I SA/Gd 792/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędzia NSA Alicja Stępień, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Monika Fabińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 października 2021 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 4 grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za okres od lipca 2020 r. do września 2020 r. postanawia: umorzyć postępowanie. UZASADNIENIE Zaskarżoną do sądu decyzją Zakład Ubezpieczeń Społecznych (dalej jako ZUS lub organ), działając na podstawie art. 31zq ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842, z późn. zm.) – dalej jako ustawa o COVID, w związku z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 266 z późn. zm.), odmówił S.K. (dalej jako płatnik lub skarżący) - prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od lipca 2020 r. do września 2020 r. W uzasadnieniu organ, przywołując treść art. 31zo ust. 8 ww. ustawy o COVID, po zweryfikowaniu wpisu płatnika w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, stwierdził, że na dzień złożenia wniosku o zwolnienie z obowiązku opłacania składek płatnik prowadził działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności z kodem 66.22.Z. W związku z powyższym, nie przysługuje płatnikowi prawo do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych ww. składek za wskazany okres. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, skarżący wniósł o jej uchylenie, zarzucając naruszenie art. 31zo ust. 8 ustawy o COVID. Jednocześnie wniósł, na podstawie art. 31zo ust. 8 ww. ustawy o przyznanie kwestionowanego prawa do zwolnienia z opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenia zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, za okres od lipca 2020 r. do września 2020 r. W uzasadnieniu skargi Skarżący uznając zaskarżoną decyzję za nieprawidłową wskazał, że zgodnie z Centralną Ewidencją i Informacją o Działalności Gospodarczej podmiotu A przeważające PKD od dnia 04.11.2008 ma symbol 7911A, więc kwalifikuje się do grupy PKD objętych zwolnieniem należnych składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenia zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, za okres od lipca 2020 r. do września 2020 r. zgodnie z art. 30zo ust. 8. ww. ustawy. Skarżący podkreślił, że przeważającym rzeczywistym przedmiotem prowadzonej działalności jest tylko i wyłącznie działalność agentów turystycznych, a nie poprzednio błędnie wpisana działalność 66.22.Z działalność agencji ubezpieczeniowych. Powyższe zdaniem skarżącego może udowodnić PKPiR zarówno za 2020 r. jak i lata poprzednie. W odpowiedzi na skargę ZUS wniósł o jej oddalenie. Jednocześnie wskazał, że decyzją z dnia 5 maja 2021 r. organ wydał decyzję w przedmiocie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, albowiem błędnie określono ww. decyzji stronę postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Z niespornych ustaleń wynika, że zaskarżona do sądu decyzja z dnia 4 grudnia 2020 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją ZUS z dnia 5 maja 2021 r. [...], z powodu stwierdzenia jej nieważności. Postawą do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 4 grudnia 2020 r. było natomiast błędne określenie strony postępowania administracyjnego. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") – sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej do sądu decyzji wyczerpuje dyspozycję przywołanego art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., a zatem należało orzec jak w postanowieniu.