I SA/Wr 1433/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska, Sędziowie Sędzia NSA Halina Betta, Sędzia WSA Marek Olejnik (sprawozdawca), Protokolant Barbara Głowaczewska, po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. we W. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie : podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić "A" Sp. z o.o. we W. wniesiony wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł (dwieście złotych). UZASADNIENIE "A" sp. z o.o. we W. skargą z dnia 11 sierpnia 2009 r. zaskarżyła indywidualna interpretację prawa podatkowego wydana przez Ministra Finansów w dniu [...]r. Nr [...] domagając się jej uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania. Pismem z dnia 7 listopada 2011 r. strona skarżąca cofnęła wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć. Jak stanowi art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej: [p.p.s.a.], skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, zwłaszcza, że przedmiotem skargi była indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego. Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 161 par. 1 pkt 1 p.p.s.a, który to przepis stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art.232 p.p.s.a.