Ppolska.starec← UrzadnikВойти

V GC 561/22

Sądy powszechne2022-12-05
Sygnatura
V GC 561/22
Data orzeczenia
2022-12-05
Rodzaj
REGULATION

Sędziowie

Justyna Stachurka

Treść orzeczenia

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V GC 561/22</strong> </p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 9 listopada 2022 roku</strong> </p> <p>Pozwem z dnia 27 stycznia 2022 roku strona powodowa <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> domagała się zasądzenia od pozwanego <span class="anon-block">K. W.</span> kwoty 12.101,57 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 9 listopada 2021 roku do dnia zapłaty oraz wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu strona powodowa podała, że w dniu 2 kwietnia 2021 roku w miejscowości <span class="anon-block">C.</span>, doszło do uszkodzenia stanowiska słupowego SN nr <span class="anon-block"> (...)</span> linii <span class="anon-block">L.</span> – <span class="anon-block">P.</span>, wchodzącego w skład sieci elektroenergetycznej <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> Przyczyną zdarzenia było uszkodzenie spowodowane przez <span class="anon-block">K. Ś.</span>, kierującego pojazdem <span class="anon-block">marki S.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, stanowiącego własność pozwanego. Powyższe potwierdza pismo Komendy Powiatowej Policji z dnia 27 lipca 2021 roku. Strona powodowa przeprowadziła awaryjną naprawę uszkodzonego kabla, której koszt wynosił 12.101,57 zł. W dniu 25 października 2021 roku strona powodowa wystawiła notę obciążeniową nr <span class="anon-block"> (...)</span> z terminem płatności do dnia 8 listopada 2021 roku. Strona powodowa wskazała, iż odpowiedzialność pozwanego oparta jest na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 430)">art. 430 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 436;art. 436 § 1)">art. 436 § 1 k.c</a>, ustanawiającym zasadę ryzyka. (k. 3-6)</p> <p>W odpowiedzi na pozew pozwany <span class="anon-block">K. W.</span> wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenia na swoją rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pozwany wskazał, że wbrew stanowisku strony powodowej słup elektryczny SN nr <span class="anon-block"> (...)</span> linii <span class="anon-block">L.</span>-<span class="anon-block">P.</span> nie został uszkodzony w wyniku uderzenia (najechania) pojazdu <span class="anon-block">S.</span> o <span class="anon-block">nr rej (...)</span> stanowiącego własność pozwanego, którym kierował <span class="anon-block">K. Ś.</span>. Wyjaśnił, że notatka sporządzona przez Policję w dniu 27 lipca 2021 roku została sporządzona błędnie, a obwiniony kierowca pojazdu <span class="anon-block">marki S.</span> został uniewinniony wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy (sygn. akt II W 336/21). Strona powodowa nie wykazała, aby pracownik pozwanego najechał na słup, którego uszkodzenie mu zarzuca. Pozwany z ostrożności procesowej podnosił, że uszkodzony słup pochodzi z lat 70, a zatem wysokość dochodzonego przez stronę powodową roszczenia powinna zostać zredukowana o stopień zużycia słupa. (k. 44-46)</p> <p>W piśmie procesowym z dnia 20 czerwca 2022 roku strona powodowa <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> wskazała, że uszkodzony słup <span class="anon-block"> (...)</span> był 2- żerdziowym słupem odporowym o żerdziach typu <span class="anon-block"> (...)</span>, tj. słup „rozkraczny” w kształcie odwróconej litery <span class="anon-block"> (...)</span> przenoszący obciążenia od naprężonych przewodów, a nie jak wskazuje pozwany, jakoby był to słup żerdziowy typu ŻN – 10. Tego rodzaju słup został wymieniony na „wirowany”, zgodnie z obowiązującymi u strony powodowej standardami technicznymi w zakresie budowy elektroenergetycznych linii napowietrznych. Wywodziła, ze nie było zastrzeżeń co do stanu technicznego słupa podczas jego oględzin w listopadzie 2017 roku. (k. 60)</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny: </strong> </p> <p>W dniu 2 kwietnia 2021 roku w miejscowości <span class="anon-block">C.</span>, doszło do uszkodzenia stanowiska słupowego SN nr <span class="anon-block"> (...)</span> linii <span class="anon-block">L.</span> – <span class="anon-block">P.</span>, wchodzącego w skład sieci elektroenergetycznej <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span>.</p> <p> <em> <!-- -->(okoliczność bezsporna)</em> </p> <p>W dniu 2 kwietnia 2021 roku przedstawiciele <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> wykonali oględziny uszkodzonego stanowiska słupowego SN nr <span class="anon-block"> (...)</span> linii <span class="anon-block">L.</span> – <span class="anon-block">P.