II FZ 639/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. sp. z o.o. z siedzibą w K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 sierpnia 2011 r. sygn. akt I SA/Łd 676/11 w zakresie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w L. z dnia 11 kwietnia 2011 r. nr ... w przedmiocie podatku od gier za miesiące od stycznia do lipca 2010 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 676/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił M. Sp. z o.o. z siedzibą w K. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd pierwszej instancji doszedł do przekonania, iż spółka nie wykazała w sposób dostateczny przesłanek, o których mowa w art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.), umożliwiających przyznanie prawa pomocy. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie zarzucając mu naruszenie prawa procesowego, to jest: art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Z uwagi na to naruszenie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Zgodnie z postanowieniem art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), prawo pomocy może zostać przyznane osobie prawnej w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny miał obowiązek wszechstronnie i wyczerpująco odnieść się do przytoczonych we wniosku okoliczności i do materiału dowodowego zebranego w sprawie, co też uczynił. Należy zauważyć, iż regulacja zawarta w treści art. 246 § 2 cytowanej ustawy stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 tej ustawy, stosownie, do którego strony ponoszą koszty postępowania, związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przytoczone we wniosku okoliczności, jak również przedstawione dokumenty powinny uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie. Przy tym, to do sądu kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy, należy ocena czy takie okoliczności zachodzą. Z treści art. 252 § 1 p.p.s.a. wynika, iż sąd rozpatrując wniosek strony o przyznanie prawa pomocy winien brać pod uwagę jej stan majątkowy i dochody. Pod pojęciem stanu majątkowego należy przy tym rozumieć nie tylko zasób gotówki znajdujący się w posiadaniu strony, lecz również środki finansowe ulokowane w majątku ruchomym i nieruchomym. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem spółki, że postanowienie narusza art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji dokonał rzetelnej analizy wniosku o przyznanie prawa pomocy i zawartego w nim oświadczenia o majątku i dochodach, a także dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy. Wynika z nich, że skarżąca ostatni rok obrotowy swojej działalności zakończyła stratą w wysokości około 9.890.506 zł, jednak wartość jej środków trwałych zamyka się kwotą około 43.965.876 zł. Jej kapitał zakładowy stanowi kwota 1.928.000 zł., dodatkowo posiada ona także kapitał zapasowy w wysokości 40.389.791 zł, oraz kapitał rezerwowy w wysokości 2.833.829 zł. Rachunek bankowy spółki wykazuje saldo dodatnie i na dzień występowania z wnioskiem o prawo pomocy znajdowały się na nim środki pozwalające na uiszczenie wpisu sądowego od skargi w sprawie niniejszej. Zasadnie zatem Sąd ocenił, że powyższe świadczy o tym, iż skarżąca bez przeszkód prowadzi działalność gospodarczą w dużych rozmiarach i posiada środki umożliwiające jej poniesienie kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie. Prawidłowo również Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że spółka w ramach prowadzonej działalności obraca kwotami wielokrotnie przewyższającymi wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie powyższe w zestawieniu z wartością jej majątku, przeczy jej twierdzeniom o niemożliwości wygospodarowania środków na pokrycie kosztów sądowych. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji