II FSK 695/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 30 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "M." Sp. z o.o. z siedzibą w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 2127/07 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi "M." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 8 października 2007 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 r. postanawia oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 2127/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a.), odrzucił skargę "M." Sp. z o.o. z siedzibą w W. ze względu na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.456 zł w wyznaczonym przez Sąd 7- dniowym terminie. Spółka wniosła od powyższego postanowienia skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której zarzucono naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności: 1) art. 69, art. 73 i art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez ich wadliwe zastosowanie, a w konsekwencji wadliwe przyjęcie, że doszło do skutecznego doręczenia zarządzenia z dnia 19 grudnia 2007 r.; 2) art. 65 § 2 p.p.s.a w zw. z § 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.) poprzez przyjęcie, że w dniu 12 stycznia 2008 r. doszło do skutecznego doręczenia wyżej wymienionego zarządzenia. Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Spółka argumentowała, że w dniu 15 września 2004 r. ustanowiła pełnomocnika do odbioru wszelkiej korespondencji kierowanej do spółki z Urzędu Pocztowego (...) (radcę prawną J.S. z Kancelarii Prawniczej HS – J. S. i Partnerzy w W.). Skarżąca dołączyła do skargi kasacyjnej pismo reklamacyjne z dnia 22 lutego 2008 r., w którym zwróciła się do Naczelnika Urzędu Pocztowego(...) z prośbą o wyjaśnienie dlaczego nie została na wskazany adres doręczona przesyłka z sądu (zarządzenie z dnia 19 grudnia 2007 r. o wezwaniu do uiszczeniu wpisu sądowego od skargi). Ze względu na brak w aktach sprawy odpowiedzi Naczelnika Urzędu Pocztowego (...) na powyższe pismo reklamacyjne Naczelny Sąd Administracyjny - kierując się unormowaniem art. 106 § 3 p.p.s.a. - wezwał spółkę zarządzeniem z dnia 9 października 2009 r. do jej przedstawienia. W piśmie z dnia 19 października 2009 r. spółka nadesłała w/w odpowiedź. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 65 § 1 w zw. z art. 69 p.p.s.a. Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez Sąd osoby lub organy, w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie. Natomiast przepis art. 73 p.p.s.a. reguluje sytuację, gdy nie można dokonać doręczenia osobiście lub innej osobie (art. 72 p.p.s.a.). Wprawdzie przepis ten Z dniem 7 marca 2006 r. w zakresie, w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma, został uznany za niezgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r. (Dz.U.06.38.268). Jednakże, po pierwsze, w sytuacji gdy ustawodawca nie znowelizował powołanego przepisu w części uznanej za niezgodną z Konstytucją RP, Poczta Polska w praktyce działa w zakresie doręczania wszystkich przesyłek na podstawie znowelizowanego § 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697, ze zm.), a zatem w miejsce zakwestionowanego terminu 7 dni stosuje się termin 14-dniowy. Po drugie zaś, zgodnie z powołanym orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego, w mocy pozostaje zdanie drugie przepisu art. 73 p.p.s.a., zgodnie z którym w przypadku doręczenia na podstawie art. 73 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu – a więc, zgodnie z powyższym, okresu 14-dniowego. Stwierdzić tu należy, iż skutek uregulowania przepisu art. 73 zdanie drugie p.p.s.a. jest taki, że na podstawie woli ustawodawcy zachodzi tu pewna fikcja doręczenia. W sytuacji z art. 73 p.p.s.a. uważa się doręczenie za dokonane z upływem 14 dni od pozostawienia właściwego zawiadomienia (o zostawieniu którego robi się wzmiankę na przesyłce), nawet jeżeli adresat przesyłki w rzeczywistości nie odebrał lub też odebrał ją (gdyż Poczta nie zdążyła jeszcze dokonać zwrotu), ale już po upływie 14 - dniowego terminu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie może ulegać wątpliwości, że cytowane unormowania zostały w rozpatrywanym przypadku prawidłowo zastosowane przez Sąd pierwszej instancji. Akta analizowanej sprawy niewątpliwie wskazują, że pierwsze zawiadomienie o przesyłce (awizo) pozostawiono w dniu 27 stycznia 2007 r. Powtórnie przesyłkę awizowano w dniu 4 stycznia 2008 r. i złożono na okres 7 – dni w placówce pocztowej. Strona nie odebrała przesyłki do dnia 11 stycznia 2008 r. W dniu 12 stycznia 2008 r. przesyłkę zwrócono do WSA w Warszawie (potwierdzenie odbioru - karta 29 akt Sądu I instancji). Zatem, jeśli nie odebrano przesyłki do dnia 11 stycznia 2008 r., to na mocy przepisu art. 73 zdanie drugie p.p.s.a. w dniu 11 stycznia 2008 r. nastąpił automatyczny skutek doręczenia ("uważa się za dokonane"). Okoliczności te potwierdza także Naczelnik Urzędu Pocztowego (...) w piśmie skierowanym do spółki z dnia 18 marca 2008 r. Wyjaśnia w piśmie, że sporna przesyłka o nr (...) tak jak inna korespondencja zostały doręczone na adres wskazany przez spółkę w pełnomocnictwie z dnia 15 września 2004 r. to jest: ul. (...). Jak wyjaśnił listonosz pierwsza próba doręczenia przesyłki nie powiodła się – kancelaria upoważniona do odbioru pism była nieczynna. Listonosz pozostawił zatem przesyłkę w UP (...), zostawiając na drzwiach lokalu informację o możliwości odbioru przesyłki. Drugie natomiast awizo zostało doręczone w dniu 4 stycznia 2008 r. wraz z innymi przesyłkami. Przesyłka jako niepodjęta w terminie została zwrócona do nadawcy w dniu 12 stycznia 2008 r. Powyższe konstatacje dowodzą, że sporna przesyłka (wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi) została prawidłowo, w zgodzie z obowiązującym przepisami doręczona. Sąd uznał, że termin do wykonania zarządzenia z dnia 19 grudnia 2007r. upłynął 18 stycznia 2008 r. Do Oddziału Finansowo- Budżetowego WSA w Warszawie nie wpłynęła kwota 2.456 zł (tytułem wpisu od skargi). Niewątpliwie zatem Sąd pierwszej instancji zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę spółki jako nieopłaconą w terminie. Z tych powodów, na podstawie art. 182 § 1 w zw. z art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji. Sąd nie zasądził dochodzonego przez wnoszącego skargę zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, ponieważ skarga kasacyjna została oddalona. Ponadto przypomnieć należy, że o kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzeka jedynie wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku, ponieważ przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z wyrokiem Sądu pierwszej instancji uwzględniającym lub oddalającym skargę, co nie ma miejsca w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę.