II SA/Łd 571/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka Asesor WSA Tomasz Furmanek (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 17 maja 2022 r. nr 123/2022 znak GPB-III.7721.52.2022 JD w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. dc UZASADNIENIE II SA/Łd 571/22 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia 17 maja 2022 r. Wojewoda Łódzki po rozpatrzeniu odwołań M.M. (dalej skarżący, strona) i R.M. od decyzji Starosty Powiatu z dnia 22 lutego 2022 roku zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej M.M. pozwolenia na budowę budynku handlowo- usługowego oraz udzielającej pozwolenia na rozbiórkę sześciu budynków utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśniono, że w dniu 30 grudnia 2020 roku M.M. (dalej – inwestor) wystąpił z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego z częścią mieszkalną jednorodzinną na poddaszu z niezbędną infrastrukturą techniczną, tj. wewnętrzną instalacją elektryczną, gazową, grzewczą, wentylacyjną, wodociągową, kanalizacją sanitarną oraz zewnętrzną instalacją kanalizacji sanitarnej i kanalizacji deszczowej wraz z rozbiórką sześciu budynków w miejscowości G. na działkach nr ewid. [...], [...] i [...] obręb G., gmina G. Organ wyjaśnił, że projektowany na działce nr ewid. [...] budynek handlowo-usługowy zlokalizowany jest w granicy z działkami nr ewid. [...], [...], [...] i [...] w obrębie G. Z danych zawartych w wypisie z ewidencji gruntów dotyczącym działki nr ewid. [...] wynika, iż nieruchomość ta nie posiada uregulowanego stanu prawnego, a władanie samoistne ww. nieruchomością sprawują spadkobiercy po zmarłym A.O. W związku z powyższym organ pierwszej instancji podjął czynności dotyczące ustalenia następców prawnych dla ww. działki. W dniu 10 lutego 2021 roku do Starostwa Powiatowego w Piotrkowie Trybunalskim wpłynęło pismo M.M. z dnia 7 lutego 2021 roku, w którym zgłasza sprzeciw w sprawie rozbiórki budynku piętrowego na działce nr ewid. [...], ponieważ jego budynek parterowy usytuowany na działce nr ewid. [...] ma wspólną ścianę nośną z tym budynkiem. Ponadto M.M. podniósł, że projekt budowlany z dnia 6 sierpnia 2020 roku jest niezgodny z kopią mapy do celów projektowych, ponieważ ściana SZ1 i SZ2 jest wytyczona na jego działce. Pismem z dnia 19 lutego 2021 roku Starosta Powiatu Piotrkowskiego wezwał inwestora, do złożenia wyjaśnień w zakresie rozwiązań projektowych oraz sposobu prowadzenia robót budowlanych związanych z planowaną inwestycją realizowanych przy budynku mieszkalnym będącym własnością M.M., zlokalizowanym na działce nr ewid. [...] oraz rozbieżności pomiędzy przedłożonym projektem budowlanym, a mapą do celów projektowych Postanowieniem z dnia 26 lutego 2021 roku Starosta Powiatu Piotrkowskiego zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego z częścią mieszkalną jednorodzinną na poddaszu z niezbędną infrastruktura techniczną, z uwagi na brak możliwości ustalenia kręgu osób posiadających tytuł prawny do nieruchomości, znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu, do czasu ustalenia kręgu osób uprawnionych do udziału w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia 1 marca 2021 roku inwestor poinformował, że przedłożony projekt budowlany budowy budynku handlowo- usługowego z częścią mieszkalną jednorodzinną w poddaszu został sporządzony zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Wskazano, ze zarzut "rozbieżności pomiędzy przedłożonym projektem budowlanym, a mapą do celów projektowych" jest zarzutem ogólnym i niepopartym żadnymi dokumentami ani faktami. Inwestycja zaprojektowana jest w całości na działce nr ewid. [...] w granicy z działką nr ewid. [...]. Żadna ze ścian nie jest projektowana na działce nr ew. [...]. Projekt uwzględnia również wspólną ścianę pomiędzy budynkami mieszkalnymi na działkach przy ul. [...]. Ściana ta zlokalizowana jest na działce nr ewid. [...], a nowy budynek będzie stanowił w całości niezależną konstrukcję przylegającą do tej ściany. Do pisma dołączone zostało stanowisko uprawnionego geodety T.J. z dnia 27 lutego 2021 roku. W następstwie zawieszenia postępowania w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę planowanej inwestycji pełnomocnik Inwestora dwukrotnie, pismami z dnia 15 kwietnia 2021 roku i 14 czerwca 2021 roku, zwracał się o podjęcie zawieszonego z urzędu postępowania. Na działanie Starosty Powiatu Piotrkowskiego pełnomocnik Inwestora w dniu 3 sierpnia 2021 roku wniósł do Wojewody Łódzkiego ponaglenie na bezczynność i przewlekłość prowadzonego postępowania. Po rozpatrzeniu postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2021 roku Wojewoda Łódzki stwierdził przewlekłość Starosty Powiatu Piotrkowskiego w prowadzonym postępowaniu i wyznaczył organowi pierwszej instancji termin na załatwienie sprawy, jednocześnie wskazując, że sprawa winna zostać zakończona wydaniem decyzji administracyjnej. Postanowieniem z dnia 6 września 2021 roku Starosta Powiatu Piotrkowskiego podjął z urzędu zawieszone postępowanie oraz poczynił starania o ustalenie kręgu stron postępowania, kierując pisma (wezwania) odpowiednio do Gminy Gorzkowice oraz każdej z osób uznanych za stronę w toku prowadzonego postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji przez Wójta Gminy Gorzkowice oraz do Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim. Z informacji przekazanej przez Urząd Gminy Gorzkowice pismem z dnia 9 września 2021 roku wynika, że płatnikami podatku od nieruchomości położonej na działce nr ewid. [...] obręb G. są współposiadacze samoistni. Również pełnomocnik Inwestora w piśmie z dnia 15 września 2021 roku wskazał znanych wnioskodawcy właścicieli nieruchomości wymieniając dane zamieszczone w kręgu osób uznanych przy postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. W dniu 17 września 2021 roku do organu pierwszej instancji wpłynęło pismo z Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 9 września 2021 