</span> i sporządzili <span class="anon-block">protokół nr (...)</span>. W protokole jako przyczynę uszkodzenia wskazano, iż najprawdopodobniej uszkodzenie przez pojazd wywożący śmieci.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(dowód: </em> </strong>-<em> <!-- -->protokół z dnia 2 kwietnia 2021 roku- k. 10-13)</em> </p> <p> <span class="anon-block">K. W.</span> prowadzi działalność gospodarczą pod firmą <span class="anon-block">P. (...)</span> <span class="anon-block">K. W.</span> zajmującą się wywozem śmieci. W dniu 2 kwietnia 2021 roku pojazdem <span class="anon-block">marki S.</span>, <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> kierował pracownik pozwanego – <span class="anon-block">K. Ś.</span>. Został on zatrzymany przez Policję w miejscowości <span class="anon-block">C.</span>. Funkcjonariusze Policji zarzucili mu naruszenia przepisów ruchu drogowego oraz uszkodzenie stanowiska słupowego SN nr <span class="anon-block"> (...)</span> linii <span class="anon-block">L.</span> – <span class="anon-block">P.</span>. Policja wykonała oględziny pojazdu <span class="anon-block">marki S.</span> i stwierdziła, iż w samochodzie nie było żadnych uszkodzeń, który wskazywałyby na zaistnienia zdarzenia powodującego szkodę. Ponadto trasa pojazdu zarejestrowana przez urządzenie rejestrujące <span class="anon-block"> (...)</span> zamontowane w pojeździe, nie wskazywała, aby pojazd w dniu 2 kwietnia 2021 roku poruszał się w okolicy uszkodzonego słupa.</p> <p>Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2022 roku Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny w sprawie o sygn.. akt II W 413/21, uniewinnił obwinionego <span class="anon-block">K. Ś.</span> od popełnienia zarzucanego mu czynu tj. od tego, że dniu 2 kwietnia 2021 roku około godziny 08:13 w miejscowości <span class="anon-block">C.</span>, kierując samochodem ciężarowym <span class="anon-block">marki S.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, typu śmieciarka, nie zachował należytej ostrożności podczas manewru cofania po drodze niepublicznej do posesji <span class="anon-block">(...)</span>, skutkiem czego najechał na słup sieci energetycznej czym zagroził bezpieczeństwu osób <span class="anon-block">D. F.</span>, <span class="anon-block">W. Ć.</span> przewożonych na stopniach z tyłu pojazdu.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> (dowód:</em> </strong> <em> <!-- --> -pismo z Komendy Powiatowej Policji w <span class="anon-block">D.</span> z dnia 27 lipca 2021 roku- k. 18;</em> </p> <p> <em> <!-- --> -zeznania świadka <span class="anon-block">K. Ś.</span>- k. 72,</em> </p> <p> <em> <!-- --> -zeznania świadka <span class="anon-block">T. W.</span> k. 72-73, </em> </p> <p> <em> <!-- --> -zeznania świadka <span class="anon-block">D. F.</span> k. 102</em> </p> <p> <em> <!-- --> -wyrok Sądu Rejonowego w Dębicy II Wydział Karny w sprawie o sygn. akt II <br/>W 413/21 – k. 64 akt sprawy o sygn. II W 413/21)</em> </p> <p> <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> w dniu 25 października 2021 roku wystawiła na rzecz <span class="anon-block">K. W.</span> notę obciążeniową nr <span class="anon-block"> (...)</span>, na kwotę 12.101,57 zł z tytułu odszkodowania za uszkodzenie stanowiska słupowego SN nr <span class="anon-block"> (...)</span> linii <span class="anon-block">L.</span> – <span class="anon-block">P.</span>. Termin płatności należności został określony na dzień 8 listopada 2021 roku. Kwota odszkodowania została ustalona w oparciu o kalkulację kosztów wymiany słupa SN nr <span class="anon-block"> (...)</span> linii <span class="anon-block">L.</span> – <span class="anon-block">P.</span> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(dowód:</em> </strong> <em> <!-- --> -nota obciążeniowa- k. 19-20, </em> </p> <p> <em> <!-- --> -kalkulacja kosztów wymiany słupa- k. 21-22)</em> </p> <p>W dniu 6 grudnia 2021 roku <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> wystosowała do <span class="anon-block">K. W.</span> ostateczne wezwanie do zapłaty kwoty 12.101,57 zł w terminie do 16 grudnia 2021 roku.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(dowód:</em> </strong> <em> <!-- --> -ostateczne wezwanie do zapłaty wraz z potwierdzeniem doręczenia -k. 23-25)</em> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o przywołane dokumenty oraz zeznania świadków <span class="anon-block">K. Ś.</span>, <span class="anon-block">T. W.</span> i <span class="anon-block">D. F.</span>. Strony nie kwestionowały prawdziwości i autentyczności złożonych do akt sprawy dokumentów, a Sąd nie znalazł podstaw, aby odmówić im waloru wiarygodności i mocy dowodowej. Zeznania świadków Sąd uznał za wiarygodne w całości, albowiem korespondowały one wzajemnie między sobą, jak również ze złożonymi w toku procesu dokumentami.