II SA/Gd 697/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu G. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 października 2019 r., sygn. akt [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko postanawia: 1. odrzucić sprzeciw 2. zwrócić wnoszącej sprzeciw Gminie ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od sprzeciwu. UZASADNIENIE Gmina, reprezentowana przez Wójta Gminy, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 października 2019 r., sygn. akt [...], którą uchylono decyzję Wójta Gminy z dnia 23 sierpnia 2019 r., nr [..]. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o odrzucenie sprzeciwu wskazując, że Gmina nie posiada legitymacji skargowej w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sprzeciw jest niedopuszczalny. Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), dalej jako k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. W myśl art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Kwestię legitymacji skargowej (do wniesienia sprzeciwu) reguluje art. 50 § 1 i 2 ustawy, zgodnie z którym, uprawnionym do wniesienia sprzeciwu jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie sprzeciw od decyzji kasacyjnej Kolegium wniosła Gmina, której reprezentantem jest Wójt tej gminy. Powyższe oznacza, że sprzeciw został wywiedziony przez podmiot, który jako organ administracji publicznej wydał decyzję w pierwszej instancji. W orzecznictwie zaś uznaje się, że gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji, nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego wydaną w tej sprawie (zob. np. wyrok NSA z 24 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 1693/13, dostępny w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W uchwale z dnia z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. I OPS 2/15, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wypływająca z art. 165 ust. 2 Konstytucji RP ochrona sądowa samodzielności jednostek samorządu terytorialnego nie wymaga zapewnienia tym jednostkom statusu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, ani też przyznania im prawa do wniesienia skargi na decyzje organu odwoławczego w sytuacji, w której jednostka ta nie występuje jako adresat działań władczych innych organów władzy publicznej, lecz sama podejmuje takie działania wobec innych podmiotów. Podstawowe znaczenie dla takiej regulacji prawnej ma fakt, że jednostki te nie mają własnych praw ani prawnie chronionych interesów, których mogłyby dochodzić w relacjach ze stronami postępowania administracyjnego, o których prawach lub obowiązkach władczo rozstrzygają. w pierwszej instancji. Włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej, prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie, znacznie zatem ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest więc on (ani też żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest stanowisko, że jednostka samorządu terytorialnego może zajmować różną pozycję – raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania – w zależności od etapu załatwiania sprawy (zob. postanowienia NSA z dnia 12 kwietnia 2016 r., sygn. I OSK 525/16 , z dnia 8 grudnia 2017 r., sygn. I OSK 2618/17; z dnia 18 września 2019 r., sygn. I OSK 1955/19; wyrok NSA z dnia 17 maja 2018 r., sygn. akt II OSK 1196/18, dostępne w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Mając to wszystko na uwadze sąd uznał, że Gmina nie ma legitymacji do wniesienia sprzeciwu do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego wydaną w tej sprawie, bowiem reprezentant tej jednostki samorządu terytorialnego, Wójt Gminy, wydał decyzję w pierwszej instancji. W tym stanie rzeczy sprzeciw jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sąd orzekł w pkt 2 w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.