I GSK 1379/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku [A.] Sp. z o.o. w B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej [A.] Sp. z o.o. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2020 r. sygn. akt V SA/Wa 384/19 w sprawie ze skargi [A.] Sp. z o.o. w B. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niespełnienia przez grupę warunków uznania i wykreślenie grupy z rejestru grup producentów rolnych postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 października 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 384/19 oddalił skargę [A.] Sp. z o.o. w B. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenie niespełnienia przez grupę warunków uznania i wykreślenia grupy z rejestru grup producentów rolnych. Spółka [A.] Sp. z o.o. w B. wraz ze skargą kasacyjną na powyższe orzeczenie złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji. We wniosku o wstrzymanie skarżąca wskazała, że ewentualne wykonanie decyzji organu mogłoby spowodować wyrządzenie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Pełnomocnik skarżącej kasacyjnie wskazał jako przesłankę do wstrzymania wykonania decyzji, niemożność zwracania się z wnioskiem o udzielenie pomocy finansowej w ramach działania grup producentów rolnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W sytuacji wystąpienia z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji po prawomocnym rozpoznaniu poprzedniego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, żądanie takie powinno zostać potraktowane jako wniosek o zmianę postanowienia sądu w trybie przewidzianym w art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej w skrócie: p.p.s.a. Powoduje to, że zasadność wniosku w sposób bezpośredni podlega ocenie nie tylko przez pryzmat zaistnienia przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a., lecz wymaga także uwzględnienia dyspozycji art. 61 § 4 p.p.s.a., który to przepis stanowi, że postanowienie w sprawie wstrzymania aktu sąd może zmienić lub uchylić w razie zmiany okoliczności. Odmowne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie sprzeciwia się ponowieniu wniosku, czy też skierowaniu go do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W takiej sytuacji wnioskodawca winien jednakże mieć na uwadze okoliczność, że w sprawie objęcia go ochroną tymczasową zapadło prawomocne orzeczenie sądowe, co powoduje, że możliwość zmiany tego orzeczenia może zostać oparta już nie na podważeniu stanowiska zajętego przez Sąd z powodu jego wadliwości, ale wykazaniu, że stanowisko to pozostaje nieadekwatne do stanu sprawy w świetle nowych okoliczności, które w niej zaistniały. Przez zmianę okoliczności należy natomiast rozumieć zarówno zmianę okoliczności faktycznych, jakie Sąd przyjął za przesłankę rozstrzygnięcia, jak i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia o odmiennej treści niż to, które zostało wydane uprzednio (por. postanowienie NSA z dnia 30 sierpnia 2021 r., sygn. akt I FSK 1358/21, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach). W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji został złożony powtórnie w skardze kasacyjnej. W tej sytuacji, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jest związany granicami oceny takiego wniosku określonymi w art. 61 § 4 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd może zmienić lub uchylić postanowienie w sprawie wstrzymania wydane, na podstawie § 2 i § 3, w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny będzie uprawniony do zmiany wydanego w niniejszej sprawie prawomocnego postanowienia dotyczącego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli w sprawie zmianie uległy okoliczności sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 5 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1473/19, LEX nr 2695344). Należy zauważyć, że WSA w Warszawie w postanowieniu z dnia 26 lutego 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 384/19 odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, że skarżąca nie uprawdopodobniła przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jeżeli uzasadnienie wniosku sprowadza się do kwestii związanych z pogorszeniem sytuacji finansowej strony, to nie wystarczy tylko wskazanie, że sytuacja ta pogorszy się w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji ale niezbędne jest uprawdopodobnienie, że brak zastosowania ochrony tymczasowej w tym konkretnym przypadku spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sferze majątkowej wnioskującej strony. Do takiego uprawdopodobnienia konieczne jest natomiast przedstawienie dokumentów źródłowych obrazujących sytuację finansową wnioskodawcy. WSA wskazał, że skarżąca nie przedłożyła żadnych dokumentów, które uprawdopodabniałyby podnoszone we wniosku okoliczności. Sąd nie mógł ustalić zatem, czy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje po stronie skarżącej skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie skarżąca składając ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawarty w skardze kasacyjnej nie wskazała na zmianę okoliczności o której mowa art. 64 § 4 p.p.s.a., która by uzasadniała przychylenie się do w.w. wniosku. Uzasadniając ten wniosek, pełnomocnik skarżącej poprzestał na przytoczeniu treści przepisu i lakonicznym stwierdzeniu, że skarżąca spółka w wyniku wykonania decyzji nie będzie mogła zwracać się z wnioskiem o udzielenie wsparcia finansowego. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi go poprzeć stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Konieczne jest zatem wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania aktu musi w sposób przekonujący przedstawiać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. Twierdzenia przytoczone we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinny zostać oparte na niezbędnym odwołaniu się do dokumentów źródłowych potwierdzających prezentowaną przez stronę w tym zakresie argumentację (por. np. postanowienie NSA z 1 marca 2019 r., sygn. akt I OZ 174/19; z 18 grudnia 2019 r., sygn. akt II FZ 856/19). Strona powinna przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie jest wystarczające złożenie samego wniosku, z przytoczeniem w jego uzasadnieniu lakonicznych okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia czy wręcz samo przytoczenie treści dyspozycji art. 61 § 3 p.p.s.a, bez odniesienia się do okoliczności konkretnej sprawy (np. postanowienie NSA z 17 kwietnia 2020 r., sygn. akt II FZ 102/20) Na skarżącym ciąży zatem obowiązek wykazania, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., to jest przedstawienia okoliczności uprawdopodobniających, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje u niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca Spółka nie wykazała ziszczenia się ustawowych przesłanek uzasadniających zmianę okoliczności mogących prowadzić do wydania korzystnego dla skarżącej orzeczenia wstrzymującego wykonanie decyzji. Skarżąca bowiem nie uzasadniła w sposób wystarczający sformułowanego wniosku. Za niewystarczające, bowiem uznać należy samo tylko wskazywanie na ewentualne pogorszenie się zdolności finansowej skarżącej Spółki, gdy wnioskodawca nie uzasadnił w sposób wystarczający wpływu wykonania decyzji na zdolność finansową. W przedmiotowej sprawie skarżąca we wniosku nie powołała się na żadne wskaźniki odnoszące się do jej sytuacji finansowej, podczas gdy ubieganie się przez stronę o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministarcyjnym wymaga przedstawienia tej sytuacji jak najpełniej. Biorąc pod uwagę powyższe skarżąca nie zobrazowała swojej aktualnej sytuacji finansowej w sposób rzetelny i przejrzysty. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 4 p.p.s.a. i w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.