II SA/Sz 1360/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy G. o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty G. z dnia [...] Nr [...] w sprawie ze skargi Gminy G. na decyzję Wojewody Z z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji. UZASADNIENIE Wojewoda decyzją wydaną w dniu [...] r. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., numer [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą R. G., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą [...], pozwolenia na budowę myjni samochodowej samoobsługowej, bezdotykowej, czterostanowiskowej typu [...] wraz z instalacjami: wodociągową, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, gazową i elektryczną na terenie działki nr [...], obręb geodezyjny nr [...] miasta G. oraz przyłącza wodociągowego i kanalizacji deszczowej w działce nr [...], obręb geodezyjny nr [...] miasta G.. Opisaną decyzję organu odwoławczego Gmina zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] r., Nr [...]. Wniosek nie zawierał uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje : Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania aktu organu administracji zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu, czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę nie został przez skarżącą uzasadniony. Nie uprawdopodobniła ona tym samym zaistnienia przesłanek określonych w powołanym art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd nie dopatrzył się również zaistnienia tych przesłanek z urzędu. Należy wskazać, że wykonanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych samo przez się nie musi prowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, stąd wnioskujący o wstrzymanie wykonania pozwolenia na budowę obowiązany jest przytoczyć konkretne okoliczności, które wskazywałyby na takie właśnie niebezpieczeństwo bądź skutki. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach, wyznaczonych treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji sąd nie ma zatem możliwości dokonania oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego, stąd niedopuszczalne jest wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości danego rozstrzygnięcia. Poza tym należy podkreślić, że to inwestor ponosi ryzyko, wykonując roboty budowlane na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, w stosunku do której wszczęto postępowanie nadzwyczajne bądź wniesiono skargę do sądu administracyjnego. W przypadku bowiem ewentualnego wyeliminowania tej decyzji z obrotu prawnego wynikające z tego negatywne konsekwencje obciążać będą wyłącznie inwestora. Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu