II SAB/Kr 178/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi [...] Spółka z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta Miasta K. postępowania w sprawie z wniosku z dnia [...] lutego 2020 r. o wydanie zaświadczenia I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Prezydenta Miasta K. do wydania aktu lub dokonania czynności, II. stwierdza, że Prezydent Miasta K. dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, III. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa, IV. zasądza od Prezydenta Miasta K. na rzecz strony skarżącej [...] Spółka z o.o. z siedzibą w W. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE [...] Spółka z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę z 2 września 2021 r. na bezczynność Prezydenta Miasta K. w postępowaniu znak [...] w sprawie z wniosku [...] sp. z o.o. (obecnie skarżąca [...] Spółka z o.o. z siedzibą w W.) z 4 lutego 2020 r. o wydanie zaświadczenia o zgodności z planem miejscowym istniejącej instalacji radiokomunikacyjnej telefonii komórkowej usytuowanej na dachu budynku kościoła przy ul. [...] w K. - na potrzeby postępowania legalizacyjnego prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki w sprawie znak [...] Działaniu Prezydenta skarżąca zarzuciła naruszenie następujących przepisów postępowania administracyjnego: 1. art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256) dalej: "K.p.a.", poprzez niezałatwienie sprawy w terminie prawem przewidzianym, pomimo upływu ponad 9 miesięcy od dnia uchylenia przez WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 18 listopada 2020 r. w sprawie sygn. akt II SA/Kr 1131/20 postanowienia Prezydenta Miasta K. numer [...] z dnia 11 lutego 2020 r. w sprawie odmowy wydania żądanego zaświadczenia, w wyniku bezczynności organu polegającej na niepodjęciu jakichkolwiek czynności procesowych w toku ponownie prowadzonego postępowania; 2. art. 2 i art. 7 ustawy zasadniczej z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ("Konstytucja RP") poprzez niedziałanie przez Prezydenta w niniejszym postępowaniu w granicach i na podstawie przepisów prawa oraz nieprowadzanie niniejszego postępowania w taki sposób, by budziło to zaufanie jego uczestników do organów władzy publicznej. Wskazując na powyższe w skardze skarżąca wniosła o: 1. zobowiązanie Prezydenta do wydania decyzji w sprawie wniosku skarżącej o wydanie zaświadczenia o zgodności z planem miejscowym ww. istniejącej instalacji radiokomunikacyjnej telefonii komórkowej, w terminie 1 miesiąca od dnia rozpoznania niniejszej skargi; 2. rozpoznanie niniejszej skargi na posiedzeniu niejawnym; 3. zasądzenie od Prezydenta na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono w pierwszej kolejności, że 12 lipca 2021 r. Sąd Rejonowy dla W. XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego dokonał wpisu do rejestru zmiany firmy skarżącej, która od tego dnia działa pod firmą [...] Spółka z o.o. Zmianie nie uległy inne dane dotyczące skarżącej, w tym numer KRS, NIP, REGON oraz adres siedziby skarżącej. Zmiana została ujawniona w załączonym odpisie pełnym z KRS w Dziale I Rubryce 1, wpis nr [...]. Prezydent prowadzi postępowanie w powyżej opisanej sprawie ponownie, po uchyleniu przez WSA w Krakowie wyrokiem z 18 listopada 2020 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1131/20 postanowienia Prezydenta Miasta K. numer [...] z 11 lutego 2020 r. w sprawie odmowy wydania żądanego zaświadczenia. W tym czasie organ nie podjął jakichkolwiek czynności. Pomimo upływu ponad 9 miesięcy od uchylenia poprzedniego rozstrzygnięcia organu I instancji przez sąd administracyjny Prezydent nie zakończył postępowania w sprawie. Zgodnie z art. 35 § 3 K.p.a. Prezydent winien rozpatrzeć wniosek niezwłocznie, przy czym nie dłużej w terminie 1 miesiąca od dnia wszczęcia postępowania, a w sprawach szczególnie skomplikowanych w terminie 2 miesięcy. W niniejszej sprawie termin na jej załatwienie minął z upływem najdalej 22 stycznia 2021 r. Pismem z 1 września 2021 r. skarżąca złożyła ponaglenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. za pośrednictwem Prezydenta, co stanowi warunek dopuszczalności złożenia niniejszej skargi zgodnie z art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej "P.p.s.a."). W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta K. wniósł o jej oddalenie. Przedstawiając stanowisko w przedmiocie podniesionych zarzutów Prezydent wskazał, że sprawa dotycząca wniosku skarżącej o wydanie zaświadczenia była przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego. W wyroku z 