II SA/Gl 520/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 21 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy J. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. UZASADNIENIE 1 U Z A S A D N I E N I E Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy J. J. wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację materialną. Z treści nadesłanego formularza wynika, że wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Źródłem jej utrzymania jest zasiłek stały w wysokości 324,00 zł oraz zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 477,00 zł. Na wezwanie Przewodniczącego Wydziału II skarżąca nadesłała szereg dokumentów obrazujących jej sytuację materialną oraz poziom wydatków, w tym fakturę za gaz oraz wodę, rachunek za energię elektryczną a także decyzję w sprawie wysokości podatku od nieruchomości oraz decyzje przyznające zasiłki z pomocy społecznej. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 P.p.s.a. może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Mając na uwadze miesięczny dochód uzyskiwany przez skarżącą uznano, że sytuacja materialna J. J. uzasadnia uwzględnienie złożonego przezeń wniosku. Dochód skarżącej uzyskiwany z tytułu przyznanych zasiłków z pomocy społecznej kształtuje się na poziomie poniżej 500 zł i pozwala na zaspokojenie jedynie elementarnych potrzeb. W tej sytuacji nie można oczekiwać, że strona będzie miała możliwość wygospodarowania dodatkowych środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.