roku (stanowiące odpowiedź na pismo Starosty Powiatu Piotrkowskiego z dnia 6 września 2021 roku) informujące, że w latach 2008-2021 nie toczyło się postępowanie w sprawie nabycia spadku ani zasiedzenia nieruchomości o nr ewid. [...] obręb G.. Natomiast toczyło się postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku w 2007 roku, gdzie spadkodawcą był A.O., ale w związku z brakiem większej ilości danych nie wiadomo czy dotyczyło tej samej osoby. Pismem z dnia 12 października 2021 roku Starosta Powiatu Piotrkowskiego wezwał inwestora do uzupełnienia przedłożonej dokumentacji o oświadczenie o posiadanym prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla nieruchomości oznaczonej nr działki [...] obręb G., objętej przedmiotową inwestycją w zakresie rozbiórki budynku nr 6 (oznaczenie na szkicu usytuowania obiektów budowlanych na działce). Inwestor, pismem z dnia 29 października 2021 roku, poinformował organ pierwszej instancji, że w związku ze wzniesieniem budynku w pierwotnych granicach działki nr ewid. [...] i ustaleniem dopiero w wyniku wznowienia granic, iż doszło do przekroczenia granicy nieruchomości sąsiedniej, pozostaje właścicielem budynku, który podlega rozbiórce także w części wykraczającej poza grunt będący jego własnością, tj. w zakresie działki nr ewid. [...]. Inwestor wyjaśnił, że rozbiórka tego budynku ma na celu usunięcie naruszeń i przywrócenie stanu zgodnego z prawem. Inwestor nie złożył oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane w stosunku do działki [...] obręb G. Pismem z dnia 10 listopada 2021 roku, Starosta Powiatu Piotrkowskiego zawiadomił inwestora o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego z częścią mieszkalną jednorodzinną na poddaszu z niezbędną infrastruktura techniczną , ze względu na brak oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością w stosunku do działki nr [...] obręb G. W dniu 25 listopada 2021 roku wpłynęło ponaglenie, wniesione przez inwestora, na bezczynność Starosty Powiatu Piotrkowskiego, w związku z pozostawieniem bez rozpatrzenia wniosku o pozwolenie na budowę planowanej inwestycji. Wojewoda Łódzki, postanowieniem z dnia 10 grudnia 2021 roku, stwierdził bezczynność w przedmiotowej sprawie i wyznaczył termin na załatwienie sprawy, zobowiązując do załatwienia sprawy, jeżeli postępowanie jest niezakończone. Starosta Powiatu Piotrkowskiego, związany zapisami postanowieniem Wojewody Łódzkiego, wezwał Inwestora postanowieniem z dnia 21 grudnia 2021 roku do usunięcia braków w projekcie budowlanym. Starosta Powiatu Piotrkowskiego, postanowieniami z dnia 31 grudnia 2021 roku i z dnia 3 lutego 2022 roku zmieniał termin na uzupełnienie braków w projekcie budowlanym odpowiednio na 31 stycznia 2022 roku i 15 lutego 2022 roku. Ostatecznie w dniu 15 lutego 2022 roku inwestor przedłożył pismo oraz uzupełniony o rysunki i informacje projekt budowlany. W dniu 22 lutego 2022 roku Starosta Powiatu Piotrkowskiego zatwierdził projekt budowlany i udzielił M.M. pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego z częścią mieszkalną jednorodzinną na poddaszu z niezbędną infrastruktura Od powyższej decyzji odwołania wnieśli M.M. i R.M.. M.M. podniósł, iż budynek inwestora mający podlegać rozbiórce i budynek będący jego własnością posiadają wspólną ścianę nośną. Rozbiórka budynku przy ul. [...] grozi naruszeniem konstrukcji budynku na działce wnoszącego odwołanie i katastrofą budowlaną. Zwrócił uwagę, że projekt budowlany, jaki otrzymał od Inwestora - rzut parteru z dnia 6 sierpnia 2020 roku - jest niezgodny z kopią mapy do celów projektowych, ponieważ ściana SZ1 i SZ2 jest wytyczona na jego działce. Z kolei R.M. we wniesionym odwołaniu zwróciła się z pytaniem, na jakiej podstawie wydano decyzję rozbiórki części jej budynku na działce nr ewid. [...], nie informując jej o tym. Nikt nie zapytał jej, czy wyraża zgodę. Wnosząca odwołanie stwierdziła, że posiada dokument własności na ten budynek i wielokrotnie informowała Urząd Gminy, że jest spadkobiercą po W. i H.O. Wojewoda Łodzi w pierwszej kolejności wyjaśnił że postępowanie w sprawie wniosku o pozwolenie na budowę prowadzone jest przez organy administracji architektoniczno-budowlanej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1997 roku - Prawo budowlane oraz przepisy art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm. –dalej k.p.a.). Organ odwoławczy podkreślił, że zastosowanie w przedmiotowej sprawie mają przepisy ustawy Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 – dalej p.b.) oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy w brzmieniu sprzed jej nowelizacji. Powołując się na treść art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane organ odwoławczy dokonał sprawdzenia zgodności planowanej inwestycji z wydaną decyzją o warunkach zabudowy. Podkreślono, że decyzja o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji wiąże organ administracji architektoniczno-budowlanej. Zatem, jeżeli pozostaje w obrocie prawnym ostateczna decyzja o warunkach zabudowy, organ wydający pozwolenie na budowę ma obowiązek uwzględnić jej ustalenia. Organ II instancji dokonał oceny zgodność planowanej inwestycji. warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i stwierdził ze wszystkie warunki są spełnione. Odwoławczy poddał analizie również zgodność usytuowania projektowanego budynku z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065 ze zm.). Przechodząc do kwestii ustalenia przez Starostę Powiatu Piotrkowskiego kręgu stron w prowadzonym postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż należy je ustalić na podstawie art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Z uwagi na usytuowanie projektowanego budynku w granicach z sąsiednimi działkami, obszar oddziaływania obiektu, oprócz działki inwestora nr ewid. [...], obejmuje działki nr ewid. [...], [...], działkę nr ewid. [...] oraz działki drogowe nr ewid. [...] i [...]