Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Kr 1555/12

Sądy administracyjne2012-11-19
Sygnatura
II SA/Kr 1555/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia
2012-11-19
Rodzaj
Postanowienie WSA w Krakowie

Sędziowie

Ewa Rynczak

Rozstrzygnięcie

odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Kraków, dnia 19 listopada 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2012r. na posiedzeniu niejawnym skargi J.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 26 września 2012 r. znak:[...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W niniejszej sprawie J.W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] września 2012 r. znak: [...] Tym postanowieniem uznano za nieuzasadnione zażalenie złożone przez J.W. w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie w terminie sprawy przez Prezydenta Miasta T W odpowiedzi na skargę SKO w T. wniosło o jej odrzucenie, wskazując, że przepisy prawa nie przewidują możliwości zaskarżenia tego rodzaju postanowienia do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Z treści skargi wynika, że skarżący podważa zasadność postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. , którym uznano zażalenie skarżącego wniesione w trybie art. 37 § 1 kpa za nieuzasadnione. W ocenie Sądu skarga na takie postanowienie nie jest dopuszczalna, ponieważ nie mieści się ono w żadnej kategorii postanowień, które, zgodnie z przytoczonym wyżej art. 3 ust. 2 pkt 2 p.p.s.a., można zaskarżyć do sądu administracyjnego. Niewątpliwie nie jest to postanowienie, które kończy postępowanie, lecz ma ono charakter incydentalny i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy (podobnie WSA w Gliwicach w postanowieniu z dnia 5 czerwca 2009r. sygn. akt IV SAB/Gl 21/09, Lex Omega nr 504035). Postanowienie wydane w wyniku wniesienia zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa nie jest też postanowieniem, na które służy zażalenie, ponieważ zgodnie z art. 141 § 1 kpa zażalenie służy tylko na takie postanowienia, w stosunku do których kpa wyraźnie taką możliwość ustanawia. Należy podkreślić, że przepisy kpa nie przewidują zaskarżenia postanowienia wydanego w wyniku rozpatrzenia zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 kpa. Skoro więc na postanowienie o uznaniu zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 kpa za nieuzasadnione nie służy zażalenie, nie kończy ono postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty, skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tej kwestii Sąd podziela stanowisko WSA w Warszawie zawarte w postanowieniu z dnia 19 października 2007r. sygn. akt II SAB/Wa 66/07 (Lex Omega nr 420139). Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.