II FZ 1921/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 października 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 2226/14 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi A. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 14 sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE 1. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 października 2014 r., I SA/Wr 2226/14, A. D. (dalej: skarżący) została wezwany – na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.) – do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z dnia 12 września 2014 r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 14 sierpnia 2014 r., nr [...], w wysokości 100 zł. Kwotę należnego wpisu ustalono w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej: rozporządzenie RM). 2. Stanowisko skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym: Wnosząc do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na ww. zarządzenie, skarżący zażądał jego "zmiany i uchylenia w całości" z przyczyn "formalnych i merytorycznych". Uzasadniając zażalenie skarżący podniósł, że powodem zaskarżenia ww. zarządzenie jest odpowiedź Dyrektora IS na skargę skarżącego, w której to odpowiedzi wskazano brak wartości przedmiotu zaskarżenia, podczas gdy – w ocenie skarżącego – taką wartością jest kwota 867 zł. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu, zatem zażalenie podlega oddaleniu. Wbrew twierdzeniom skarżącego w rozpoznawanej sprawie Przewodniczący Wydziału I WSA we Wrocławiu prawidłowo ustalił wysokość wpisu sądowego od skargi, przyjmując, że należny jest wpis stały od skargi na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, który na mocy § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia RM wynosi 100 zł. 3.2. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę od ww. postanowienia Dyrektora IS, którym stwierdzono niedopuszczalność zażalenia skarżącego i jego żony z dnia 7 lipca 2014 r. (k. 15 akt adm.). W myśl art. 231 p.p.s.a. w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, pobiera się wpis stosunkowy, natomiast w innych sprawach pobiera się wpis stały. W sprawach, w których strony przy pomocy skargi do sądu administracyjnego kwestionują zgodność z prawem postanowienia o charakterze procesowym, wydanego przez organ administracji publicznej, przedmiotem sporu nie jest bezpośrednio określona należność pieniężna, ale skutki procesowe wywoływane przez zaskarżone postanowienie, z którymi strona nie zgadza się. Twierdzenie zawarte w zażaleniu jest więc nieprawidłowe, bowiem wniesiona przez skarżącego do WSA we Wrocławiu skarga dotyczy postanowienia Dyrektora IS wywołującego określone skutki procesowe, które skarżący stara się zakwestionować. Postanowienie Dyrektora IS nie jest aktem administracyjnym, którego przedmiotem byłaby określona należność pieniężna, zatem w odpowiedzi na skargę skarżącego organ podatkowy prawidłowo wskazał na brak wartości przedmiotu zaskarżenia. Wartość taka jest podawana bowiem w przypadku zaskarżenie skargą aktów administracyjnych dotyczących bezpośrednio określonych należności pieniężnych. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji prawidłowo zidentyfikował skargę skarżącego jako pismo, od którego należny jest na podstawie art. 231 p.p.s.a. wpis stały i prawidłowo określił wysokość wpisu na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia RM, tj. 100 zł. 3.3. Uwzględniając treść art. 231 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.