</p> <p>Wskazać również należy, że zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 229;art. 230)">art. 229 i 230 k.p.c.</a>, okoliczności bezsporne w ogóle nie wymagały wykazywania ich prawdziwości za pomocą dowodów, albowiem zostały przez strony wprost przyznane, bądź też nie zostały zaprzeczone, co zostało przez Sąd ocenione zgodnie z regułami wskazanymi w powołanych przepisach.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Strona powodowa jako podstawę swego roszczenia wskazała <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 430)">art. 430 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 436;art. 436 § 1)">art. 436 § 1 k.c.</a> Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 430)">art. 430 k.c.</a> kto na własny rachunek powierza wykonanie czynności osobie, która przy wykonywaniu tej czynności podlega jego kierownictwu i ma obowiązek stosować się do jego wskazówek, ten jest odpowiedzialny za szkodę wyrządzoną z winy tej osoby przy wykonywaniu powierzonej jej czynności. Stosownie zaś do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 436;art. 436 § 1)">art. 436 § 1 k.c.</a> odpowiedzialność przewidzianą w artykule poprzedzającym ponosi również samoistny posiadacz mechanicznego środka komunikacji poruszanego za pomocą sił przyrody. Jednakże gdy posiadacz samoistny oddał środek komunikacji w posiadanie zależne, odpowiedzialność ponosi posiadacz zależny. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 435;art. 435 § 1)">art. 435 § 1 k.c.</a>, prowadzący na własny rachunek przedsiębiorstwo lub zakład wprawiany w ruch za pomocą sił przyrody (pary, gazu, elektryczności, paliw płynnych itp.) ponosi odpowiedzialność za szkodę na osobie lub mieniu, wyrządzoną komukolwiek przez ruch przedsiębiorstwa lub zakładu, chyba że szkoda nastąpiła wskutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą nie ponosi odpowiedzialności.</p> <p>Przesłankami odpowiedzialności wynikającej z normy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 436;art. 436 § 1)">art. 436 § 1 k.c.</a> jest powstanie szkody, zdarzenie, z którym ustawa łączy obowiązek odszkodowawczy oznaczonego przedmiotu (czyn niedozwolony) oraz związek przyczynowy pomiędzy owym zdarzeniem a szkodą. Strona powodowa wykazała, że wyrządzono szkodę, tzn. uszkodzono stanowisko słupowe SN nr <span class="anon-block"> (...)</span> linii <span class="anon-block">L.</span> – <span class="anon-block">P.</span>, okoliczność ta co do zasady nie była sporna. Sporne były wszystkie pozostałe okoliczności faktyczne, a przede wszystkim odpowiedzialność pozwanego za szkodę. W ocenie Sądu strona powodowa nie wykazała, by to pozwany ponosił odpowiedzialność z tytułu uszkodzenia stanowiska słupowego SN nr <span class="anon-block"> (...)</span> linii <span class="anon-block">L.</span> – <span class="anon-block">P.</span>, a co za tym idzie nie miała podstaw do żądania od pozwanego zapłaty kwoty dochodzonej pozwem.</p> <p>Stosownie zaś do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a>, to strony postępowania obowiązane są dawać wyjaśnienia co od okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz przedstawiać dowody. Obowiązek przedstawiania dowodów spoczywa na stronach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a>). Ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a>) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>). Samo zaś twierdzenie strony pozwanej nie jest dowodem, a twierdzenie dotyczące istotnej dla sprawy okoliczności (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a>) powinno być udowodnione przez stronę to twierdzenie zgłaszającą (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2001.11.22, w sprawie I PKN 660/00, Wokanda 2002/7-8/44). Na podstawie sformułowanych powyżej reguł dowodowych wyprowadza się wniosek, że w procesie powoda obciąża obowiązek udowodnienia faktów, które uzasadniają jego roszczenie, zaś na pozwanym ciąży obowiązek udowodnienia faktów niweczących lub tamujących roszczenie powoda.</p> <p>Strona powodowa na potwierdzenie podnoszonych przez siebie okoliczności przedstawił dowód z protokołu szkody sporządzonego na miejscu zdarzenia, zdjęcia uszkodzonego słupa, wniosek o ukaranie, notę obciążeniową wraz z kalkulacją oraz wezwanie do zapłaty wystosowane do pozwanego. Strona powodowa zarzucała, że w dniu 2 kwietnia 2021 roku w miejscowości <span class="anon-block">C.</span>, doszło do uszkodzenia stanowiska słupowego SN nr <span class="anon-block"> (...)</span> linii <span class="anon-block">L.</span> – <span class="anon-block">P.</span>, wchodzącego w skład sieci elektroenergetycznej <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, przez kierującego pojazdem <span class="anon-block">marki S.