VI SA/Wa 1499/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] maja 2007 r., Nr [...] w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] maja 2007 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE J. C., reprezentowany przez radcę prawnego J. C., dnia 5 lipca 2007 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] maja 2007 r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku, w piśmie z dnia 13 listopada 2007 r. (data wpływu do Sądu), pełnomocnik skarżącego wskazał, że obecnie skarżący pozostaje bez pracy, a jedynym jego źródłem utrzymania jest świadczenie rentowe. Konieczność uiszczenia kary pieniężnej w wysokości 8.000 zł pociągnęłoby dla skarżącego i jego rodziny nieodwracalne skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) –zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty, co oznacza, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza, że Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (v. T. Woś [w:] T. Woś,H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 249 i n.). Ponadto z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż to po stronie wnioskodawcy występuje obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd uwzględnił, że obecnie jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest świadczenie emerytalne w wysokości 520,94 zł, zaś wysokość wymierzonej kary pieniężnej wynosi 8.000 zł. Należy zatem uznać, że uiszczenie nałożonej kary zdecydowanie przekracza obecne możliwości finansowe skarżącego, a w konsekwencji wykonanie decyzji pociągnęłoby za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie tylko skarżącemu, ale także i członkom jego rodziny, prowadzącym wraz z nim gospodarstwo domowe. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że okoliczności wskazane we wniosku w sposób wystarczający uzasadniają konieczność zastosowania w niniejszej sprawie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Reasumując, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.