II SA/Ol 801/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.M. na Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w "[...]" w przedmiocie zakwalifikowania do nauczania w "[...]" postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE K.M. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na pismo Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej "[...]" (dalej: "Dyrektor") z 3 października 2020 r. w przedmiocie niezakwalifikowania do nauczania w Centrum Kształcenia Ustawicznego "[...]". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie – oddalenie skargi. Wywiódł, że sprawa nie mieści się w katalogu spraw zawartych w art. 3 § 2-4 p.p.s.a. a zatem nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Wyjaśnił ponadto przyczyny odmowy przyjęcia skarżącego do nauczania w ww. placówce. W piśmie procesowym z 18 listopada 2020 r. skarżący ustosunkował się do stanowiska Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej wyrażonego w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) i w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Skarga na pismo Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w przedmiocie niezakwalifikowania osadzonego do nauczania w Centrum Kształcenia Ustawicznego w Zakładzie Karnym dotyczy materii niepodlegającej kontroli sądu administracyjnego. Kwalifikowanie osadzonych do nauczania odbywa się na zasadach przewidzianych w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 listopada 2016 r. w sprawie sposobu i trybu prowadzenia nauczania w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2004), dalej: "rozporządzenie". Zgodnie z § 17 ust. 1 rozporządzenia przyjmowanie osadzonych do szkół prowadzonych przy zakładach lub na kwalifikacyjne kursy zawodowe następuje na podstawie wyników postępowania rekrutacyjnego. Postępowanie rekrutacyjne przeprowadza komisja rekrutacyjna, w której skład wchodzą przedstawiciele szkoły wyznaczeni przez dyrektora szkoły oraz przedstawiciel zakładu wyznaczony przez dyrektora zakładu (ust. 2). Stosownie do § 18 ust. 1, do zadań komisji rekrutacyjnej należy: 1) przeprowadzanie rekrutacji osadzonych do szkoły lub na kwalifikacyjny kurs zawodowy na podstawie wykazów kandydatów nadesłanych przez zakłady i zawartych w nich informacji; 2) ustalenie, na podstawie wyników postępowania rekrutacyjnego, listy osadzonych przyjętych do szkoły lub na kwalifikacyjny kurs zawodowy; 3) sporządzenie listy osadzonych nieprzyjętych do szkoły lub na kwalifikacyjny kurs zawodowy wraz z uzasadnieniem. W ust. 2 § 18 przewidziano zaś, że listy osadzonych przyjętych i nieprzyjętych do szkoły lub na kwalifikacyjny kurs zawodowy zatwierdza dyrektor zakładu, przy którym jest prowadzona szkoła lub jest prowadzony kwalifikacyjny kurs zawodowy. Z przepisów cytowanego rozporządzenia nie wynika, że przewidziano tryb odwoławczy w postępowaniu rekrutacyjnym dotyczącym przyjmowania osadzonych do szkół prowadzonych przy zakładach lub na kwalifikacyjne kursy zawodowe. Ponadto, ani w rozporządzenie, ani w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karnym wykonawczy nie zawarto odesłania w trym zakresie do przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2020 r., poz. 910) czy przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Podkreślić jednocześnie należy, że z art. 158 Prawa oświatowego wynika wprost, że przepis ten dotyczy wyłącznie postępowania rekrutacyjnego dzieci, młodzieży oraz osób pełnoletnich, przyjmowanych odpowiednio do publicznych przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w publicznych szkołach podstawowych, publicznych innych form wychowania przedszkolnego i publicznych placówek, o których mowa w art. 2 pkt 3-5 i 8, do klas I szkół wszystkich typów oraz klas wstępnych, o których mowa w art. 25 ust. 3. Bezspornie nie mieszczą się w tym zakresie publiczne szkoły i placówki w zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich oraz publiczne szkoły i placówki przy zakładach karnych i aresztach śledczych, które na podstawie art. 8 ust. 12 zd. pierwsze Prawa oświatowego, może zakładać i prowadzić Minister Sprawiedliwości. W art. 8 ust. 12 zd. drugim przewidziano ponadto, że szkoły i placówki przy zakładach karnych i aresztach śledczych działają w ramach ich struktury. Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że kwestia sposobu i trybu prowadzenia nauczania w zakładach karnych nie mieści się we właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.