II SAB/Rz 139/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] z/s w [...] na bezczynność Dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej nr [...] w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej - postanawia - odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 26 listopada 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga [...] z/s w [...] (zwane dalej: "Strona skarżąca") na bezczynność Dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej nr [...] w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wobec tego, że skarga obarczona była brakiem fiskalnym, tut. Sąd wezwał Stowarzyszenie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wezwanie zostało przesłane drogą elektroniczną i doręczone przy zachowaniu rygorów określonych w p.p.s.a., w dniu 14 grudnia 2020 r. Termin do uiszczenia wpisu mijał z dniem 21 grudnia 2020 r. (poniedziałek). Pomimo tego wezwania i upływu wskazanego terminu wpis nie został uiszczony. Wcześniej, bo pismem z dnia 1 grudnia 2020 r. Strona skarżąca drogą elektroniczną złożyła pismo w którym cofnęła skargę, wnioskując jednocześnie o umorzenie postępowania i zwrot wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków fiskalnych i formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. zawiera dyspozycję zgodnie z którą skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Strona skarżąca, mimo wskazania o uzupełnienie jakich braków się ją wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania tej czynności, nie uczyniła zadość wezwaniu i nie uiściła wpisu sądowego. Zamiast tego złożyła pismo, w którym oświadczyła, że cofa swoją skargę. Ustosunkowując się do powyższego wniosku stwierdzić należy, że zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zauważyć należy, że merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego jest dopuszczalne tylko wówczas gdy skarga jest wniesiona skutecznie tj. nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (por. post. NSA z 10.06.1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87 – publ. w OSP 1990, nr 4, poz. 207). W przedmiotowej sprawie skarga obarczona jest brakami fiskalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Do takich braków należy zaliczyć brak wpisu sądowego Wobec powyższego skarga w niniejszej sprawie podlegać musi odrzuceniu, niezależnie od złożonego wniosku o jej cofnięcie. W tej sytuacji Sąd, wobec braku podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o cofnięcie skargi, działając na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.