Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I C 637/24

Sądy powszechne2025-04-15
Sygnatura
I C 637/24
Data orzeczenia
2025-04-15
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Lidia Grzelak (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Streszczenie

I zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1139,49 zł ( jeden tysiąc sto trzydzieści dziewięć złotych czterdzieści dziewięć groszy ) z odsetkami maksymalnymi za opóźnienie od dnia 9 lipca 2024 r. do zapłaty; II zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 387,00 zł ( trzysta osiemdziesiąt siedem złotych ) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, w tym kwotę 287,00 zł ( dwieście osiemdziesiąt siedem złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt I C 637/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 15 kwietnia 2025 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Lidia Grzelak</p> <p>Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Wojciechowska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2025 r. w Ciechanowie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. K.</span> </p> <p>o zapłatę 1139,49 zł</p> <p>I zasądza od pozwanej <span class="anon-block">M. K.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 1139,49 zł ( jeden tysiąc sto trzydzieści dziewięć złotych czterdzieści dziewięć groszy ) z odsetkami maksymalnymi za opóźnienie od dnia 9 lipca 2024 r. do zapłaty;</p> <p>II zasądza od pozwanej <span class="anon-block">M. K.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 387,00 zł ( trzysta osiemdziesiąt siedem złotych ) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, w tym kwotę 287,00 zł ( dwieście osiemdziesiąt siedem złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>sędzia Lidia Grzelak</p> <p>Sygn. akt I C 637/24</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block">M. K.</span> kwoty 1139,49 zł z odsetkami maksymalnymi za opóźnienie od dnia 9 lipca 2024 r. do dnia zapłaty. Wnosił ponadto o zasądzenie od pozwanej na swoją rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wytoczone powództwo stanowiło kontynuację elektronicznego postępowania upominawczego w sprawie Nc-e <span class="anon-block"> (...)</span> wytoczonego dnia 9 lipca 2024 r.</p> <p>Pozwana <span class="anon-block">M. K.</span> w odpowiedzi na pozew wnosiła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pozwana podnosiła zarzuty: braku legitymacji czynnej powoda, nieudowodnienia roszczenia co do zasady, jak i co do wysokości, nieudowodnienia wypłaty kapitału w umowie o kartę – limit kredytowy (brak dowodu zasilenia karty), braku wymagalności roszczenia powoda, zamieszczenia w treści umowy klauzul niedozwolonych. <span class="anon-block">M. K.</span> podnosiła, że nie wnioskowała o udzielenie pożyczki za pośrednictwem platformy internetowej wskazanej przez powoda. Nie udostępniono jej na wirtualnej karcie kredytowej żadnych środków, a strony nie łączył żaden stosunek zobowiązaniowy. Pozwana kwestionowała walor dowodowy dołączonych przez stronę powodową dokumentów.</p> <p>Pełnomocnik pozwanej zobowiązany do złożenia zaświadczenia z <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>, że w okresie 3-13 stycznia 2022 r. pozwana <span class="anon-block">M. K.</span> nie była posiadaczem rachunku bankowego nr <span class="anon-block"> (...)</span> lub, jeśli była posiadaczem wskazanego rachunku bankowego historii operacji na tym rachunku we wskazanym okresie –pod rygorem uznania twierdzeń powoda za prawdziwe, nie przedłożył żadnych dokumentów.</p> <p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>W dniu 30 grudnia 2021 r. <span class="anon-block">M. K.</span> oraz <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> ( Bułgaria ) zawarli umowę karty kredytowej nr <span class="anon-block"> (...)</span> za pośrednictwem strony internetowej www.axi-card.<span class="anon-block">pl. (...)</span> podstawie tej umowy <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> udzielił <span class="anon-block">M. K.</span> finansowania w postaci przyznania linii kredytowej w kwocie 1500,00 zł. Podmiot udzielający kredytu na mocy zwartej umowy udostępnił <span class="anon-block">M. K.</span> kartę kredytową z wytłoczonym numerem karty i jej imieniem i nazwiskiem. W ramach limitu kredytowego <span class="anon-block">M. K.