. Wyjaśniono, że ze wskazanych działek działka nr ewid. [...] ma nieuregulowany stan prawny, z uwagi, iż właściciel tej działki A.O. nie żyje. W ocenie organu odwoławczego, że organ pierwszej instancji podjął czynności dotyczące ustalenia następców prawnych dla ww. działki, i uwzględnił w postępowaniu osoby powiązane z działką nr ewid. [...] obręb G. tj: R.M., J.O., M.O., E.J. Powołując się na art. 32 ust. 4 pkt 2 oraz art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane pozwolenie wskazano, że do wniosku o pozwolenie na budowę (złożonego w Starostwie Powiatowym w Piotrkowie Trybunalskim w dniu 30 grudnia 2020 roku) zostało dołączone oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działki nr ewid. [...], podpisane pod rygorem odpowiedzialności karnej przez M.M. Ze złożonego oświadczenia wynika, że prawo do dysponowania na cele budowlane dla ww. działki inwestycyjnej wynika z tytułu własności. Wskazano dalej, że zakresem rozpatrywanej inwestycji, oprócz budowy budynku handlowo-usługowego z częścią mieszkalną jednorodzinną na poddaszu z niezbędną infrastrukturą techniczną, objęta jest rozbiórka sześciu budynków na działce nr ewid. [...]. Budynki nr 1-5 ścianami wschodnimi usytuowane są w granicy z działką nr ewid. [...]. Budynek nr 6 niewielką częścią usytuowany jest na działce nr ewid. [...] i w granicy z działką nr ew. [...] (droga - ul. [...]). Inwestor do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę dołączył zgodę właściciela obiektów budowlanych, szkic usytuowania obiektów budowlanych, opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych, opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia, opis techniczny i rysunki dotyczące inwentaryzacji rozbieranych budynków, opis do ekspertyzy rozbieranych budynków i ekspertyzę techniczną stanu obiektu (budynek na działce nr ewid. [...]) istniejącego w bezpośrednim sąsiedztwie projektowanego budynku. Ww. opracowania zostały wykonane przez inż. A.W. posiadającego uprawnienia uprawienia bez ograniczeń do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. Odnosząc się do argumentacji odwołania M.M., organ odwoławczy zwrócił uwagę, że inwestor załączył inwentaryzację techniczną i ekspertyzę techniczną opracowaną przez osobę uprawnioną w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. Wskazano również, że inwestor przeprowadził postępowanie w przedmiocie wznowienia granic, ustalając ich aktualny przebieg w 2015 roku. Ponadto wskazano, że organ nie jest uprawniony do prowadzenia ustaleń faktycznych, czy przyjęte rozwiązania konstrukcyjne projektu architektoniczno-budowlanego są prawidłowe oraz czy sformułowane przez strony postępowania zarzuty podważają zasadność takich rozwiązań. W kwestii zarzutów podniesionych w odwołaniu przez R.M., zauważono, iż od początku prowadzonego przez Starostę Powiatu Piotrkowskiego postępowania, w wyniku poczynionych przez organ pierwszej instancji ustaleń wnosząca odwołanie została uznana za stronę w sprawie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji objętej zaskarżoną decyzją. Odnosząc się do uwagi R.M., że w dniu 16 września 2019 roku wnioskodawca zwrócił się do Starostwa Powiatu Piotrkowskiego o wyrażenie zgody na odstępstwo od obowiązujących przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie, organ odwoławczy zwrócił uwagę, że kwestia ta dotyczy wcześniejszego postępowania, którego wnioskodawca zaniechał. Zgodnie z przeprowadzonym na wniosek inwestora postępowaniem dotyczącym wznowienia granic część budynku wzniesionego na działce nr ewid. [...] została posadowiona na działce nr ewid. [...], czyli poza granicą działki Inwestora. Zgodnie z pismem inwestora z dnia 28 października 2021 roku budynek ten jest jego własnością i podlega rozbiórce w całości, to znaczy również w części wykraczającej poza grunt będący Jego własnością, tj. w zakresie działki nr ewid. [...]. Zgodnie ze stanowiskiem inwestora, rozbiórka w tym zakresie ma na celu usuniecie naruszeń i przywrócenie stanu zgodnego z prawem. Organ II instancji uznał, że nie zachodzi konieczność przedłożenia oświadczenia o posiadaniu prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie działki ewid. nr [...]. W kwestii ewentualnego wybudowania budynku na działce nr ewid. [...] przyległego do projektowanego budynku Inwestora, podniesionej przez Skarżącą, organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 200 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dopuszcza się, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jeżeli będzie on przylegał swoją ścianą do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce oraz jego wysokość będzie zgodna z obowiązującym na danym terenie planem miejscowym lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Odpowiadając na pytanie R.M. dotyczące kwestii, na jakiej podstawie wydano zgodę na budowę przyłącza wody do posesji skarżącej pod budynkiem inwestora, inwestor w piśmie z dnia 1 kwietnia 2022 roku oświadczył, iż "owa zgoda została wydana na wniosek dziadków zainteresowanej strony, jako że woda biegnie przez działkę wnioskodawcy, a jego dziadek zezwolił na to przyłączenie". Ponadto, zgodnie z oświadczeniem projektanta "inwestycja planowana do realizacji na terenie nieruchomości nr ew. [...] obręb G. nie spowoduje pozbawienia wody mieszkańców nieruchomości sąsiedniej - dz. nr ew. [...]. Nadmienić należy, że działka nr ew. [...] posiada niezależne przyłącze wodociągowe od strony ul. [...]". Podsumowując analizę materiału dowodowego organ odwoławczy stwierdził, że projekt budowlany jest kompletny. Załączone zostało stosowne oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponadto, zastosowane rozwiązania zostały zaprojektowane przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane oraz załączone zostały kopie zaświadczeń o których mowa w art. 12 ust. 7 (potwierdzających wpis na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego), aktualnych na dzień ich opracowania. Projektanci złożyli również zaświadczenie oświadczenie, o którym mowa w art. 34 ust. 3d pkt 3 Prawa budowlanego dotyczące sporządzenia projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Reasumując uznano, że spełnione zostały wymogi art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego co oznacza, że stosownie do art. 35 ust. 4 ww. ustawy, w przypadku spełnienia tych wymogów organ administracji architektoniczno-budowlanej winien wydać decyzję o udzieleniu pozwolenia na budowę. Na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 17 maja 2022 roku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł M.M. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie prawa, tj. art. 84 § 1 w zw. z art. 136 § 1 k.p.a. polegające na zaniechaniu przeprowadzenia z urzędu uzupełniającego postępowania dowodowego celem wyjaśnienia zaistniałych w sprawie wątpliwości i zasięgnięcia opinii osoby posiadającej wiadomości specjalne — biegłego z zakresu budownictwa, w sytuacji gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, tj. dokonanie oceny, czy rozbiórka budynku położonego w G. przy ul. [...], działka ew. nr [...], nie spowoduje bezpośredniego zagrożenia wystąpienia katastrofy budowlanej polegającej na runięciu ściany nośnej budynku położonego przy ul. [...], działka ew. [...], co doprowadziło w konsekwencji do naruszenia zasady prawdy materialnej; Mając na uwadze powyższe naruszenie przepisów postępowania skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. W piśmie z dnia 5 grudnia 2022 r. (stanowiącym uzupełnienie skargi) skarżący wskazał, że ścianą nośną dla budynku parterowego [...] jest ściana nośna budynku piętrowego [...], i do tej ściany nośnej budynku piętrowego przylegają bezpośrednio, czyli są trwale związane.. Ściana budynku [...], przeznaczonego do rozbiórki ma wymiary 15 długości i 7 m wysokości. Przy demontażu więźby dachowej budynku z [...] istnieje zagrożenie, że na dach budynku parterowego runą cegły z trempla, którego grubość ściany wynosi 13 cm, powodując uszkodzenie nowego pokrycia dachowego. Rozbiórka stropu i ścian działowych na piętrze i na parterze, które konstrukcyjnie są trwale związane ze ścianą budynku [...], mogą spowodować niebezpieczeństwo i grozić katastrofą budowlaną dla budynku parterowego [...]. Przy wykopie pod nowe fundamenty projektowanego budynku istnieje zagrożenie, że fundament ściany nośnej budynku [...] może spowodować katastrofę budowlaną dla budynku parterowego [...]. Biorąc pod uwagę m. in. te okoliczności, a także całość materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w ocenie strony, konieczne jest zasięgnięcie opinii podmiotu posiadającego wiadomości specjalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że w niniejszej sprawie Sąd – w związku z brakiem oświadczeń skarżącego oraz uczestników postępowania (z wyjątkiem pełnomocnika M.M.) o możliwościach technicznych uczestniczenia w rozprawie zdalnej- orzekał na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15zzs⁴ ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniu COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842, ze zm.). Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 145 § 1 P.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a. Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami Sąd stwierdził, że nie ma podstaw do wyeliminowania jej z obrotu prawnego, bowiem odpowiada ona prawu, a skarga jest bezzasadna. Zakres możliwego orzekania przez Sąd w niniejszej sprawie jest wyznaczony granicami sprawy administracyjnej, określonej przepisami prawa materialnego. Sąd aprobuje rozstrzygnięcie i ocenę prawną wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Należy także stwierdzić, że istotne elementy stanu faktycznego przedstawiają się tak, jak to wskazał organ II instancji. Przeprowadzona przez Sąd kontrola wykazała, że zaskarżona decyzja została wydana w niezawierającym istotnych wad procesowych postępowaniu; spełnia wymogi określone w art. 107 § 1 i § 3 K.p.a., a treść uzasadnienia decyzji świadczy o tym, że wydanie kwestionowanej decyzji poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (art. 7 i art. 77 K.p.a.). Ocena ta nie nosi cech dowolności (art. 80 K.p.a.). Zgodnie zaś z art. 107 § 3 K.p.a. w decyzji zawarto podstawowe jej elementy, wskazano uzasadnienie faktyczne i prawne. W szczególności uzasadniono stanowisko organu i wyjaśniono podstawy prawne rozstrzygnięcia z przytoczeniem przepisów prawa. W tym stanie rzeczy Sąd podziela argumentację rozstrzygnięcia organu II instancji, ponieważ jest ona zgodna z obowiązującym prawem i ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnym w tym przedmiocie. Poczynione w przedmiotowej sprawie ustalenia organu II instancji obejmują okoliczności istotne dla wydanego rozstrzygnięcia w zakresie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę budynku handlowo- usługowego z częścią mieszkalną jednorodzinną na poddaszu z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz udzielającej pozwolenia na rozbiórkę sześciu budynków ozn. 1-6 w miejscowości G. na działkach nr ewid. [...], [...] i [...] obręb G., gmina G. Ustalenia stanowiące podstawę faktyczną rozstrzygnięcia, które w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zostały szczegółowo powołane, znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Nie budzą one zastrzeżeń co do ich prawidłowości. Wojewoda Łódzki prawidłowo zastosował również w niniejszej sprawie przepisy międzyczasowe dotyczące nowelizacje P.b. W związku ze złożeniem wniosku o wydanie pozwolenia na budowę w dniu 30 grudnia 2020 roku oraz załączeniem do niego 4 egzemplarzy projektu budowlanego, zastosowanie w niniejszej sprawie ma art. 26 ustawy z dnia 13 lutego 2020 roku o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 471 ze zm.), zgodnie z którym w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy inwestor do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę albo wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego, albo zgłoszenia budowy może dołączyć projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym. Powyższe wiąże się również z koniecznością zastosowania art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy zmieniającej, stanowiącego, iż do zamierzeń budowlanych, realizowanych w oparciu o projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów dotychczasowych, w przypadkach, o których mowa w art. 25 i art. 26, przepisy, m.in. ustawy zmienianej w art. 1 (czyli ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane - t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm.) stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Tym samym zastosowanie w przedmiotowej sprawie mają przepisy ustawy Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333) oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy w brzmieniu sprzed jej nowelizacji. Podstawę materialnoprawną kontrolowanej decyzji stanowią przede wszystkim art. 28-36 P.b. W myśl bowiem art. 35 ust. 1 P.b., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektonicznobudowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym technicznobudowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa wart. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Powyższe oznacza, że wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę jest następstwem nie tylko złożenia wymaganych przez prawo dokumentów, ale też stwierdzenia przez organ, na ich podstawie, że zachodzą wynikające z prawa materialnego przesłanki do uwzględnienia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1954/17, LEX Nr 2687274). Mając na uwadze przebieg postępowania administracyjnego w pierwszej kolejności Sąd odniesie się do zarzutów procesowych podnoszonych na etapie kwestionowania decyzji organu I instancji, bowiem stwierdzenie prawidłowości postępowania odwoławczego przeprowadzonego z poszanowaniem art. 15 K.p.a. warunkuje możliwość merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji, po wtóre - zarzuty skargi są tożsame z częścią zarzutów podnoszonymi na etapie odwołania. Zarzuty podnoszone na etapie postępowania administracyjnego, przez sąsiadów inwestora, koncentrowały się wokół następujących kwestii. Po pierwsze dotyczyły kwestii nieuregulowanego stanu prawnego działki nr ewid. [...] z uwagi, na fakt, że właściciel działki A.O. nie żyje (zmarł przed wszczęciem postępowania.). Z powyższym łączy się kwestia rozbiórki części budynku znajdujący się w większej części na działce inwestora, a w niewielkiej na działce na [...]. W ocenie Sądu organy nadzoru budowalnego przeprowadziły wyczerpujące postępowanie wyjaśniające polegające na ustaleniu kręgu stron postępowania w tym osób posiadając prawa do działki na ewid. [...]. Z materiału dowodowego wynika, że organ pierwszej instancji podejmował działania w celu ustalenia spadkobierców po zmarłym A.O. W wyniku tych działań Starosta Powiatu Piotrkowskiego powziął informację o osobach mogących być spadkobiercami zmarłego i realizujących obowiązek podatkowy w stosunku do omawianej nieruchomości Ponadto w rozdzielniku do postanowienia nr 312/2021 z dnia 12 lipca 2021 r., organ pierwszej instancji uwzględnił osoby i ich adresy powiązane z działką nr ewid. [...] obręb G.. Koresponduje to informacją przekazaną przez Urząd Gminy Gorzkowice, który pismem z dnia 9 września 2021 r, poinformował, ze płatnikami podatku od nieruchomości działki o nr. [...] są współposiadacze samoistni. Również pełnomocnik inwestora wskazał znanych wnioskodawcy właścicieli tej nieruchomości wymieniając dane zamieszczone w kręgu osób uznanych przy postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Organ I instancji pozyskał również pismo od sądu powszechnego informujące, że nie toczyło się postepowanie w sprawie nabycia spadku ani zasiedzenia nieruchomości o nr. ewid. [...]. Jednocześnie należy podkreślić, że przepisy kodeksowe dotyczące następstwa prawnego (art. 30 § 4) oraz zawieszenia postępowania (art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a.) w sposób jednoznaczny odnoszą się do śmierci strony w toku postępowania, nie regulują sytuacji, w której podmiot mający interes prawny w rozstrzygnięciu nie wszczętej jeszcze sprawy administracyjnej zmarł przed datą wszczęcia postępowania. Stroną postępowania może być tylko ten, kto ma zdolność prawną w dacie wszczęcia postępowania (zmarły jej nie ma) i jest w stanie wykazać swój interes prawny – potencjalni spadkobiercy muszą wykazać swoje prawa do spadku poprzez przedstawienie stwierdzenia nabycia spadku (por. podobnie wyrok WSA w Poznaniu z 5 kwietnia 2018 r., II SA/Po 5/18). Jeśli organ nie ma wiedzy o takich spadkobiercach, nie ma podstaw do zawieszania postępowania i ich poszukiwania. Ochronę prawną tych osób gwarantuje możliwość wznowienia postępowania, jeśli wykażą swój interes prawny już po tym, gdy decyzja stała się ostateczna. Skład orzekający podziela w tym zakresie pogląd wyrażony w wyrok WSA w Warszawie z 25 maja 2018 r. (VII SA/Wa 1878/17), w świetle którego z art. 30 § 4 k.p.a. wynika, że jeżeli śmierć osoby, której przysługiwałby status strony postępowania, nastąpiła przed wszczęciem tego postępowania, organ nie ma obowiązku ustalenia jej następców prawnych. Odnośnie rozbiórki części budynku znajdującego się poza granicą działki inwestora trzeba wskazać, ze z zebranego materiału dowodowego wynika, że rozbierany jeden z sześciu budynków minimalnie usytuowany jest na działce nr ewid. [...]