeń społecznych, a nie sądownictwu administracyjnemu". Uchwała ta zachowała aktualność na gruncie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Konkludując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. dotycząca kwestii związanych z określeniem grupy inwalidztwa, związku poszczególnych chorób i ułomności ze służbą wojskową oraz zagadnień odszkodowawczych niewątpliwie nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Nadto wskazać należy, że w zaskarżonym orzeczeniu zawarto prawidłowe pouczenie o przysługującej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rozstrzygnięcie w części dotyczącej określenia stopnia zdolności do służby wojskowej oraz wskazano, że w zakresie ustalenia grupy inwalidztwa i jego związku lub braku związku ze służbą wojskową oraz związku lub braku związku chorób i schorzeń ze służbą wojskową skarga nie przysługuje. W tej sytuacji skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.