</span> mogła pobierać kwoty w gotówce oraz składać zlecenia płatnicze przy użyciu karty. Umowa została zawarta na czas nieokreślony. Całkowite zobowiązanie obejmuje, w dowolnym czasie obowiązywania przedmiotowej umowy: wykorzystaną kwotę limitu kredytowego, należne od niej odsetki, prowizję za udzielenie limitu kredytowego oraz odsetki za opóźnienie, jeżeli są naliczane. Całkowita kwota do zapłaty wynosiła 1587,30 zł. Rzeczywista roczna stopa oprocentowania (<span class="anon-block"> (...)</span> ) kredytu wynosi 83,54 %. Odsetki od wykorzystanej kwoty obliczane były według stałej rocznej stopy procentowej w wysokości 6,94 %., przy czym stopa odsetek nie może przekroczyć maksymalnej wysokości odsetek za opóźnienie. Dodatkowo <span class="anon-block">M. K.</span> na mocy zawartej umowy zobowiązała się do zapłaty miesięcznej prowizji za udzielenie limitu kredytowego stanowiącej wynagrodzenie za udzielenie limitu w wysokości 15,25 % wykorzystanej kwoty według stanu na dany miesiąc, która jest obliczana w stosunku dziennym w wysokości 0,175 % do kwoty 5,25 % oraz dodatkowo w wysokości miesięcznej 10 %. wykorzystanej kwoty. Część Prowizji za udzielenie limitu kredytowego w wysokości 10 % wykorzystanej kwoty naliczana pierwszego dnia po upływie okresu płatności nie jest pobierana za dany miesiąc, jeżeli kwota całkowitego zobowiązania zostanie spłacona w całości w okresie płatności w danym miesiącu. Umowa ulega rozwiązaniu w momencie spłaty całkowitego zobowiązania, ale także również bez wypowiedzenia przez podmiot udzielający kredytu - w przypadku gdy kredytobiorca nie wykonuje wymagalnych zobowiązań lub naruszone zostały istotne zobowiązania wynikające z umowy. W dniu 3 stycznia 2022 r. ma rachunku bankowym <span class="anon-block">M. K.</span> udostępniona została kwota 1200,00 zł ( umowa kredytu nr <span class="anon-block"> (...)</span> wraz z załącznikami k. 31-34, potwierdzenie przelewu k. 41 ).</p> <p>Do przedmiotowej umowy zawarte zostały aneksy w dniach 30 grudnia 2021 r. i 19 kwietnia 2022 r. Na podstawie aneksów limit kredytowy został podwyższony do 1700,00 zł, a następnie do 1900,00 zł. Ostatecznie całkowita kwota do zapłaty wynosiła 2010,58 zł ( <span class="anon-block">aneks nr (...)</span> z dnia 30 grudnia 2021 r. k. 35-38, aneks z dnia 19 kwietnia 2022 r. k. 39-40 ).</p> <p>W związku z niewywiązywaniem się przez <span class="anon-block">M. K.</span> z warunków umowy <span class="anon-block">A. C.</span> o wydanie międzynarodowej karty kredytowej z limitem odnawialnym i limitem kredytowym o nr <span class="anon-block"> (...)</span>, w ramach której przyznany limit wynosił 1900,00 zł, <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> pismem z dnia 11 czerwca 2024 r. rozwiązał z pozwaną umowę karty z limitem kredytowym, zobowiązując ją do zapłaty kwoty 1566,38 zł ( bezsporne ).</p> <p>Na podstawie umowy przelewu wierzytelności zawartej dnia 16 czerwca 2024 r. pomiędzy <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> (Bułgaria) , a <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> doszło do przelewu wierzytelności przysługujących <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> (Bułgaria) m in. w stosunku do <span class="anon-block">M. K.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Cena za nabywane wierzytelności została zapłacona przez cesjonariusza ( umowa przelewu wierzytelności wraz z załącznikami k. 20-21, wykaz wierzytelności k. 22 ).</p> <p>Pismem z dnia 20 czerwca 2024 r. <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> zawiadomił <span class="anon-block">M. K.</span> o przelewie wierzytelności , wskazując że na dzień nadania pisma jej zadłużenie z tytułu <span class="anon-block">umowy nr (...)</span> wynosi 1607,48 zł, w tym 1566,38 zł tytułem należności głównej oraz 41,10 zł tytułem odsetek. Nieprzekraczalny termin do zapłaty ustalony został na dzień 27 czerwca 2024 r. ( zawiadomienie o przelewie wierzytelności k. 43 ).</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zebranych w sprawie dokumentów, a w szczególności umowy kredytu, aneksów do niej zawartych, potwierdzenia przelewu, dokumentów dotyczących przelewu wierzytelności. W ocenie Sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy, wskazuje w sposób jednoznaczny na istnienie roszczenia dochodzonego pozwem, wynikającego z umowy z dnia 30 grudnia 2021 r.</p> <p>Sąd zważył, co następuje:</p> <p>W ocenie Sądu, powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.</p> <p>W razie cesji wierzytelności, na nabywcę przechodzi ogół uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi, wszystkie właściwości, przywileje i braki, a więc ustawodawca zakłada identyczność wierzytelności cesjonariusza z wierzytelnością cedenta ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 2)">art. 509 § 2 kc</a> ).