. W dniu 30 grudnia 2020 roku w informacji uzupełniającej do wniosku na pozwolenie na budowę lub rozbiórkę (druk B-4) Inwestor oświadczył, że jest właścicielem 6 budynków na działce nr ewid. [...] i wyraża zgodę na ich rozebranie. W ocenia Sądu rację mają organy nadzoru budowlanego podnosząc, że Prawo budowlane stawia inne wymagania, co do uzyskania pozwolenia na budowę i inne wymagania co do uzyskania pozwolenia na rozbiórkę. Zgodnie z przeprowadzonym na wniosek inwestora postępowaniem dotyczącym wznowienia granic, część budynku wzniesionego na działce nr ewid. [...] została posadowiona na działce nr ewid. [...], czyli poza granicą działki inwestora. Zgodnie z pismem M.M. z dnia 28 października 2021 roku, będącym odpowiedzią na wezwanie organu pierwszej instancji z dnia 12 października 2021 roku, budynek ten (oznaczony na szkicu usytuowania obiektów budowlanych na działce jako nr 6 - rysunek nr PB/S/01) jest jego własnością i podlega rozbiórce w całości, to znaczy również w części wykraczającej poza grunt będący jego własnością, tj. w zakresie działki nr ewid. [...]. Zgodnie ze stanowiskiem Inwestora, rozbiórka w tym zakresie ma na celu usuniecie naruszeń i przywrócenie stanu zgodnego z prawem. Druga kwestia będąca sporną zarówno na etapie odwołania jak i stanowiąca istotę skargi dotyczy niewystarczającego, w ocenie M.M., ustalenia, czy rozbiórka budynku położonego w G. przy ul. [...], działka ew. nr [...], nie spowoduje bezpośredniego zagrożenia wystąpienia katastrofy budowlanej polegającej na runięciu ściany nośnej budynku położonego przy ul. [...], działka ew. [...]. W skardze – koncentrującej się wokół zarzutów niedostatków postępowania wyjaśniającego - podniesiono, że ekspertyza nie odnosi się do zarzutów zgłaszanych przez skarżącego, a dotyczących możliwości zaistnienia runięcia (katastrofy budowlanej) ściany nośnej budynku skarżącego. Skarżący podkreślił, że sąsiadujące budynki były budowane z cegły, pustaków i wapienia w latach 50 XX wieku. Do ich murowania użyta została zaprawa wapienno – piaskowa. W ocenie skarżącego organy nadzoru budowlanego zaniechały przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego w jakiejkolwiek formie. Zdaniem autora skargi rozstrzygniecie czy rozbiórka budynku nie powoduje katastrofy budowlanej wymaga wiadomości specjalnych, przekraczających możliwości organu odwoławczego. Zdaniem Sądu, w świetle zgromadzonych materiałów dowodowych, zarzuty skargi, pozostają bezpodstawne. Przede wszystkim, w aktach sprawy, znajduje się ekspertyza techniczna stanu obiektu istniejącego w bezpośrednim sąsiedztwie projektowanego budynku będąca spełnieniem wymogu wynikającego z § 206 ust.1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065 ze zm.). Organ wyjaśnił, że ekspertyzę wykonano na podstawie oględzin budynku z zewnątrz ponieważ skarżący nie zagregował na wystąpienie projektanta o udostępnienie budynku. Z dokumentu tego wynika, że w bezpośrednim sąsiedztwie projektowanej budowy znajduje się parterowy budynek mieszkalny, murowany, niepodpiwniczony z dachem jednospadowym o konstrukcji drewnianej pokrytej blachą trapezową (własność skarżącego). Budynek ten został dobudowany do budynku mieszkalnego zbudowanego wcześniej na działce [...]. Obydwa budynki zostały wzniesione w I połowie ubiegłego stulecia. Budynek posadowiony jest częściowo bezpośrednio na fundamentach tradycyjnych stanowiących ściany fundamentowe murowane. Drzwi i okna drewniane są w stanie dobrym. W ocenie sporządzającego ekspertyzę (inż. A.W.) planowana inwestycja polegająca na budowie budynku handlowo-usługowego z częścią mieszkalną jednorodzinną na poddaszu nie spowoduje zagrożenia dla bezpieczeństwa istniejącego budynku mieszkalnego w bezpośrednim sąsiedztwie oraz nie obniży jego przydatności do użytkowania ponieważ nowy obiekt stanowić będzie odrębną funkcjonalnie i konstrukcyjnie całość niezależną od istniejącego budynku. Stan techniczny istniejącego budynku mieszkalnego jest dobry. Wykonujący ekspertyzę nie stwierdził w nim zawilgocenia oraz oznak korozji biologicznej. Nie występuje konieczność wykonywania robót zabezpieczających w związku z projektowanym budynkiem gospodarczym Elementy konstrukcyjne są w stanie technicznym dobrym. Nie występują zarysowania i pęknięcia na istotnych elementach konstrukcyjnych. Projektowana budowa nie będzie połączona konstrukcyjnie oraz funkcjonalnie z istniejącym obiektem. Projektowane fundamenty betonowe w formie ścian fundamentowych będą posadowione na głębokości nie większej jak fundamenty budynku istniejącego. Nie zaistnieje więc konieczność naruszania struktury gruntu pod fundamentami istniejącymi. Obiekt istniejący i projektowany będą zdylatowane na całej swej wysokości a przerwa dylatacyjna stanowi o tym, że projektowany budynek będzie jako wolnostojący. Wskazane opracowanie zawiera szczegółowe wnioski i zalecenia, które inwestor jest zobowiązany przestrzegać w czasie realizacji przedmiotowej inwestycji. W ekspertyzie tej wskazano, że ze względu na usytuowanie obiektów nr 1-5 w granicy z dz. nr ew. [...] a budynek nr 4 posiada wspólną ścianę z istniejącym na tej działce budynkiem oraz budynek nr 6 częściowo zlokalizowany jest na działce nr ew. [...], przed rozpoczęciem rozbiórek Inwestor powiadomi właścicieli ww. nieruchomości o planowanym terminie prac rozbiórkowych celem ustalenia warunków prowadzenia robót oraz przewidzianych ew. napraw i uzupełnień oraz uprzątnięcia terenu po rozbiórkach. Inwestycja nie wpływa ujemnie i nie stwarza zagrożenia dla środowiska naturalnego na terenie dz. nr ew. [...] oraz w jej sąsiedztwie. Roboty rozbiórkowe wschodniej dwukondygnacyjnej części budynku nr 4 należy wykonać ręcznie z zachowaniem szczególnej ostrożności. Odcinek ściany przylegający bezpośrednio do ścian budynku sąsiedniego i stanowiący wspólny element konstrukcyjny obu budynków należy pozostawić, naprawiając ewentualne uszkodzenia. Rozbiórka prowadzona pod nadzorem osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane z uwzględnieniem wszystkich zaleceń podanych powyżej, oraz przestrzeganiem przepisów BHP umożliwiają prowadzenie robót bez szkody dla sąsiednich obiektów i instalacji. Mechaniczno-ręczna rozbiórka budynku będzie miała minimalny wpływ dla środowisko z uwagi na powstały hałas, chwilowe zapylenie. Rozbiórkę budynku zaplanowano w sposób minimalizujący wpływ na środowisko obszaru inwestycji i otoczenie, zgodnie z obowiązującymi normami i przepisami Prawa Budowlanego, a obszar oddziaływania rozbiórki zamyka się w granicach inwestycji. Ponadto, z dokumentacji projektowej - rysunki nr PB/A/01 (rzut parteru) i nr PB/A/02 (rzut poddasza) wynika, że projekt uwzględnia również wspólną ścianę pomiędzy budynkami mieszkalnymi na działkach przy ul. [...]