III SA/Lu 223/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu [...] października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. H. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania stopnia naukowego uzyskanego za granicą p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu [...] lutego 2021 r. do Uniwersytetu [...] w L. wpłynęły dwa pisma skarżącego W. H.: pierwsze, pt. "Skarga na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w L. z wnioskiem o autokorektę i zawieszenie postępowania", które skierowane zostało za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, oraz drugie, oznaczone jako "Odwołanie od decyzji Rektora Uniwersytetu [...] w L. z dnia [...] grudnia 2020 r.", które skierowane zostało do [...] w W.. Oba wskazane pisma zostały przez organ przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie jako skargi na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w L. z dnia [...] grudnia 2020 r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy uznania stopnia naukowego uzyskanego za granicą. Oba powyższe pisma, jako że zostały wniesione w terminie na wniesienie skargi od decyzji Rektora [...] w L. z dnia [...] grudnia 2020 r., zostały zarejestrowane jako skargi wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na wskazaną wyżej decyzję pod następującymi sygnaturami akt: III SA/Lu 223/21 ("Skarga na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w L. z wnioskiem o autokorektę i zawieszenie postępowania"), III SA/Lu 101/21 ("Skarga na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w L. z dnia [...] grudnia 2020 r. w przedmiocie odmowy uznania stopnia naukowego uzyskanego za granicą) i III SA/Lu 102/21 ("Odwołanie od decyzji Rektora Uniwersytetu [...] w L. z dnia [...] grudnia 2020 r. w przedmiocie odmowy uznania stopnia naukowego uzyskanego za granicą" skierowane do Inne w W.). Wyrokiem z dnia 22 czerwca 2021 r., wydanym w sprawie sygn. III SA/Lu 101/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę wniesioną przez skarżącego W. H. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w L. z dnia [...] grudnia 2020 r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy uznania stopnia naukowego uzyskanego za granicą. Wyrok ten nie jest jeszcze prawomocny. Natomiast zarządzeniem z dnia [...] marca 2021 r. zakreślono sprawę o sygn. akt III SA/Lu 102/21 w Repertorium "SA" jako załatwioną, mając na uwadze zwisłość tożsamej sprawy w sprawie pod sygn. akt III SA/Lu 101/21 (zarządzenie – k. 39 dołączonych akt III SA/Lu 102/21 tut. Sądu). Na mocy zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] kwietnia 2021 r. oraz z dnia [...] sierpnia 2021 r. wydanych w sprawie o sygn. akt III SA/Lu 223/21, jako organy administracji, których działanie zaskarżył skarżący wskazano: Inne oraz Rektora Uniwersytetu [...] w L.. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu [...] w L. wniósł o jej odrzucenie, a ewentualnie o jej oddalenie. Na uzasadnienie pierwszego z wniosków organ ten wskazał, że skarga wniesiona na jego na decyzję z dnia [...] grudnia 2020 r. w przedmiocie odmowy uznania skarżącemu stopnia naukowego uzyskanego za granicą była już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie sygn. III SA/Lu 101/21 i została oddalona. Nie jest tym samym możliwe ponowne merytoryczne rozpoznawanie sprawy już rozstrzygniętej. Natomiast Inne przekazując Rektorowi [...] w L. odwołanie skarżącego na decyzję tego organu, jakie zostało do niej skierowane wyjaśniła, że na żadnym etapie postępowania nostryfikacyjnego nie brała udziału w sprawie jako organ administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt II OSK 482/15, wniesienie skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym powoduje wszczęcie postępowania, wywołując skutki procesowe i materialnoprawne. Prowadzi to do powstania stanu sprawy w toku, co stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny. Taki stan trwa aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Instytucja "stanu sprawy w toku" oznacza tzw. zawiśnięcie sprawy (lis pendens), polegające na zakazie wszczęcia nowego postępowania pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie. Prowadzenie dwóch postępowań doprowadziłoby do wydania dwóch wyroków, z których jeden naruszałby zasadę res iudicata. Jak wskazuje się w judykaturze i doktrynie, o istnieniu stanu sprawy w toku (litis pendentio), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, natomiast tożsamość przedmiotowa ma miejsce wówczas, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest zatem wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź o to samo działanie lub bezczynność, bądź przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji. Odnosząc powyższe uwagi generalne do okoliczności sprawy niniejszej, Sąd zwraca uwagę, że zarówno skarga w niniejszej sprawie, to jest w sprawie sygn. akt III SA/Lu 223/21 jak i skarga wniesiona przez skarżącego w sprawie sygn. akt III SA/Lu 101/21, zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 czerwca 2021 r., mimo innego zatytułowania samych skarg, zostały w rzeczywistości wniesione na tę samą decyzję organu, która była przez skarżącego kwestionowana. Chodzi bowiem w obu skargach o decyzję administracyjną z dnia [...] grudnia 2020 r. (nr [...]) wydaną przez Rektora Uniwersytetu [...] w L. – w przedmiocie odmowy uznania stopnia naukowego uzyskanego za granicą. Również analiza treści obu pism stanowiących wniesione skargi na wskazaną wyżej decyzję w poszczególnych sprawach wskazuje, że treść zarzutów oraz ich uzasadnienie są całkowicie tożsame. Co prawda, w sprawie niniejszej za organ obok Rektora Uniwersytetu [...] w L. uznano także Inne z uwagi na tego rodzaju oznaczenie przez stronę organu w skardze, nie zmienia to jednak faktu, że w obu omawianych sprawach (zarówno w sprawie sygn. akt III SA/Lu 101/21 oraz w sprawie sygn. akt III SA/Lu 223/21) mamy do czynienia z tożsamością elementów podmiotowych i przedmiotowych w pozostałym zakresie. Podkreślenia wymaga przy tym, że stan sprawy w toku (lis pendens) odnosi ten skutek, iż w sposób bezwzględny nie można skutecznie w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami w tym samym przedmiocie. Prowadzenie bowiem dwóch postępowań doprowadziłoby istotnie do wydania dwóch wyroków w tym samym przedmiocie, z których jeden (późniejszy) ewidentnie naruszałby zasadę res iudicata. Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na zasadzie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. – obowiązany był wniesioną w tej sprawie skargę odrzucić, o czym orzekł w postanowieniu.