II GZ 348/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 26 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 2526/20 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, objętym zażaleniem postanowieniem z 12 kwietnia 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 2526/20, działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej cyt. jako: p.p.s.a.), po rozpoznaniu wniosku [...], wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z 25 września 2020 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Sąd wskazał, że argumentacja przedstawiona przez stronę skarżącą potwierdza, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność natychmiastowego zaprzestania prowadzenia apteki ogólnodostępnej, będącej jedynym obszarem prowadzenia przez skarżącą działalności gospodarczej i uzyskiwania przychodów. Ponadto spowoduje z jednej strony konieczność natychmiastowej spłaty przez skarżącą zadłużenia u swoich dostawców, a z drugiej konieczność utylizacji pełnowartościowych środków leczniczych, które mogłyby trafić do pacjentów. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył organ wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez wydanie postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 188 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., a w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku - o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. W uzasadnieniu zażalenia organ podniósł, że zaprzestanie działalności apteki prowadzonej przez skarżącą nie utrudni dostępu do leków mieszkańcom miejscowości, w której obecnie funkcjonuje 9 innych aptek ogólnodostępnych. Skarżąca ponadto nie przedstawiła całości danych obrazujących jej sytuację finansową (zeznania o wysokości osiąganego dochodu, stanu kas, wysokości dochodu, jaki przynosiła prowadzona apteka) ani nie wykazała w żaden sposób, czy i jaką pozycję na rynku obrotu produktami leczniczymi posiada/posiadała. Zdaniem organu brak całościowego przedstawienia sytuacji finansowej skarżącej nie pozwala na ocenę, jakie mogą być dla skarżącej skutki wstrzymania działalności prowadzonej apteki. W ocenie organu sąd I instancji oparł postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji na okolicznościach będących typowymi skutkami decyzji cofającej zezwolenie, tymczasem normalne następstwa wykonania decyzji administracyjnej nie dają podstaw do wstrzymania jej wykonania. Wstrzymania wykonania decyzji nie mogą zdaniem organu uzasadniać także skutki jej wykonania, które dotyczą osób trzecich, na przykład zatrudnionych przez skarżącą, a nie bezpośrednio skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie z powodu argumentów podniesionych w zażaleniu. Zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Farmaceutycznego została wydana na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 944 z późn. zm., dalej: p.f.), z powodu stwierdzenia w toku kontroli w aptece skarżącej sprzedaży produktów leczniczych innym przedsiębiorcom prowadzącym apteki, tj. naruszenia art. 86a p.f. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że z dniem 14 czerwca 2018 r. wszedł w życie art. 108 ust. 4a p.f., dodany przez art. 6 pkt 10 lit. b ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 1039). Przywołany przepis art. 108 ust. 4a p.f. przewiduje, że do decyzji, o których mowa w ust. 4, wydanych na podstawie art. 81 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 4a oraz art. 103 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 3 p.f. nie stosuje się art. 61 § 3 p.p.s.a. Powyższa nowelizacja obowiązywała zarówno w dacie wydania przez GIF decyzji z [...] września 2020 r., jak i obowiązywała w chwili rozpoznawania przez sąd pierwszej instancji wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji cofającej udzielone skarżącej zezwolenie. Wejście w życie z dniem 14 czerwca 2018 r. przepisu art. 108 ust. 4a p.f. wpływa bezpośrednio na sposób oceny zasadności wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji. Skoro, mocą art. 6 pkt 10 lit. b cyt. powyżej ustawy zmieniającej ustawę Prawo farmaceutyczne, poprzez dodanie art. 108 ust. 4a p.f, zastosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a. w niniejszej sprawy zostało wyłączone, nie mają jakiegokolwiek znaczenia podniesione przez skarżącą powody uzasadniające wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, i to bez względu na zawartą w nich siłę argumentacji czy załączone dowody. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera innej regulacji, oprócz art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiającej sądowi wstrzymanie wykonania zaskarżonej skargą decyzji organu administracji. Z tej przyczyny wniosek skarżącej powinien był zostać oddalony. W tych okolicznościach należy więc uchylić zaskarżone postanowienie sądu pierwszej instancji i odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem nie ma podstawy prawnej do wydania postanowienia o udzieleniu ochrony tymczasowej. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.