I OSK 1156/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marzenna Linska - Wawrzon sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska (spr.) sędzia del. NSA Jerzy Solarski Protokolant asystent sędziego Maciej Stojek po rozpoznaniu w dniu 11 października 2012 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej J. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Lu 794/11 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Lu 784/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] września 2011 r. nr [...], którą utrzymana została w mocy decyzja Burmistrza Bychawy z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] Decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. Burmistrz Bychawy odmówił J. S. przyznania zasiłku celowego na zakup żywności z tego względu, iż jakkolwiek dochód rodziny nie przekracza ustawowego kryterium to przyznana jej już została pomoc na dożywianie od 1 kwietnia do 31 czerwca 2011 r. Samorządowe Kolegium w uzasadnieniu decyzji z [...] września 2011 r. stwierdziło, że J. S. – bezrobotna, bez prawa do zasiłku – tworzy rodzinę z matką H. P., która otrzymuje emeryturę i dodatek pielęgnacyjny łącznie w kwocie 821,35 zł, nadto zamieszkuje w mieszkaniu matki, składającym się z 1 pokoju, kuchni i łazienki, matka ma ustalony stopień niepełnosprawności i wymaga opieki, nie dając wiary twierdzeniom J. S., podanym w odwołaniu o prowadzeniu osobnych gospodarstw domowych. Podkreśliło jednak, że choć rodzina mieści się w kryterium dochodowym, to jednak już pomoc na dożywianie została przyznana. W skardze J. S. podnosiła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a jej dochodem jest dodatek mieszkaniowy w kwocie 158,19 zł, zaś nikt nie może jej zmuszać do opieki nad matką. Oddalając skargę, Wojewódzki Sąd stwierdził, że wniosek o przyznanie zasiłku celowego J. S. złożyła 30 maja 2011 r. i organy mogły jej udzielić tej pomocy od miesiąca maja, jednak decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. został jej przyznany zasiłek celowy na zakup żywności po 100 zł od 1 kwietnia do 30 czerwca 2011 r., zatem w okresie złożenia w maju wniosku pomoc na taki sam cel była już przyznana. Odnosząc się natomiast do stwierdzenia co do prowadzenia osobnego gospodarstwa domowego, Sąd podkreślił, że z akt sprawy wynika coś wręcz przeciwnego, przy czym właśnie dodatek mieszkaniowy, o którym mówi ona w skardze został przyznany na dwuosobowe gospodarstwo domowe, jednak nie ma to znaczenia w sprawie, gdyż odmowa przyznania zasiłku celowego nastąpiła z tego względu, że już został on przyznany. Reprezentowana przez adwokata z urzędu, J. S. wniosła skargę kasacyjną od tego wyroku, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania i zarzucając: I. Naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ i c/ p.p.s.a. (w rozumieniu art. 174 pkt 2 ustawy p.p.s.a., które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, przez nieuwzględnienie przez organy obu instancji przepisów: – art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. – przez nieustalenie i nierozważnie okoliczności w zakresie przyznania skarżącej zasiłku celowego i przez przyjęcie podstawy odmowy przyznania zasiłku celowego innej niż wysokość dochodu. II. Naruszenie przepisów prawa materialnego, a w szczególności: – art. 41 lub art. 39 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej przez jego niezastosowanie przez nieustalenie, czy skarżąca spełnia kryterium dochodowe określone w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw. J. S. wystąpiła o przyznanie zasiłku celowego na zakup żywności. Zasiłek celowy na ten cel może być przyznany na podstawie ustawy z dnia 12 czerwca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.) i ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" (Dz.U. Nr 267, poz. 2359 ze zm.). Podkreślić jednak należy, że zasiłek celowy jest przyznawany w ramach uznania administracyjnego, co oznacza pewien zakres swobody działania organu, co do zasadności i wysokości udzielenia pomocy. Przyznanie pomocy uwarunkowane jest spełnieniem kryterium dochodowego przez osobę ubiegającą się o nią, ale też i warunkami konkretnej sprawy. W niniejszej sprawie organy obu instancji uznały, że J. S. kryterium dochodowe spełnia, jednak odmówiły przyznania zasiłku celowego na żywność z tego względu, że pomoc taka już została przyznana. Z akt sprawy wynika, że wniosek o przyznanie zasiłku celowego, zakończony wydaniem decyzji zaskarżonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, został złożony w maju 2011 r. zatem przyznanie zasiłku mogło nastąpić, poczynając od tego miesiąca. Jednak z akt wynika, że od kwietnia 2011 r. na okres 3 miesięcy, tj. do 30 czerwca 2011 r. zasiłek na dożywianie został już J. S. przyznany. Działając w ramach uznania administracyjnego, tj. pewnej swobody oceny stanu sprawy, organy odmówiły przyznania zasiłku na żywność na ten sam okres, mimo iż uznały, że J. S. spełnia kryterium dochodowe. Istotne w sprawie nie jest zatem to czy prowadzi ona jednoosobowe gospodarstwo domowe czy też wspólnie z matką, w obu bowiem wypadkach kryterium spełnia, a tylko to czy mimo spełnienia kryterium odmowa mieści się w ramach uznania administracyjnego, skoro powodem odmowy było już przyznanie zasiłku na ten sam cel i na ten sam okres. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie działanie organów uznał za zgodne z prawem, a z tą oceną trudno się nie zgodzić. Z akt sprawy wynika, że skarżąca objęta jest od lat opieką społeczną, ale przede wszystkim na miesiąc maj 2011 r. otrzymała już zasiłek celowy na żywność. W takim stanie rzeczy nie można zarzucić organom przekroczenia granic uznania administracyjnego. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270). O wynagrodzeniu adwokata działającego z urzędu orzeknie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie.