I C 251/24
Sądy powszechne2025-04-11
Sygnatura
I C 251/24
Data orzeczenia
2025-04-11
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Krzysztof Rogalewicz (PRESIDING_JUDGE)
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt<strong>
<!-- --> I C 251/24</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p> Dnia 11 kwietnia 2025 roku</p>
<p>Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu I Wydział Cywilny</p>
<p>w składzie następującym:</p>
<p>Przewodniczący: sędzia Krzysztof Rogalewicz</p>
<p>Protokolant: stażysta Paulina Paczkowska</p>
<p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2025 roku w <span class="anon-block">G.</span>-<span class="anon-block">D.</span>
</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">W. S.</span>, <span class="anon-block">M. S.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>1.
oddala powództwo,</p>
<p>2.
zasądza od powoda <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz pozwanych <span class="anon-block">W. S.</span>, <span class="anon-block">M. S.</span> kwotę 287,00 zł (dwieście osiemdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie poczynając od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.</p>
<p>sędzia</p>
<p>Krzysztof Rogalewicz</p>
<p>I C 251/24</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Powód <span class="anon-block"> Bank (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wniósł o zasądzenie solidarnie od pozwanych kwoty 739,83 zł z tytułu zwrotu nominalnej kwoty odpowiadającej sumie kapitału kredytu wypłaconego na podstawie umowy kredytu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 6 sierpnia 2024 roku do dnia zapłaty (pozew – k. 5-8).</p>
<p>Pozwani <span class="anon-block">W. S.</span> i <span class="anon-block">M. S.</span> wnieśli o oddalenie powództwa w całości (odpowiedź na pozew – k. 45-47).</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił i zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Dnia 30 maja 2008 roku <span class="anon-block">M. S.</span> i <span class="anon-block">W. S.</span> zawarli z <span class="anon-block"> Bankiem (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> umowę, numer <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19340570502" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 czerwca 1934 r. - Kodeks handlowy - Dz. U. z 1934 r. Nr 57, poz. 502 ()">KH</a>/<span class="anon-block"> (...)</span>, kredytu hipotecznego indeksowanego do <span class="anon-block"> (...)</span> (umowa – k. 13-15).</p>
<p>22 grudnia 2021 roku <span class="anon-block">M. S.</span> i <span class="anon-block">W. S.</span> wnieśli do Sądu Okręgowego w Toruniu pozew skierowany przeciwko <span class="anon-block"> Bankowi (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, domagając się ustalenia nieważności wyżej opisanej umowy oraz zasądzenia od banku na ich rzecz kwoty 183.050,44 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia doręczenia pozwu do dnia zapłaty. Sąd Okręgowy w Toruniu ustalił, w wyroku z dnia 28 października 2022 roku, w sprawie I C 2795/21, że umowa kredytu numer <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19340570502" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 czerwca 1934 r. - Kodeks handlowy - Dz. U. z 1934 r. Nr 57, poz. 502 ()">KH</a>/<span class="anon-block"> (...)</span> zawarta dnia 30 maja 2008 roku między <span class="anon-block">M. S.</span> i <span class="anon-block">W. S.</span> a <span class="anon-block"> Bankiem (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> jest nieważna w całości, zasądził od banku na rzecz powodów kwotę 183.050,44 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 15 marca 2022 roku do dnia zapłaty, oddalił powództwo w pozostałej części, a także zasądził od pozwanego na rzecz powodów kwotę 14.568 zł kosztów procesu.</p>
<p>Na powyższe orzeczenie apelację wniósł <span class="anon-block"> Bank (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> zaskarżając część uwzględniającą powództwo oraz rozstrzygnięcie o kosztach.</p>
<p>Sąd Apelacyjny w Gdańsku, wyrokiem z dnia 6 października 2023 roku, w sprawie V ACa 20/23, oddalił apelację oraz zasądził od pozwanej na rzecz powodów zwrot kosztów zastępstwa procesowego</p>
<p>(pozew – k. 3-12, umowa kredytu – k. 16-18, wyrok Sądu Okręgowego w Toruniu– k. 267, uzasadnienie wyroku – k. 271-285, apelacja – k. 288-302, wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku w sprawie V ACa 20/23 – k. 365, uzasadnienie wyroku – k. 394-409 akt sprawy I C 2795/2 SO w Toruniu).</p>
<p>Po uprawomocnieniu się wyroku <span class="anon-block">W. S.</span> i <span class="anon-block">M. S.</span>, 19 grudnia 2023 roku, złożyli oświadczenie skierowane do banku o potrąceniu dwóch kwot, kwoty 4.152,26 zł z tytułu spłat kredytu w okresie od listopada 2021 roku do stycznia 2022 roku oraz kwoty 739,83 zł z tytułu uiszczonej opłaty w celu ubezpieczenia na życie w okresie od lutego 2021 roku do października 2023 roku z przysługującego im roszczenia. Pismami z dnia 10 lipca 2024 roku bank wezwał pozwanych do spełnienia świadczenia w kwocie 739,83 zł, jako odpowiadającej pozostałej części wysokości udostępnionego przez bank kapitału. Pozwani odmówili dokonania zapłaty (oświadczenie – k. 39, wezwania do spełnienia świadczenia – k. 33-34).</p>
<p>
<span class="anon-block"> Bank (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanych kwoty 739,83 zł, która podlega zwrotowi w związku z odpadnięciem podstawy uzasadniającej oddanie pozwanemu kapitału do korzystania stanowiąca nominalną wysokość świadczenia nienależnego spełnionego przez Bank na rzecz pozwanego pomniejszonego o wpłatę Kredytobiorców wynikającą z odpowiedzi na oświadczenie o potrąceniu. Powód podniósł również, że jego roszczenie ma charakter roszczenia restytucyjnego, związanego z koniecznością zwrotu przez strony wzajemnych świadczeń. Możliwość domagania się roszczeń restytucyjnych objętych żądaniem niniejszego pozwu wynika zarówno z przepisów prawa polskiego regulujących zasady rozliczeń w przypadku bezpodstawnego wzbogacenia (świadczenia nienależnego), jak i z orzecznictwa <span class="anon-block"> (...)</span>, określającego skutki uznania postanowień umów kredytów indeksowanych za abuzywne. W wyroku z dnia 29 kwietnia 2021r., C19/20, <span class="anon-block"> (...)</span> wprost potwierdził możliwość powstania roszczeń restytucyjnych po stronie Banku w przypadku definitywnego upadku umowy wiążącej strony. Roszczenia restytucyjne objęte żądaniem pozwu pozostają w zgodzie z zasadami ochrony przyznanej konsumentom na mocy Dyrektywy, która zakłada wymóg zastąpienia formalnej równowagi praw i obowiązków stron ustanowionej w umowie równowagą rzeczywistą, która przywraca równość stron, z łączeniem możliwości uwzględnienia interesu wyłącznie jednej z nich. Wskazał ponadto, że obowiązek zwrotu udostępnionego kapitału jest w świetle uwzględnienia żądań Kredytobiorcy względem Banku, okolicznością bezsporną i ma bezpośrednie umocowanie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 Kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410)">art. 410 Kc</a> Jeśli bowiem umowa kredytu wskutek zawarcia w niej klauzul abuzywnych została uznana za trwale bezskuteczną (nieważną), to wszystkie spełnione na jej podstawie świadczenia: zarówno Banku, jak i Kredytobiorcy, podlegają zwrotowi jako nienależne. Bank wezwał pozwanych do spełnienia świadczenia. <span class="anon-block">W. S.</span> i <span class="anon-block">M. S.</span> 19 grudnia 2023 roku złożyli oświadczenie o potrąceniu (pozew – k. 5-8, zaświadczenie o udzieleniu kredytu – k. 12, wezwania do spełnienia świadczenia – k. 33-34).</p>
