II SA/Sz 411/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z Jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a odmówić zmiany postanowienia z dnia 31 maja 2011 r. w zakresie dotyczącym odmowy zwolnienia od kosztów sądowych Sygn. akt II SA/Sz 411/11 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2011 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia U. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 sierpnia 2011 r. odmawiające zmiany postanowienia dotyczącego odmowy przyznania prawa pomocy w części w sprawie z Jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił jako niedopuszczalną skargę U. S. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Postanowieniem z dnia 31 maja 2011 r. Sąd odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z powodu oczywistej bezzasadności skargi. Sąd wskazał w uzasadnieniu postanowienia, że skarga została wniesiona na decyzję wydaną w I instancji, na którą nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, ale odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie, które skarżąca złożyła. Postanowieniem z dnia 15 lipca 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie wnioskodawczyni na to postanowienie. W dniu 16 czerwca 2011 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił zmiany postanowienia z dnia 31 maja 2011 r. w zakresie dotyczącym odmowy ustanowienia adwokata. W dniu 26 sierpnia 2011 r. U. S. wniosła zażalenie, ale nie wskazała daty wydania ani przedmiotu postanowienia Sądu objętego zażaleniem, dlatego też postanowieniem z dnia 6 października 2011 r. (doręczonym w dniu 13 października 2011 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił to zażalenie. W dniu 18 października 2011 r. skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie dotyczące odmowy przyznania jej bezpłatnej pomocy prawnej oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie był już rozpoznawany wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W tej sytuacji ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych należało potraktować jako żądanie zmiany postanowienia z dnia 31 maja 2011 r. w części. Zgodnie z art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Poprzedni wniosek o przyznanie prawa pomocy został oddalony z powodu oczywistej bezzasadności skargi. Powód odmowy przyznania prawa pomocy nie uległ zmianie, skarga w dalszym ciągu jest bezzasadna, ponieważ została wniesiona na decyzję na którą nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W tej sytuacji brak jest podstaw do zmiany postanowienia z dnia 31 maja 2011 r. we wnioskowanym zakresie, gdyż okoliczności sprawy nie uległy zmianie. Sąd nie badał sytuacji majątkowej i rodzinnej wnioskodawczyni, dlatego odstąpił od wzywania do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Z tych względów na podstawie art. 165 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Sygn. akt IISA/Sz 411/11 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 maja 2011 r. Wojewódzki Sądu Administracyjny odrzucił jako niedopuszczalną skargę U. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Postanowieniem z dnia 31 maja 2011 r. Sąd odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z powodu oczywistej bezzasadności skargi. Postanowieniem z dnia 15 lipca 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie wnioskodawczyni na to postanowienie. Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2011 r. (doręczonym w dniu 24 sierpnia 2011 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił zmiany swojego postanowienia z dnia 31 maja 2011 r. odmawiającego przyznania U. S. prawa pomocy w zakresie całkowitym. W dniu 26 sierpnia 2011 r. skarżąca złożyła zażalenie, ale z treści tego pisma nie wynikało, które postanowienie Sądu jest przedmiotem zażalenia. Mimo wezwania Sądu, skarżąca nie uzupełniła braków formalnych zażalenia, dlatego postanowieniem z dnia 6 października 2011 r. Sąd odrzucił zażalenie. W dniu 18 października 2011 r. U. S. złożyła zażalenie na postanowienie dotyczące odmowy przyznania bezpłatnej pomocy prawnej, które należało potraktować jako zażalenie na postanowienie z dnia 17 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 260 w zw. z art. 194 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego dotyczące prawa pomocy przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W niniejszej sprawie postanowienie z dnia 17 sierpnia 2011 r. zostało doręczone skarżącej w dniu 24 sierpnia 2011 r. Zatem siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upłynął z dniem 31 sierpnia 2011 r. Skarżąca wniosła zażalenie w dniu 18 października 2011 r., a więc po upływie terminu. Z tego względu zażalenie jako wniesione po terminie podlega odrzuceniu na podstawie art. 194 § 2 w zw. z art. 197 § 2 i art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.