II OZ 913/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 13 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2011 r., sygn. akt VIII SA/Wa 413/10 odmawiające przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. Z. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010 r., Nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odmówił A. Z. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie wykazał, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej udzielenia mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący zarzucając naruszenie art. 246 § 1 pkt 2 ppsa poprzez błędne uznanie, iż sytuacja materialna skarżącego nie uzasadnia udzielenia mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Orzeczenie w tej sprawie Sąd wydaje na podstawie oświadczeń strony mając na uwadze okoliczności podane w tym oświadczeniu i w razie potrzeby przedstawione przez stronę dowody. Sąd I instancji oceniając sytuację majątkową i możliwości płatnicze skarżącego, opierając się na oświadczeniu skarżącego, uznał że nie zostały spełnione przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela dokonanej przez Sąd I instancji oceny sytuacji finansowej i możliwości płatniczych skarżącego. Z przedstawionej przez skarżącego argumentacji wynika, że po opłaceniu wszystkich należności nie pozostają mu środki w wysokości wystarczającej na pokrycie wpisu. Sąd I instancji nie dał wiary takiemu oświadczeniu stwierdzając, że nie byłoby to zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, niepociągające za sobą żadnych wniosków co do potrzeby dalszego wyjaśnienia źródła utrzymania i wysokości wydatków ponoszonych w gospodarstwie domowym skarżącego, nie powinno powodować kategorycznej odmowy uwzględnienia wniosku. Zwłaszcza, że w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, poza autorytatywnym stwierdzeniem, że skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, brak jest uzasadnienia takiego stanowiska. Rozpatrując sprawę ponownie Sąd I instancji dokona ponownej analizy dochodów uzyskiwanych przez skarżącego i ponoszonych przez niego wydatków, a swoje stanowisko należycie uzasadni. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 185 w związku z art. 197 ppsa.