18 listopada 2020 r., sygn. akt. II SA/Kr 1131/20 WSA w Krakowie uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 15 maja 2020 r., znak: [...] oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji. Akta sprawy zostały zwrócone organowi przez WSA pismem z 11 czerwca 2021 r. (data zwrotu do organu - 18 czerwiec 2021 r.). Ponowne postanowienie zostało przez Prezydenta Miasta K. wydane 13 września 2021 r., znak: [...] Niezależnie od wniesionej pismem z 2 września 2021 r. skargi do WSA w Krakowie na bezczynność, skarżąca złożyła w tej samej sprawie ponaglenie na bezczynność Prezydenta do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. Postanowieniem z 23 września 2021 r, znak: [...] Kolegium uznało, że: "Prezydent Miasta K. nie dopuścił się bezczynności w sprawie wydania zaświadczenia o zgodności z planem miejscowym istniejącej instalacji radiokomunikacyjnej telefonii komórkowej usytuowanej na dachu budynku kościoła przy ul. [...] w K. na potrzeby postępowania legalizacyjnego prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki w sprawie znak: [...]" W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdzono, że "akta sprawy w związku z wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 listopada 2020 r. wraz z uzasadnieniem zostały zwrócone do Urzędu Miasta K. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. pismem z dnia 11 czerwca 2021 r. (data zwrotu do Organu I instancji w dniu 18 czerwca 2021 r.). Niewątpliwie zatem sprawa powinna zostać rozpoznana w krótszym terminie niż po upływie prawie trzech miesięcy od dnia zwrotu akt sprawy, nawet przy założeniu, że miała charakter szczególnie skomplikowany. Mając jednak na względzie, że postępowanie przez Organem I instancji jest już zakończone, Organ I instancji nie pozostaje w bezczynności". W judykaturze i orzecznictwie przyjmuje się, że poprzez bezczynność postępowania należy rozumieć istniejący obiektywnie stan niewydania decyzji mimo upływu terminu załatwienia sprawy - niezależnie od przyczyny przekroczenia terminu oraz niezależnie od tego, czy jest to termin ustawowy, czy wyznaczony przez organ administracji (uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 25 listopada 2013 r, sygn. l OPS 12/13). W niniejszej sprawie wszczętej ze skargi na bezczynność Prezydent, po przeprowadzeniu niezbędnych czynności wyjaśniających, tj. po przeprowadzeniu kontroli w terenie 8 sierpnia 2021 r., do których organ został zobligowany w wyroku z 18 listopada 2020 r., sygn. II SA/Kr 1131/20, wydał postanowienie z 13 września 2021 r., znak: [...] o odmowie wydania zaświadczenia. Z uwagi na zakończenie postępowania przed organem I instancji Prezydent uznał skargę za pozbawioną podstaw. W piśmie procesowym z 19 października 2021 r. skarżąca wskazała: "modyfikuję żądanie skargi i wnoszę o: 1. Stwierdzenie, że Prezydent Miasta K. dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie [...]; 2. Stwierdzenie, że przewlekłość postępowania nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa; 3. Zasądzenie od Prezydenta Miasta K. na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, według norm przepisanych." Skarżąca podniosła, że wobec zakończenia postępowania wydaniem decyzji już po złożeniu skargi, zasadnym i koniecznym jest cofnięcie wniosku zawartego w pkt 1 pierwotnego żądania skargi, jako że postępowanie w zakresie zobowiązania organu do zakończenia postępowania jest już bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Na podstawie art. 119 pkt 4 oraz art. 120 P.p.s.a., jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu lub przewlekle prowadzone przez niego postępowanie, ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Rozpoznając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzone przez niego postępowanie, sąd kontroluje jedynie, czy w sprawie zaistniał stan bezczynności lub przewlekłości, tzn. czy organ podjął określone czynności i załatwił sprawę na danym etapie postępowania lub dążył do tego załatwienia bez zbędnej zwłoki. Zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości lub w części (art. 151 P.p.s.a.). W myśl art. 52 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1), przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Zgodnie z art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skargi na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania - jak przewiduje art. 37 § 1 K.