Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I OSK 1370/21

Sądy administracyjne2021-11-09
Sygnatura
I OSK 1370/21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2021-11-09
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Maciej Dybowski

Rozstrzygnięcie

Oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu

Treść orzeczenia

SENTENCJA P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 listopada 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosków E.P. i B.D. o uzupełnienie, sprostowanie i wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2021 r. sygn. akt I OSK 1370/21 uwzględniającego skargę kasacyjną E.P. i B.D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 2612/20 w sprawie ze sprzeciwu E.P. i B.D. na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia I. oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2021 r. sygn. akt I OSK 1370/21; II. oddalić wniosek o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2021 r. sygn. akt I OSK 1370/21; III. oddalić wniosek o dokonanie wykładni wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2021 r. sygn. akt I OSK 1370/21 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 24 września 2021 r. sygn. akt I OSK 1370/21 Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej E.P. i B.D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 2612/20 w sprawie ze sprzeciwu E.P. i B.D. na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość: 1. uchylił zaskarżony wyrok w całości; 2. uchylił zaskarżoną decyzję w całości; 3. oddalił wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Rozwoju i Technologii; 4. zasądził od Ministra Rozwoju i Technologii na rzecz E.P. i B.D. solidarnie kwotę 1.040,00 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (k. 74, 75-82v akt sądowych). Pismem z 4 października 2021 r. E.P. i B.D., reprezentowani przez adw. R.S., wnieśli o: 1. uzupełnienie wyroku I OSK 1370/21 - na podstawie art. 157 § 1 ppsa - o ocenę nierozpoznanego zarzutu naruszenia przez WSA w Warszawie obowiązku kontroli legalności pominięcia przez Ministra w decyzji z [...] listopada 2020 r. nr [...] treści art. 136 § 2 kpa; 2. sprostowanie niedokładności w pkt 3 wyroku I OSK 1370/21 w zakresie wniosku skarżących o wymierzenie grzywny organowi przez jej wymierzenie we wnioskowanym zakresie; 3. wykładnię wyroku I OSK 1370/21 - w rozumieniu art. 158 ppsa - w zakresie wyrażenia prawnie wiążącej oceny, czy art. 136 § 2 kpa znajduje zastosowanie w sprawie będącej przedmiotem zaskarżenia, a jeśli nie, to z jakiego powodu (k. 92-93 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej ppsa), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wyrokiem I OSK 1370/21 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o całości skargi kasacyjnej i nie miał obowiązku zamieścić w wyroku dodatkowego orzeczenia (k. 74 akt sądowych). Wnioskodawcy wnoszą de facto o uzupełnienie uzasadnienia wyroku I OSK 1370/21 o dodatkowe rozważania, co nie jest możliwe w trybie art. 157 § 1 ppsa. Wniosek o uzupełnienie wyroku I OSK 1370/21 oddalono na podstawie art. 157 § 1 i 3 w zw. z art. 193 ppsa (punkt I sentencji postanowienia). Sprostowaniu mogą podlegać niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (art. 156 § 1 ppsa). Skarżący nie dążą do sprostowania punktu 3 wyroku I OSK 1370/21, lecz do jego merytorycznej weryfikacji, co nie jest możliwe w trybie art. 156 § 1 ppsa. Nie ulega wszak wątpliwości, że wniosek skarżących o wymierzenie grzywny Ministrowi Rozwoju i Technologii został prawomocnie oddalony. Na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 ppsa wniosek o sprostowanie wyroku I OSK 1370/21 oddalono (punkt II sentencji postanowienia). Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści (art. 158 zd. 1 ppsa). Uwzględnienie wniosku o wykładnię wyroku może nastąpić jedynie wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania (postanowienie NSA z: 10.2.2012 r. I OZ 78/12; 5.3.2014 r. II GSK 1310/12, akceptowane przez M. Jagielską, J. Jagielskiego, R. Stankiewicza, M. Grzywacza w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C. H. Beck 2021 s. 808-809, nb 2-4). Za szczególnie pozbawione podstaw prawnych należy uznać domaganie się przez stronę dokonania wykładni wyroku stanowiące w istocie polemikę z odmiennym, niż oczekiwała strona stanowiskiem sądu zaprezentowanym w orzeczeniu (postanowienie NSA z: 23.9.2011 r. II FSK 1224/10; 20.5.2011 r. I FZ 104/11, akceptowane przez T. Wosia w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2013, s. 823, uw. 5). Wykładnia orzeczenia nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzeniu o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może zmierzać do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (postanowienie z 13.3.2012 r. II GSK 1121/11, Lex 1145479). Potrzeba wyjaśnienia treści sentencji wyroku bądź jego uzasadnienia zachodzi wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne lub dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy (postanowienie NSA z 22.1. 2015 r. II OZ 22/15, Lex 1628848). Wykładnia wyroku dokonywana jest w sytuacji, gdy treść wyroku jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do zawartego w nim rozstrzygnięcia. Jeżeli orzeczenie jest kompletne, zawiera rozstrzygnięcie i jego uzasadnienie, których treść nie budzi wątpliwości, wniosek o jego wykładnię podlega oddaleniu. Wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych, polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzeniu o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Nie jest dopuszczalne dokonanie wykładni orzeczenia na podstawie art. 158 ppsa, przez uzupełnienie zawartej w nim argumentacji, mającej uzasadniać podjęte rozstrzygnięcie, czy podjęcie polemiki ze stroną postępowania w odniesieniu do zawartej w orzeczeniu treści. W rozpoznawanej sprawie zarówno sentencja wyroku I OSK 1370/21, jak i jego uzasadnienie, zostały sformułowane w sposób jasny i niebudzący wątpliwości. W szczególności Naczelny Sąd Administracyjny nie tylko odniósł się do zarzutu naruszenia art. 136 § 2 kpa, lecz również uznał go za zasadny, dokonując jego wyczerpującej interpretacji w stanie faktycznym kontrolowanej sprawy (s. 11-17 uzasadnienia wyroku I OSK 1370/21). Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o dokonanie wykładni wyroku I OSK 1370/21 na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 ppsa (punkt III sentencji postanowienia).