Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I FZ 222/18

Sądy administracyjne2018-11-08
Sygnatura
I FZ 222/18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2018-11-08
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Danuta Oleś

Rozstrzygnięcie

Uchylono zaskarżone postanowienie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Gminy K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 kwietnia 2018 r. sygn. akt I SA/Wr 165/18 zawieszające postępowanie sądowe w sprawie ze skargi Gminy K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 18 kwietnia 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 165/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi Gminy K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie zachodziła konieczność zawieszenia postępowania z uwagi na pytanie prejudycjalne skierowane do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zadane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 10 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 123/17. W zażaleniu na powyższe postanowienie Gmina wniosła o jego uchylenie, zarzucając naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "P.p.s.a.") poprzez błędne przyjęcie, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku innego, toczącego się postępowania wszczętego pytaniem prejudycjalnym, skierowanym przez WSA we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 123/17. W ocenie Gminy wskazane pytanie prejudycjalne dotyczy wykładni innych przepisów niż te, które są istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W treści wniosku o wydanie interpretacji wskazano, że Gmina posiada własną infrastrukturę wodociągową, za pomocą której dostarcza wodę mieszkańcom oraz podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą na terenie Gminy. Posiada własną sieć kanalizacyjną, za pomocą której odbiera ścieki od domów i innych budynków podłączonych do sieci i odprowadza je do oczyszczalni ścieków. Gmina samodzielnie prowadzi działalność w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę oraz odprowadzania i oczyszczania ścieków na terenie Gminy. W ramach tej działalności Gmina wykonuje, na podstawie umów cywilnoprawnych, odpłatne czynności w zakresie wskazanej działalności na rzecz podmiotów zewnętrznych, tj. kilku tysięcy mieszkańców Gminy oraz działających na jej terenie przedsiębiorstw, którzy są obciążani przez Gminę kosztami zużycia wody i ścieków na podstawie wystawianych przez Gminę faktur VAT; wykonuje odpłatnie czynności w zakresie wskazanej działalności na rzecz wskazanych jednostek Gminy i czynności te są dokumentowane notami księgowymi; oraz zużywa wodę i odprowadza, i oczyszcza ścieki w związku z realizacją własnych potrzeb Gminy, tj. w związku z innymi niż określone powyżej czynnościami, w zakresie których nie są pobierane przez Gminę jakiekolwiek odpłatności. Zdaniem Gminy, nie jest możliwe bezpośrednie przyporządkowanie wydatków ponoszonych na nabywane towary i usługi w całości do celów wykonywanej działalności gospodarczej. W związku z tym należy posłużyć się odpowiednią metodą pozwalającą na określenie, w jakiej części analizowane wydatki pozostają w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą. Zdaniem Gminy, określenie części wydatków związanych z czynnościami opodatkowanymi VAT może więc zostać dokonane z zastosowaniem metody opartej na ilości dostarczonej wody lub odebranych i oczyszczonych ścieków. Gmina wskazała, że w latach 2008-2015 r., ponosiła wydatki inwestycyjne związane z budową i modernizacją infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej i zrealizowała w tym zakresie wskazane we wniosku inwestycje. Z uwagi na związek ponoszonych nakładów z podlegającą opodatkowaniu VAT działalnością Gminy w zakresie zbiorowego dostarczania wody i odprowadzania ścieków Gmina dokonała odliczenia pełnych kwot VAT naliczonego od przeszłych wydatków inwestycyjnych. Gmina zapytała o to, czy: 1. przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na wodociągi (zarówno inwestycyjnych, jak i bieżących), związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę, za pomocą sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT (dalej: prewspółczynnik), opartego na kryterium udziału rocznego określonej w m3 ilości wody dostarczanej w ramach transakcji zewnętrznych (udokumentowanych fakturami VAT) w określonej w m3 ilości wody dostarczonej w ramach ogółu transakcji (tj. zarówno zewnętrznych, jak i wewnętrznych)? 2. przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na kanalizację (zarówno inwestycyjnych, jak i bieżących), związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą w zakresie zbiorowego odprowadzania i oczyszczania ścieków, za pomocą prewspółczynnika, opartego na kryterium udziału rocznego określonej w m3 ilości ścieków odprowadzonych i oczyszczonych w ramach transakcji zewnętrznych (udokumentowanych fakturami VAT) w określonej w m3 ilości ścieków odprowadzonych i oczyszczonych w ramach ogółu transakcji (tj. zarówno zewnętrznych, jak i wewnętrznych)? 3. przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ogólnych związanych z infrastrukturą za pomocą prewspółczynnika, opartego na kryterium udziału rocznego sumy określonych w m3 ilości wody dostarczanej oraz ścieków odprowadzonych i oczyszczonych w ramach transakcji zewnętrznych (udokumentowanych fakturami VAT) w sumie określonych w m3 ilości wody dostarczonej oraz ścieków odprowadzonych i oczyszczonych w ramach ogółu transakcji (tj. zarówno zewnętrznych, jak i wewnętrznych)? 4. w związku z dokonaną centralizacją rozliczeń VAT jest zobowiązana do korekt jakiejkolwiek części VAT naliczonego od przeszłych wydatków inwestycyjnych? Przedstawiając własne stanowisko Gmina stwierdziła, że w zakresie objętym pytaniami od pierwszego do trzeciego, przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od wymienionych wydatków za pomocą opisanych prewspółczynników. Odnośnie pytania czwartego, w ocenie Gminy, nie jest ona zobowiązana do korekty jakiejkolwiek części VAT naliczonego od przeszłych wydatków inwestycyjnych w związku z dokonaną centralizacją rozliczeń VAT. W złożonym zażaleniu Gmina podkreśliła, że pytanie prejudycjalne, o którym mowa w postanowieniu dotyczy prawa do odliczania podatku od towarów i usług naliczonego w pełnej wysokości od wydatków ponoszonych przed 1 stycznia 2016 r. wykorzystywanych do działalności mieszanej. Istotą sprawy była kwestia prawa do odliczenia VAT od wydatków ponoszonych w latach 2013-2015 r. przez związek utworzony przez kilka gmin w celu wykonywania działalności w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi. Natomiast sprawa ze skargi Gminy dotyczy wyłącznie obowiązku dokonywania po 2017 r. w związku z dokonaną przez Gminę 1 stycznia 2017 r. centralizacją rozliczeń VAT korekty odliczonego w latach wcześniejszych w pełnej wysokości podatku naliczonego od wydatków poniesionych w zw. z działalnością wodociągowo- kanalizacyjną. Rację ma zatem Gmina wskazując, że jej pytanie nie dotyczyło obowiązku wstecznego skorygowania przeszłych odliczeń, tj. poprzez złożenie korekt deklaracji VAT-7 za okresy przed 2017 r. Zdaniem Gminy dokonywane w przeszłości odliczenia VAT w pełnej wysokości - w 100% były zasadne. Zagadnienie, które zostanie rozstrzygnięte w zw. z pytaniem prejudycjalnym nie ma związku ze sprawą ze skargi Gminy dot. obowiązku dokonania korekty VAT naliczonego w zw. ze zmianą przeznaczenia majątku Gminy w 2017 r. spowodowaną centralizacją rozliczeń VAT. Gmina nie pytała się o możliwość i sposób odliczenia VAT od wydatków poniesionych przed 2017 r. związanych z działalnością wodociągowo-kanalizacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Gminy, że zakres pytania prejudycjalnego nie uzasadniał konieczności zawieszenia postępowania przed WSA do czasu zakończenia postępowania przed TSUE. Pytaniem prejudycjalnym skierowanym do TSUE zostanie rozstrzygnięta kwestia prawna, która nie ma znaczenia dla rozpoznania sprawy ze skargi Gminy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. postanowił uchylić zaskarżone postanowienie.