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, należącym do pozwanego. W toku procesu ustalono, że kierujący pojazdem <span class="anon-block">marki S.</span>, będący pracownikiem pozwanego - <span class="anon-block">K. Ś.</span>, został zatrzymany przez Policję w miejscowości <span class="anon-block">C.</span> w dniu zdarzenia. Funkcjonariusze Policji prowadzili poszukiwania sprawy szkody. <span class="anon-block">K. Ś.</span> zostało zarzucone naruszenie przepisów ruchu drogowego oraz uszkodzenie stanowiska słupowego należącego do powoda. Pracownik pozwanego od początku twierdził, że nie popełnił zarzucanego mu wykroczenia. Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2022 roku Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny, uniewinnił obwinionego <span class="anon-block">K. Ś.</span> od popełnienia zarzucanego tj. od tego, że dniu 2 kwietnia 2021 roku około godziny 08:13 w miejscowości <span class="anon-block">C.</span>, kierując samochodem ciężarowym <span class="anon-block">marki S.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, typu śmieciarka, nie zachował należytej ostrożności podczas manewru cofania po drodze niepublicznej do posesji <span class="anon-block">(...)</span>, skutkiem czego najechał na słup sieci energetycznej czym zagroził bezpieczeństwu osób <span class="anon-block">D. F.</span>, <span class="anon-block">W. Ć.</span> przewożonych na stopniach z tyłu pojazdu. Sąd Rejonowy w Dębicy nie sporządził uzasadnienia wydanego wyroku. Również pozostali przesłuchani w sprawie świadkowie nie potwierdzili, by to pojazd <span class="anon-block">marki S.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> uszkodził przedmiotowy słup. W ocenie Sądu przedłożone przez stronę powodową dowody nie wykazują tej okoliczności. W szczególności, w protokole sporządzonym przez pracowników strony powodowej wskazano „prawdopodobną przyczynę uszkodzenia”, natomiast informacja przesłana przez Policję o skierowaniu wniosku o ukaranie, nie świadczy o sprawstwie szkody, w sytuacji gdy obwiniony <span class="anon-block">K. Ś.</span> został uniewinniony od zarzucanego mu czynu. Innych dowodów na poparcie swych twierdzeń co do sprawcy szkody strona powodowa nie przedstawiła. W tych okolicznościach, Sąd uznał, iż strona powodowa nie sprostała ciężarowi dowodu i powództwo oddalił.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, Sąd w pkt I wyroku oddalił powództwo.</p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie II wyroku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a>, w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2018.265 j.t.). kierując się zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Strona przegrywająca winna jest zwrócić celowe i niezbędne koszty obrony swych praw przeciwnikowi procesowemu. <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> jako strona przegrywająca winna zwrócić pozwanemu poniesione przez niego koszty procesu w kwocie 3.617,00 zł, na którą złożyły się: 3.600,00 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika oraz 17,00 zł tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 83;art. 83 ust. 2)">art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> (tekst jed. Dz. U. z 2018 r. poz. 300 ze zm.) w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie Sąd orzeka o poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa wydatkach, stosując odpowiednio przepisy art. 113. W myśl art. 113 ust. 1 powołanej ustawy kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić lub których nie miał obowiązku uiścić kurator lub prokurator, Sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w I instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją ku temu podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu. W niniejszej sprawie zwrot kosztów podróży świadka w kwocie 182,20 zł został wypłacony tymczasowo ze środków Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kielcach.</p> <p>Z uwagi na powyższe, na podstawie powołanych przepisów, Sąd w pkt III wyroku nakazał pobrać od strony powodowej <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> na rzecz Skarbu Państwa- Sądu Rejonowego w Kielcach kwotę 182,20 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.</p> <p> <em> <!-- -->Sędzia Justyna Stachurka</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V GC 561/22</strong> </p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  Odnotować uzasadnienie;</p> <p>2.  Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi strony powodowej.</p> <p> <span class="anon-block">K.</span>, dnia 5 grudnia 2022 roku</p> <p> <em> <!-- --> Sędzia Justyna Stachurka </em> </p> </div>