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość), które - stosownie do art. 37 § 3 K.p.a. - wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga z 2 września 2021 r., uzupełniona pismem procesowym z 19 października 2021 r., zarzucająca bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta Miasta K. postępowania w sprawie z wniosku z 4 lutego 2020 r. o wydanie zaświadczenia o zgodności z planem miejscowym istniejącej instalacji radiokomunikacyjnej telefonii komórkowej usytuowanej na dachu budynku kościoła przy ul. [...] w K. - na potrzeby postępowania legalizacyjnego prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki w sprawie znak [...], co do zasady zasługiwała na uwzględnienie. Skarżąca w toku postępowania złożyła 1 września 2021 r. ponaglenie, spełniła tym samym wymóg konieczny do wniesienia przedmiotowej skargi. Bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 8 i art. 149 § 1 P.p.s.a. w przypadku, gdy organ prowadzi postępowanie w sprawie załatwianej w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia, uregulowane przepisami K.p.a., pozostają w ścisłym związku z art. 37 K.p.a. W myśl art. 12 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Z zasady tej wypływa dla organów obowiązek prowadzenia postępowania bez zbędnej zwłoki i opieszałości w podejmowanych czynnościach. Naturalną konsekwencją zasady szybkości postępowania stanowi wprowadzenie obowiązku załatwienia sprawy w terminach określonych w art. 35 § 1–5 K.p.a. Zgodnie z art. 35 § 1 Kk.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie do art. 35 § 2 K.p.a. niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). Załatwienie sprawy w postępowaniu uproszczonym powinno nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie miesiąca od dnia wszczęcia postępowania (§ 3a). Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu (§ 5). O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany, po myśli art. 36 § 1 K.p.a., zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (§ 2). Z akt niniejszej sprawy wynika, że 18 czerwca 2021 r. na dziennik podawczy Urzędu Miasta K. obsługującego Prezydenta Miasta K., wpłynęły akta administracyjne sprawy przesłane przez Kolegium, zwrócone przez WSA w Krakowie po uprawomocnieniu się wyroku z 18 listopada 2020 r., sygn. akt. II SA/Kr 1131/20, którym WSA w Krakowie uchylił poprzednio wydane w sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 15 maja 2020 r., znak: [...] oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji. W ww. wyroku WSA w Krakowie stwierdził po pierwsze, że stosownie do art. 218 § 2 K.p.a. organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające, o charakterze pomocniczym, uproszczonym i odformalizowanym, które nie podlega rygorom pełnego postępowania dowodowego określonych treścią art. 75 i art. 7 K.p.a. Po drugie, z uwagi na charakter tych ustaleń, stwierdzenie faktu zgodności lub niezgodności inwestycji z planem, może wymagać podjęcia także innych czynności, a nie tylko "zwykłej" analizy dokumentów. W przedmiotowej sprawie chodziło o ocenę, czy przedmiotowa stacja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a zatem czy jest widoczna "z poziomu przechodnia od strony dróg publicznych". W konsekwencji WSA zalecił weryfikację zdjęć użytych uprzednio przez organ z programu Google Street View oraz odniesienie się do przedłożonych przez inwestora licznych fotografii, wykonanych – jak zapewnia skarżąca – właśnie "z poziomu przechodnia", które przedstawiają stan odmienny niż wynika to z załączonych do akt wydruków z programu Google Street View. Jedyną czynnością przeprowadzoną przez organ I instancji po otrzymaniu akt 18 czerwca 2021 r. było przeprowadzenie kontroli w terenie 8 sierpnia 2021 r. obejmującej wykonanie i opis 8 fotografii. Natomiast dopiero po wniesieniu przedmiotowej skargi z 2 września 2021 r. Prezydent Miasta K. postanowieniem z 13 września 2021 r., znak: [...] rozpoznał ponownie wniosek skarżącej o wydanie zaświadczenia, załatwiając go negatywnie i kończąc merytorycznie wszczęte nim postępowanie. Zatem postępowanie przed Prezydentem objęte skargą zostało zakończone 13 września 2021 r. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skoro akt ten (postanowienie z 13 września 2021 r., znak: [...]) został wydany po wniesieniu skargi do Sądu (datą tą jest data wniesienia skargi do sądu za pośrednictwem organu – 3 września 2021 r.), ale przed rozpoznaniem skargi, uznać należy, że organ załatwił sprawę i nie pozostaje już w bezczynności, ani przewlekłości, zatem postępowanie sądowoadministracyjne w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd orzekł o umorzeniu postępowania w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu kończącego postępowanie lub dokonania czynności – pkt I sentencji wyroku. Sąd stwierdził też, że Prezydent dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania z uwagi na to, że sprawa nie została załatwiona w terminie określonym w art. 35 K.p.a. ani terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 K.p.a. mimo, że zdaniem Sądu nie miała szczególnie skomplikowanego charakteru. Organ przeprowadził jedyną konieczną czynność w postaci ww. kontroli 8 sierpnia 2021 r. i nie dochował obowiązku informacyjnego określonego w art. 36 § 1 K.p.a. Skoro organ postanowienie kończące postępowanie w I instancji wydał dopiero po upływie 2 miesięcy i 3 tygodni od zwrócenia akt przez WSA w Krakowie, należy uznać tak długi okres zwlekania z załatwieniem sprawy za nieuzasadniony, zwłaszcza mając na uwadze, że zasadą powinno być rozpatrzenie wniosku w przedmiocie wydania zaświadczenia w terminie miesiąca od dnia zwrócenia akt przez WSA w Krakowie. Tym samym, uwzględniając charakter podejmowanych czynności, należy stwierdzić, że organ swoim postępowaniem nie zachował zasady szybkości postępowania wynikającej z art. 12 § 1 K.p.a. i naruszył art. 35 K.p.a. Przekroczenia terminów określonych w K.p.a. nie może ekskulpować powołany przez organ sam fakt wydania merytorycznego postanowienia, a także argumentacja zawarta w postanowieniu Kolegium z 23 września 2021 r., znak: [...] stwierdzającym, że Prezydent nie dopuścił się bezczynności w sprawie. Nota bene w postanowieniu z 23 września 2021 r. Kolegium wskazało, że niewątpliwie sprawa powinna zostać rozpoznana w terminie krótszym, niż po upływie prawie trzech miesięcy od dnia zwrotu akt sprawy. W przypadku załatwienia sprawy przez organ przed wydaniem wyroku, w razie uznania skargi za zasadną, w miejsce zobowiązania do wydania aktu (art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), sąd stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a.) – o czym Sąd orzekł w punkcie II sentencji wyroku. Dokonując oceny sposobu prowadzenia postępowania przez organ, nie można abstrahować od obowiązku rozpatrywania wszystkich spraw wniesionych do organu bez zbędnej zwłoki i w terminach określonych w art. 35 K.p.a., jednakże Sąd wziął pod uwagę również ograniczenia w działalności organu stanowiące konsekwencje obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego oraz stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19. Co istotne, nawet po dniu 24 maja 2020 r. (uchylenie art. 15zzr i 15zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych - Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.) zawieszających bieg terminów procesowych, nadal obowiązywał stan epidemii z powodu COVID-19. W tym okresie działania organów administracji, jak i innych działających podmiotów, miały siłą rzeczy charakter w pewien sposób ograniczony. Mając powyższe względy na uwadze, w ocenie Sądu, organ w tej sprawie dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, jednakże nie było wystarczających podstaw do stwierdzenia, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, w rozumieniu art. 149 § 1a P.p.s.a. (pkt III sentencji wyroku). Rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 149 § 1a P.p.s.a. oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków strony i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak i w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Istotą rażącego naruszenia prawa jest bowiem pozbawiona jakichkolwiek wątpliwości oczywistość stwierdzonego naruszenia (por. wyroki NSA z 4 czerwca 2019 r., sygn. II OSK 3374/18; z 6 sierpnia 2019 r., sygn. II OSK 1802/19 – powołane wyroki są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W okolicznościach sprawy brak jest podstaw do uznania stwierdzonej przewlekłości za drastyczny przypadek zwłoki organu w załatwieniu wniosku. Ponieważ zaś 23 września 2021 r. sprawa została załatwiona postanowieniem znak: [...], tym samym nie istnieje uzasadniona obawa, że bez dodatkowych sankcji organ nie będzie respektować obowiązków wynikających z przepisów prawa – jako że wydał przewidziane prawem rozstrzygnięcie. W tej sytuacji za zbędne należało uznać stosowanie dodatkowych środków dyscyplinująco–represyjnych, zatem w omówionych wyżej okolicznościach sprawy brak było podstaw do wymierzenia organowi grzywny (art. 149 § 2 P.p.s.a.). O zwrocie kosztów postępowania, obejmujących kwotę uiszczonego wpisu od skargi (100 zł), koszt zastępstwa adwokata (480 zł) oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł), Sąd orzekł w punkcie IV sentencji wyroku, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a.