. Ściana ta zlokalizowana jest na działce nr ewid. [...], a nowy budynek będzie stanowił w całości niezależną konstrukcję przylegającą do tej ściany. Jednocześnie Inwestor przeprowadził postępowanie w przedmiocie wznowienia granic, ustalając ich aktualny przebieg w 2015 roku (kwestia ta nie pozostaje sporna na etapie skargi do Sądu). Po wyznaczeniu punktów granicznych geodeta stwierdził w terenie, że granica przebiega po ścianie budynku mieszkalnego stojącego na działce nr ewid. [...] wzdłuż przylegającego do niego budynku stojącego na działce [...] i żaden z budynków nie narusza stanu prawnego. Autor ekspertyzy (będący jednocześnie projektantem konstrukcji mającego powstać budynku) - jako osoba posiadająca stosowne uprawnienia (w aktach sprawy: decyzja Komisji Weryfikacyjnej Łódzkiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia 18 grudnia 2003 r. nadająca inż. A.W. uprawnienia budowalne do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności konstrukcjo – budowlanej)) - nie stwierdził, by realizacja planowanej inwestycji mogła, przy zgodnej ze sztuką budowlaną realizacji, spowodować zagrożenie dla bezpieczeństwa użytkowników budynków położonych na działkach sąsiednich lub obniżenie ich przydatności do użytkowania. Pamiętać przy tym należy, że to na projektantach ciąży obowiązek dopilnowania, by projektowany budynek spełniał te i wszystkie pozostałe wymogi, o których mowa w § 204 rozporządzenia. Natomiast na inwestorze, kierowniku budowy, wykonawcy i inspektorze nadzoru inwestorskiego ciąży obowiązek właściwej, zgodnej z projektem i sztuką realizacji inwestycji. Odpowiadając tym samym na zarzuty skarżącego nieuwzględnienia zagrożenia dla konstrukcji sąsiedniego budynku stanowiącego jego własność należy wskazać, że zarzuty te nie zasługują na aprobatę, ponieważ dotyczą kwestii, co do których w jednoznaczny i logicznie spójny sposób wypowiedział się profesjonalista posiadający stosowne uprawnienia do sporządzenia ekspertyzy. Wbrew obawom skarżącego w omawianej ekspertyzie sformowano wniosek, że planowana inwestycja nie spowoduje zagrożenia dla bezpieczeństwa istniejącego budynku mieszkalnego w bezpośrednim sąsiedztwie oraz nie obniży jego przydatności do użytkowania ponieważ nowy obiekt stanowić będzie odrębną funkcjonalnie i konstrukcyjnie całość niezależną od istniejącego budynku. Trzeba przy tym zauważyć, że w warunkach dokonującego się postępu nauki i technologii, w obecnych czasach prowadzenie robót budowlanych nawet w bezpośrednim sąsiedztwie istniejącej zabudowy, choć wymaga szczególnych środków i ostrożności, jest możliwe do przeprowadzenia w bezpieczny sposób, bez zagrożenia statyki sąsiednich obiektów (nawet wybudowanych przeszło 70 lat temu). Dlatego też w ekspertyzie wskazano na konieczność, po pierwsze zastosowania m.in. wykonania części prac ręcznie z zachowaniem szczególnej ostrożności. Po drugie, nałożono obowiązek pozostawienia (naprawiając ewentualne uszkodzenia) odcinka ściany przylegającego bezpośrednio do ścian budynku sąsiedniego i stanowiący wspólny element konstrukcyjny obu budynków. Jednocześnie gdyby w trakcie takich robót doszło do jakichś szkód w istniejących budynkach, projektant, inwestor, kierownik, inspektor nadzoru, czy autorzy poszczególnych opracowań i opinii, w przypadku wykazania ich nieprawidłowego postępowania, mogą ponosić odpowiedzialność. Nie można równocześnie nie zauważyć, że w trakcie całego postępowania aktywność skarżącego ograniczała się do (wspartego jedynie dokumentacją fotograficzną) podnoszenia zarzutu możliwości wystąpienia katastrofy budowlane. Zarzuty te w istocie stanowiła gołosłowną polemikę z zawartą w aktach sprawy ekspertyzą. Sąd podkreśla, że w przypadku kwestionowania prawidłowości sporządzenia tego typu analiz, obejmujących wiedzę fachową, skarżący miał możliwość dołączenia materiału dowodowego na poparcie swoich, przeciwnych do zawartych w projekcie tez, tj. opracowania sporządzonego przez osobę uprawnioną, z którego wynikałaby odmienna ocena tego zagadnienia. Nota bene, skarżący nie wskazał na żadne konkretne uchybienia w ekspertyzie, nie poparł również swoich twierdzeń żadnymi innymi dowodami. W ocenie Sądu, aby skutecznie podważyć treść ekspertyzy, nie jest wystarczające wskazanie wskazywanie, że odmienne tezy niż z niej wynikające. Przykładowo, w literaturze przedmiotu podnosi się, że strona, która zarzuca ekspertyzie stronniczość ze względu na sporządzanie jej na zlecenie strony zobowiązanej do jej przedstawienia (wnosząc jednocześnie o powołanie biegłego), konieczne jest przedłożenie przez osobę ją kwestionującą kontrdowodów na okoliczność, iż ekspertyza jest wadliwa. Rzetelność tej ekspertyzy zobowiązania ocenić wykwalifikowani pracownicy organów nadzoru budowlanej. Poprawność ekspertyzy ocenia się też na podstawie zgromadzona v sprawie materiału dowodowego, w tym protokołów oględzin, dokumentacji fotograficznej. (zob. M. Rydzewska, Postępowanie administracyjne przed organami nadzoru budowlanego, Warszawa 2022 r. s. 322 i następne.) Oczywiście ekspertyza techniczna dostarczona przez inwestora stanowi dokument prywatny podlegający reżimowi swobodnej oceny dowodów. W ocenie Sądu organ takiej oceny dokonał nie uchybiając wspomnianej zasadzie. Ocena dowodów, w tym opinii technicznych (ekspertyz), została przeprowadzona zgodnie z regułami wynikającymi z art. 80 k.p.a. Organy administracji architektoniczno-budowlanej, jako organy reprezentujące fachowy pion administracji publicznej, mogą i powinny we własnym zakresie oceniać wiarygodność i rzetelność wspomnianych opinii tudzież twierdzeń stron formułowanych na ich