Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I SA/Kr 1079/12

Sądy administracyjne2012-11-29
Sygnatura
I SA/Kr 1079/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia
2012-11-29
Rodzaj
Postanowienie WSA w Krakowie

Sędziowie

Urszula Zięba

Rozstrzygnięcie

odrzucono skargę o wznowienie postępowania

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.D. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 kwietnia 2012r. sygn. akt I SA/Kr 247/12 postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2012r. sygn. akt I SA/Kr 247/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K.D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia, a to na zasadzie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270, powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") z uwagi na nieuiszczenie należnego w sprawie wpisu. Postanowieniem z dnia 25 maja 2012r. sygn. akt I SA/Kr 247/12 tut. Sąd odrzucił natomiast osobiście sporządzoną skargę kasacyjną K.D. od opisanego postanowienia, a to na zasadzie art. 175 p.p.s.a. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 1 czerwca 2012r. Postanowieniem z dnia 13 lipca 2012r. I SA/Kr 247/12 tut. Sąd stwierdził, że wspomniane postanowienie z dnia 25 kwietnia 2012r. jest prawomocne od dnia 11 czerwca 2012r. W międzyczasie, w dniu 4 czerwca 2012r., K.D. skierował do Sądu skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 kwietnia 2012r. sygn. akt I SA/Kr 247/12 wskazując jako jej podstawę art. 271 § 1 pkt 1 i 2 oraz § 2 i 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Instytucja wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego jest sposobem nadzwyczajnego wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądowego. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (tekst jednolity - Dz. U. z 2012r., poz. 270 z zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. W myśl przepisu art. 168 §1 p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Od postanowienia 25 kwietnia 2012r. jako kończącego postępowanie przysługiwała skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 173 § 1 p.p.s.a.), którą wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 p.p.s.a.). Niemniej w warunkach niniejszej sprawy z uwagi na niedochowanie przymusu adwokacko-radcowskiego skarga kasacyjna K.D. została odrzucona postanowieniem Sądu z dnia 25 maja 2012r., od którego z kolei zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a. przysługiwało zażalenie, które wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Skoro zaś skarżący zaniechał zaskarżenia tego doręczonego mu w dniu 1 czerwca 2012r. rozstrzygnięcia w drodze zażalenia, to stwierdzając prawomocność postanowienia z dnia 25 kwietnia 2012r. Sąd oznaczył jego datę prawomocności na dzień 11 czerwca 2012r. Tymczasem K.D. wniósł skargę o wznowienie postępowania jeszcze 4 czerwca 2012r. Powyższe oznacza, że postanowienie z dnia 25 kwietnia 2012 r. w chwili złożenia skargi o wznowienie postępowania nie było jeszcze prawomocne, a skarga złożona w niniejszej sprawie jest przedwczesna. Przedwcześnie złożona skarga o wznowienie postępowania jest natomiast skargą niedopuszczalną i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 270 i 276 p.p.s.a., przy czym ten ostatni przepis nakazuje stosować do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.