II SA/Kr 1251/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Osiedle Młynówka Królewska na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2018 r. nr: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W skardze wniesionej w niniejszej sprawie strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że realizacja inwestycji zgodnie z warunkami określonymi w zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki i znaczną szkodę. Decyzja o warunkach zabudowy daje bowiem inwestorowi prawo do zagospodarowania terenu w sposób w niej podany, pozostałym stronom wyznacza natomiast obowiązek znoszenia dopuszczonej tym aktem administracyjnym zmiany, ponadto decyzja ta może następnie zostać wykorzystana w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane zarówno przed organami administracji architektoniczno-budowlanej, jak i organami nadzoru budowlanego. Stosownie do przepisu 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - dalej określanej jako p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trzeba przy tym podkreślić, że to na autorze wniosku spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy (postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. II OZ 594/15, opublikowane w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ strona skarżąca w swoim wniosku nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi jej wyrządzeniem znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Trudno jest bowiem na podstawie twierdzeń strony zawartych w uzasadnieniu wniosku ustalić wpływ wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację skarżącego. Decyzja o warunkach zabudowy stanowi pierwszy etap procesu inwestycyjnego i stwarza dopiero inwestorowi możliwość wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego o pozwolenie na budowę. Nie daje inwestorowi podstawy do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji i nie narusza prawa własności. Z kolei sama możliwość wydania pozwolenia na budowę (co dopiero będzie uprawniało do rozpoczęcia realizacji inwestycji) na podstawie zaskarżonej decyzji o warunkach zabudowy również nie uzasadnia wstrzymywania jej wykonania na obecnym etapie. Nie sposób uznać, że w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. "wykonaniem" decyzji o warunkach zabudowy jest procedowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę. Samo prowadzenie postępowania w tym przedmiocie, a nawet wydanie decyzji nie może również zostać uznane za "trudne do odwrócenia skutki". W razie uznania zasadności skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji nie będzie ona wywoływać skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku (art. 152 p.p.s.a.). Wobec powyższego Sąd oddalił wniosek o wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.