podstawie (por. w odniesieniu do organów nadzoru budowalnego M. Wincenciak, Komentarz aktualizowany do art. 81(c) Prawa budowlanego, LEX/el. teza 5; wyrok NSA z 20 lutego 2009 r., II OSK 213/08, CBOSA, LEX nr 545346); nie można przy tym apriorycznie deprecjonować tych, które są przedkładane przez inwestora. Przyjmując zatem za podstawę ustaleń faktycznych dokumentację przedłożoną przez inwestora (uznaną za sporządzoną przez kompetentne osoby i rzetelną) organ nie przekroczył granic przysługującej mu swobody w ocenie dowodów. Nie było też potrzeby dopuszczenia dowodu z opinii biegłego. Istotnym jest również fakt, że prowadząc postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę organ często musi uwzględniać sprzeczne interesy, z jednej strony inwestora, z drugiej zaś osób, których prawa mogą zostać poprzez realizację inwestycji naruszone lub ograniczone. Należy przy tym podkreślić różnicę, pomiędzy interesem prawnym, którego granice zakreślają powołane wyżej przepisy P.b., a postulatami, oczekiwaniami i życzeniami właścicieli sąsiednich nieruchomości dotyczącymi prowadzenia określonej polityki planowania przestrzennego i realizowanych inwestycji. Podsumowując Sąd stwierdza, że prawidłowe i adekwatne do stanu faktycznego i prawnego sprawy jest stanowisko organu II instancji i argumentacja przedstawiona przez inwestora, które to stanowiska należy zaakceptować, co musiało skutkować oddaleniem bezzasadnej skargi. Jak trafnie wskazał organ II instancji, podstawową zasadą w prawie budowlanym jest zasada wolności zabudowy, bowiem zgodnie z art. 4 P.b., każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Prawo zabudowy własnej nieruchomości gruntowej jest związane z prawem własności i może być ograniczone wyłącznie ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; lub w przypadku jego braku warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego; oraz w drodze powszechnie obowiązujących w tym zakresie przepisów. Organy administracji architektoniczno-budowlanej mogą ingerować w planowaną zabudowę nieruchomości tylko w zakresie wyznaczonym przepisami prawa. W tym też zakresie art. 5 P.b. nakazuje, by obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając m.in.: warunki bezpieczeństwa i higieny pracy, poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich. Ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich, o jakiej mowa w art. 5 P.b., obejmuje w szczególności, oprócz zapewnienia dostępu do drogi publicznej, ochronę przed pozbawieniem możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz środków łączności, dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, ochronę przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne, promieniowanie, ochronę przed zanieczyszczeniem powietrza, wody lub gleby. Skarżący nie wykazał i nie wynika z akt, by jego chronione prawem interesy mogły być przez przedmiotową inwestycję naruszone, przy założeniu, że będzie realizowana zgodnie ze sporządzonym projektem budowlanym i treścią wydanej decyzji. Jeżeli wynikające z decyzji udzielonego pozwolenia na budowę ustalenia i warunki nie będą przez inwestora przestrzegane, w szczególności w sposób naruszający interesy skarżącego, to może stanowić to podstawę do wszczęcia odrębnego postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którego celem będzie ustalenie, czy inwestor zrealizował inwestycję zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę. Takie hipotetyczne naruszenia na etapie planowania zamierzenia nie mogły w żadnej mierze skutkować negatywną decyzją w przedmiocie pozwolenia na budowę.’ Sąd nie dopatrzył się również uchybień zaskarżonej decyzji w aspektach nie objętych zarzutami skargi. . Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, a dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji nie dostrzegł uchybień uzasadniających wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Organ II instancji prowadząc postępowanie prawidłowo ustalił stan faktyczny i prawny sprawy oraz dokonał właściwej wykładni przepisów prawa. Organ odwoławczy, wbrew zarzutom skargi, dokładnie wyjaśnił stan faktyczny sprawy, w tym w zakresie zgodności projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy, zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych, wystarczająco aktualnych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń. Organ II instancji umotywował zasadność przesłanek, którymi kierował się przy wydaniu decyzji, a także odniósł się do wszystkich okoliczności podnoszonych przez skarżącego kwestionującą prawidłowość rozstrzygnięcia. Rozpatrzył cały materiał dowodowy sprawy i dokonał oceny materiału dowodowego w sposób zgodny z zasadami swobodnej oceny dowodów. Organ II instancji działał z poszanowaniem zasad Kkp.a., nie naruszył też wymienionych w skardze przepisów. W konsekwencji zasadnie organ II instancji stwierdził brak przesłanek, które mogłyby pozwolić na odmowę wydania pozwolenia na budowę, co musiało skutkować zatwierdzeniem projektu budowlanego i pozytywną decyzją w zakresie przedmiotowej inwestycji. Dlatego też organ odwoławczy prawidłowo utrzymał w mocy decyzję I instancji. Projekt budowlany sprawdzony stosownie do treści art. 35 P.b. i rozporządzenia, m.in. ma wszystkie strony i arkusze ponumerowane, zgodnie ze spisem jego zawartości. Projekt sporządzono w czytelnej technice graficznej, zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, jego zawartość jest kompletna. Inwestor złożył oświadczenie o posiadaniu tytułu prawnego do nieruchomości na cele budowlane, a projekt budowlany opracowany został przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia, co zostało potwierdzone kopiami decyzji o ich nadaniu. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub w razie naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Takich naruszeń Sąd w sprawie nie stwierdził, dlatego oddalił skargę, o czym orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a. k.ż.