II OZ 1270/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2010 r., II SA/Wa 798/10, o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2010 r. w sprawie ze skargi R. S. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o niezdolności do zawodowej służby wojskowej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 października 2010 r., II SA/Wa 798/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2010 r. w ten sposób, że w komparycji postanowienia w określeniu przedmiotu skargi w miejsce "orzeczenia o niezdolności do zawodowej służby wojskowej" wpisał słowa "związku chorób ze służbą wojskową". W uzasadnieniu, Sąd I.instancji wskazał, że w komparycji postanowienia z dnia 13 października 2010 r. wystąpiła niedokładność, polegająca na niewłaściwym określeniu przedmiotu zaskarżenia. W świetle oświadczenia skarżącego, zapisanego w protokole z rozprawy, przedmiotem jego skargi było orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w części dotyczącej związku chorób ze służbą wojskową. Dlatego postanowienie należało sprostować w trybie art.156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a."). R. S. w zażaleniu na postanowienie z dnia 20 października 2010 r. zarzucił Sądowi I.instancji naruszenie art.156 § 1 P.p.s.a. poprzez błędną wykładnię i uznanie, że w sprawie zaszły przesłanki do sprostowania i wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia. W jego ocenie, w sprostowanym orzeczeniu nie występowała oczywista omyłka pisarska. Ponadto skarżący podkreślił, że na rozprawie nie ograniczał swojej skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (art.156 § 1 P.p.s.a.). Wszystkie nieprawidłowości określone w art.156 § 1 P.p.s.a. muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość uchybienia może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi, niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. "Niedokładność" oznaczenia przedmiotu postępowania nie ma charakteru nieścisłości, która polega na przykład na błędnym oznaczeniu stron, błędnym wskazaniu ich imion, nazwisk czy też ich nazwy. Nie stanowi również błędu pisarskiego lub innej oczywistej omyłki, przez co nie podlega sprostowaniu w trybie art.156 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 14 października 2010 r., I OZ 786/08). W tak zakreślonych wąskich ramach sprostowania nie mieści się zastąpienie słów "orzeczenia o niezdolności do zawodowej służby wojskowej" słowami "związku chorób ze służbą wojskową". Te dwa wyrażenia mają inną treść co oznacza że zaskarżone postanowienie zmieniało treść postanowienia z dnia 13 października 2010 r. Dlatego ma rację skarżący zarzucający Sądowi I.instancji nieprawidłową interpretację art. 156 § 1 P.p.s.a. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.185 § 1 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.