</p> <p>Powód <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> nabył przedmiotową wierzytelność od <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> (Bułgaria). Potwierdzeniem tego jest wykaz wierzytelności oraz dołączona umowa cesji wierzytelności. Do umowy przelewu wierzytelności dołączony został załącznik, w którym opisana jest wierzytelność wraz z podaniem numeru umowy kredytu, danych personalnych kredytobiorcy oraz kwoty kredytu. Dokumenty te potwierdzają skuteczne nabycie wierzytelności przysługującej w stosunku do pozwanej i legitymację czynną powoda w niniejszej sprawie.</p> <p>Na skutek przelewu wierzytelności doszło więc do zmiany strony stosunku zobowiązaniowego po stronie wierzyciela, a zatem powód jest legitymowany czynnie do występowania w niniejszym procesie. Znajdujące się w aktach sprawy dokumenty potwierdzają w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 511)">art. 511 kc</a>, że do zawarcia umowy doszło.</p> <p>Bezspornym jest w niniejszej sprawie, że poprzednik prawny powoda <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> (Bułgaria) udzielił przedmiotowej pożyczki w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a pozwana <span class="anon-block">M. K.</span> działała przy zawarciu umowy jako konsument w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 22(1))">art. 22<sup> <!-- -->1 </sup>kc</a>; czynność dokonana przez pozwaną nie była bowiem związana bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Posiadanie przez pozwaną statusu konsumenta nie było zresztą kwestionowane przez powoda. Z tych względów, do umowy mają zastosowanie również przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111260715" title="Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim - Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715 ()">ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim</a>, zgodnie z którymi, przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę, na podstawie której przedsiębiorca w zakresie swojej działalności, udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi kredytu.</p> <p>Kolejny zarzut pozwanej <span class="anon-block">M. K.</span> dotyczył niewykazania roszczenia co do zasady i wysokości, a zatem braku umowy i wykonania umowy przez pierwotnego wierzyciela. Twierdzenia pozwanej są, w ocenie Sądu, w tym zakresie niewiarygodne. Do zawarcia umowy pożyczki pomiędzy pozwaną i poprzednikiem prawnym powoda doszło za pomocą środków porozumiewania się na odległość, a zatem podpisy stron nie były wymagane. Poza wydrukiem komputerowym umowy kredytu, a także aneksami do tej umowy powód przedstawił również potwierdzenia przekazania do dyspozycji pozwanej udzielonej kwoty na posiadany przez nią rachunek bankowy. W tym miejscu Sąd pragnie wskazać, że wzywał pozwaną ( jej pełnomocnika ) do przedłożenia dokumentów potwierdzających, że w dacie zawarcia umowy nie była posiadaczem rachunku bankowego na który został dokonany przelew, bądź jeżeli była właścicielem tego rachunku do wykazania historii operacji na tym rachunku. Wezwanie było zastrzeżone pod rygorem uznania twierdzeń powoda za prawdziwe. Pełnomocnik pozwanej nie przedłożył żądanych przez sąd dokumentów, a zatem Sąd uznał zgodnie z twierdzeniami przedstawionymi przez stronę powodową, że <span class="anon-block">M. K.</span> była właścicielem rachunku bankowego i otrzymała kwotę, o którą wnioskowała. Dodatkowo nie sposób nie zauważyć, że gdyby <span class="anon-block">M. K.</span> nie wyraziła w stosunku do <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> (Bułgaria) woli zawarcia umowy kredytowej i nie złożyła wniosku o jego udzielenie, to podmiot udzielający kredytów po prostu nie posiadałby jej danych osobowych ( danych wrażliwych ), nie tylko imienia i nazwiska, ale również adresu zamieszkania, numeru dowodu osobistego, numeru ewidencyjnego PESEL, adresu e-mail, czy numeru telefonu. W ocenie Sądu dokumenty te są zatem wystarczające dla stwierdzenia, że w dniu 30 grudnia 2021 r. doszło do zawarcia przedmiotowej umowy pożyczki, a następnie jej aneksowania w dniach 30 grudnia 2021 r. i 19 kwietnia 2022 r.</p> <p>Sąd ustalił zatem, że pierwotny wierzyciel <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> (Bułgaria) oraz <span class="anon-block">M. K.