<p>Pozwani w odpowiedzi na pozew wnieśli o oddalenie powództwa, wskazując, iż działanie banku stanowi nadużycie prawa podmiotowego, ponieważ strony są już rozliczone ze wzajemnie przysługujących sobie roszczeń. Bank dochodzi roszczenia już zaspokojonego. Zaspokojenie to miało miejsce poprzez potrącenie. Bank, pomimo zgłaszanych odpowiedzi kredytobiorców na jego pisma, nie uznał potrącenia w zakresie kwoty 739,83 złotych - tj. potrącenia nienależnie świadczonych składek na ubezpieczenie na życie. Pozwani zaznaczyli także, iż kwota wypłaconego kredytu to 150.000 zł, łączna kwota wpłacona do Banku w PLN to 183.050,44, kwota rat kapitałowych to 162.130,23, kwota rat odsetkowych to 14.972,89 zł, a pozostałe opłaty 5.947,32 zł – w tym kwota ubezpieczenia na życie w kwocie 5.641,22 zł. Różnica między kwotą wypłaconą kredytu, a spłaconymi ratami, opłatami i prowizjami to 33.050,44 zł. Pozwani zauważyli, iż w kwocie zasądzonej 183.050,44 zł uwzględnione zostało roszczenie o zwrot ubezpieczenia na życie w kwocie 5.641,32 zł, a zatem bank winien był uznać potrącenie pozwanych. Pozwani przedstawili także potwierdzenie zapłaty uiszczonych składek na ubezpieczenie na życie od dnia 5 lutego 2021 roku do dnia 5 października 2023 roku (odpowiedź na pozew – k. 45-47, zaświadczenie o udzieleniu kredytu hipotecznego – k. 12, umowa kredytu hipotecznego – k. 13-15, dyspozycja wypłaty środków – k. 16-18, wezwanie do spełnienia świadczenia – k. 33, 36, oświadczenie o potrąceniu – k. 39, wezwanie do zapłaty – k. 50, 56, pismo powoda – k. 51-52, pismo pozwanych – k. 55, 60, potwierdzenia zapłaty uiszczonych składek na ubezpieczenie na życie – k. 62-78).</p>
<p>Sąd oddalił powództwo.</p>
<p>Powód, jak sam określił w pozwie, domagał się zasądzenia „kwoty 739,83 zł z tytułu zwrotu nominalnej kwoty odpowiadającej sumie kapitału kredytu”. Kwota ta podlega zwrotowi w związku z odpadnięciem podstawy uzasadniającej oddanie pozwanemu kapitału do korzystania.</p>
<p>W uzasadnieniu pozwu oświadczył jedynie, że uznał potrącenie kwoty 4.152,26 zł, a nie uznał potrącenia kwoty 739,83 zł. Brak też uzasadnienia dlaczego dochodzi takiej właśnie kwoty oraz wykazania prawidłowości jej wyliczenia. W tym zakresie powód powołuje się w zasadzie na oświadczenie pozwanych o potrąceniu. Szersza argumentacja prawna ma charakter ogólny, nie zawiera bezpośrednich konkretnych odniesień do niniejszej sprawy.</p>
<p>To pozwani w odpowiedzi na pozew przedstawili konkretne wyliczenia, poparte załączonymi dokumentami, dotyczące rozliczeń między stronami, a także wykazali, że sporna kwota to suma składek z tytułu ubezpieczenia na życie.</p>
<p>Strona pozwana przedstawiła też argumenty natury faktycznej i prawnej dotyczące skuteczności dokonanego potrącenia.</p>
<p>Zobowiązany do ustosunkowania się do odpowiedzi na pozew powód oświadczył jedynie, że w całości podtrzymuje dotychczasowe stanowisko w sprawie (pismo – k. 82).</p>
<p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 Kc</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. W ocenie sądu powód nie udowodnił niczego poza okolicznościami bezspornymi. Dlatego sąd oddalił powództwo.</p>
<p>Orzekając o kosztach procesu wziął pod uwagę wynik procesu. Dlatego, na podstawie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 Kpc</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1<sup>
<!-- -->1</sup> Kpc</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 Kpc</a>, zasądził od powoda na rzecz pozwanych kwotę 287 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie poczynając od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. Na koszty procesu składały się: koszty zastępstwa procesowego w kwocie 270 zł oraz opłata skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.</p>
<p>sędzia</p>
<p>Krzysztof Rogalewicz</p>
</div>