</span> zawarli umowę kredytu polegającą na udostępnieniu pozwanej w formie międzynarodowej karty kredytowej z kredytem odnawialnym lub częściowo w formie przelewu środków finansowych, w rozumieniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111260715" title="Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim - Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715 ()">ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim</a>, zgodnie z którą przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę, na podstawie której przedsiębiorca w zakresie swojej działalności, udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi kredytu.</p> <p>W postanowieniach umowy kredytu z dnia 30 grudnia 2021 r. wyraźnie zastrzeżono, że: za udzielenie limitu kredytowego, wydanie karty, krajową i zagraniczną płatność kartą, a także wypłatę z bankomatu nie była pobierana prowizja. Zgodnie z postanowieniami umowy prowizja we wskazanej wysokości naliczana była tylko po upływie okresu płatności i nie była pobierana za dany miesiąc jeżeli kwota całkowitego została terminowo spłacona w całości. Strona pozwana wbrew twierdzeniom podnoszonym w odpowiedzi na pozew była świadoma swoich zobowiązań, gdyż początkowo dokonywała terminowych wpłat, a następnie zaprzestała ich dokonywania. Wobec czego podmiot finansowy miał prawo zgodnie z zapisami umowy i przepisami obowiązującego prawa za korzystanie z cudzego kapitału, wobec zaistniałej zwłoki naliczać odsetki i prowizję. Nie jest to w żaden sposób sprzeczne z dobrymi obyczajami. Tym niemniej, wskazać należy, że jak wynika wprost z treści uzasadnienia pozwu (strona 8 pozwu ), przedmiotem roszczenia jest wyłącznie niespłacona kwota kapitału wykorzystanego limitu kredytowego.</p> <p>Zasadność roszczenia w tym zakresie podlega ocenie w kontekście treści art. 36a i nast. cyt. ustawy przewidujących ograniczenia co do wysokości pozaodsetkowych kosztów kredytu. <em> <!-- -->Prima facie </em>przy zastosowaniu metody wskazanej przez powoda i wzięciu pod uwagę całkowitej kwoty kredytu w wysokości 1900,00 zł (podwyższanej aneksami), to pozaodsetkowe koszty kredytu z art. 36a ustawy istotnie nie zostały przekroczone. Niemniej w niniejszej sprawie znalazł również zastosowanie art. 36c ustawy, zgodnie z którym, w przypadku udzielenia przez kredytodawcę lub podmiot z nim powiązany konsumentowi, który nie dokonał pełnej spłaty kredytu, kolejnych kredytów w okresie 120 dni od dnia wypłaty pierwszego z kredytów całkowitą kwotę kredytu, dla celów ustalenia maksymalnej wysokości pozaodsetkowych kosztów kredytu, o której mowa w art. 36a, stanowi kwota pierwszego z kredytów, zaś pozaodsetkowe koszty kredytu obejmują sumę pozaodsetkowych kosztów wszystkich kredytów udzielonych w tym okresie.</p> <p>Maksymalną kwotę kredytu oblicza się bowiem według wzoru: <span class="anon-block"> (...)</span> ≤ (K x 25%) + ( K x x 30%), w którym poszczególne symbole oznaczają: <span class="anon-block"> (...)</span> maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu, K – całkowitą kwotę kredytu, n – okres spłaty wyrażony w dniach, R – liczbę dni w roku. Wobec czego po przeanalizowaniu postanowień umowy, Sąd uznał, że warunki jej zawarcia mieszczą się w granicach określonych przepisami prawa.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, Sąd uwzględnił roszczenie powoda w całości, zasądzając w pkt I wyroku od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1139,49 zł z odsetkami maksymalnymi za opóźnienie od dnia 9 lipca 2024 r. ( wytoczenie powództwa w <span class="anon-block"> (...)</span> ) do dnia zapłaty.</p> <p>O odsetkach od kwoty dochodzonego kapitału w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie sąd orzekł zgodnie z treścią pozwu, mając na uwadze treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 2(1))">art. 481 § 2<sup> <!-- -->1 </sup>kc</a>, zgodnie z którym maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie). Powód domagał się zasądzenia odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym tj. od dnia 9 lipca 2024 r. Niniejsze postępowanie jest kontynuacją umorzonego elektronicznego postępowania upominawczego, a zatem naliczane odsetek od żądanej w pozwie daty jest zasadne.</p> <p>O zwrocie kosztów procesu przez pozwaną na rzecz powoda, Sąd orzekł stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>. Sąd w pkt II wyroku zasądził pozwanej <span class="anon-block">M. K.</span> zwrot kosztów procesu w kwocie 387,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, zgodnie z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1<sup> <!-- -->1 </sup>kpc</a>. Na kwotę tą składają się : opłata sądowa od pozwu w kwocie 100,00 zł , opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 270,00 zł; wysokość kosztów zastępstwa procesowego Sąd ustalił na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.</p> </div>