Ppolska.starec← UrzadnikВойти

VI C 1315/22

Sądy powszechne2022-12-08
Sygnatura
VI C 1315/22
Data orzeczenia
2022-12-08
Rodzaj
REASONS

Sędziowie

Asr Bartłomiej Balcerek (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VI C 1315/22</strong> </p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Przedmiot i przebieg postępowania</span> </strong> </p> <p>1.  Pozwem z dnia 28 czerwca 2022 r. powód, <span class="anon-block">(...) W.</span>, wniósł o nakazanie pozwanym <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, <span class="anon-block">A. B.</span>, <span class="anon-block">M. B. (2)</span> i <span class="anon-block">N. B.</span> opuszczenie i opróżnienie <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> wraz ze wszystkimi osobami i rzeczami prawa ich reprezentującymi oraz wydanie go powodowi, zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block">M. B. (1)</span> na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania i orzeczenie o braku uprawnienia pozwanych do otrzymania lokalu socjalnego. Powód wskazał, że łączyła go z pozwanymi umowa najmu przedmiotowego lokalu zawarta na czas oznaczony do dnia 31 grudnia 2025 r. Z tego tytułu pozwana <span class="anon-block">M. B. (1)</span> miała opłacać czynsz najmu, z czego się nie wywiązała, wobec czego powód wypowiedział pozwanym umowę najmu. Pozwani zaś, pomimo wezwania, nie opuścili zamieszkiwanego lokalu. (<em> <!-- -->pozew, k. 3-v)</em> </p> <p>2.  Pozwani nie zajęli stanowiska w sprawie, nie ustosunkowali się do twierdzeń powoda.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Ustalenia faktyczne</span> </strong> </p> <p>3.  <span class="anon-block">M. B. (1)</span> zamieszkuje wraz z dziećmi <span class="anon-block">A. B.</span>, <span class="anon-block">M. B. (2)</span> i <span class="anon-block">N. B.</span> w <span class="anon-block">lokalu socjalnym nr (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Lokal ma powierzchnię użytkową 46,08 m<sup> <!-- -->2</sup>, składa się z pokoju, kuchni bez oświetlenia naturalnego, przedpokoju oraz łazienką bez WC, WC i korytarza. Uprzednio <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i dzieci zamieszkiwali (wszyscy jako najemcy) w tym lokalu na podstawie umowy najmu socjalnego lokalu z dnia 23 lipca 2021 r., która została zawarta na czas oznaczony, do dnia 31 grudnia 2025 r.</p> <p>(<em> <!-- -->umowa najmu, k. 6-7; oświadczenie, k. 12; protokół czynności, k. 40)</em> </p> <p>4.  W związku z brakiem dokonywania przez <span class="anon-block">M. B. (1)</span> płatności z tytułu czynszu za najem lokalu, miasto w dniu 19 listopada 2021 r. wystosowało do niej wezwanie do zapłaty zadłużenia, które według stanu na dzień 31 października 2021 r. wynosiło 1 864,78 zł. Pismo powróciło do nadawcy po podwójnej awizacji, w dniu 10 grudnia 2021 r.</p> <p>(<em> <!-- -->ostateczne wezwanie do zapłaty, k. 8, potwierdzenia nadania i zwrotu przesyłki, k. 8v, 10)</em> </p> <p>5.  Pismem z dnia 30 marca 2022 r. miasto wypowiedziało najemcom umowę najmu <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> w związku ze zwłoką z zapłatą czynszu i innych opłat za używanie lokalu przekraczającą trzy pełne okresy płatności. Zaległość ta na dzień 28 lutego 2022 r. wynosiła 3 582,08 zł. Miasto wezwało również do dobrowolnego przekazania lokalu. Pismo, wedle jego treści, zostało skierowane osobiście do <span class="anon-block">M. B. (1)</span> oraz do niej jako przedstawicielowi ustawowemu małoletnich najemców. Miasto wysłało pismo w dwóch przesyłkach – do <span class="anon-block">M. B. (1)</span> osobiście oraz do <span class="anon-block">M. B. (1)</span> jako przedstawicielowi ustawowemu małoletnich. Obie przesyłki <span class="anon-block">M. B. (1)</span> odebrała 5 kwietnia 2022 r.</p> <p>(<em> <!-- -->wypowiedzenie, k. 10, potwierdzenia odbioru przesyłek, k. 10v,11)</em> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Omówienie dowodów</span> </strong> </p> <p>6.  Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie dowodów z dokumentów dołączonych do pozwu, których prawdziwość i autentyczność nie nasuwały wątpliwości. Ich treść nie odbiega od typowych, powszechnie stosowanych wzorów umów i dokumentów stosowanych przez <span class="anon-block">(...) W.</span> (które Sąd zna z racji sprawowanego urzędu i rozpoznawania innych tego rodzaju spraw).</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Ocena prawna</span> </strong> </p> <p>7.  Powództwo o opróżnienie lokalu zostało uwzględnione wyrokiem zaocznym.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Podstawa do wydania wyroku zaocznego</span> </p> <p>8.  Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 1)">art. 339 § 1 k.p.c.</a> Sąd może wydać wyrok zaoczny na posiedzeniu niejawnym, gdy pozwany w wyznaczonym terminie nie złożył odpowiedzi na pozew. W niniejszej sprawie, odpis pozwu wraz załącznikami został doręczony pozwanym za pośrednictwem komornika w dniu 4 listopada 2022 r. (protokół, k. 40). W terminie zakreślonym przez Sąd pozwani nie złożyli jednak odpowiedzi na pozew. Tym samym zaszły przesłanki do wydania wyroku zaocznego w niniejszej sprawie.</p> <p>9.  Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 15;art. 15 ust. 4)">art. 15 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów</a>, w sprawie o wydanie lokalu mieszkalnego wydanie wyroku zaocznego może nastąpić wyłącznie po przeprowadzeniu postępowania dowodowego. Przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 2)">art. 339 § 2 kodeksu postępowania cywilnego</a> nie stosuje się. Z uwagi na to Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe, opierające się na załączonych przez powoda dowodach z dokumentów, i na tej podstawie ustalił, że pozwani zajmują lokal należący do powoda bez tytułu prawnego, albowiem umowa najmu lokalu socjalnego została im skutecznie wypowiedziana.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Żądanie wydania lokalu</span> </p> <p>10.  Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a> właściciel może żądać od osoby, która faktycznie włada jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.</p> <p>11.  Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego ustalono, że pozwani zamieszkują lokal należący do powoda bez tytułu prawnego, albowiem umowa najmu lokalu socjalnego została im skutecznie wypowiedziana. <span class="anon-block">M. B. (1)</span> odebrała korespondencję skierowaną do niej samej oraz (w oddzielnej przesyłce) do niej jako przedstawicielowi ustawowemu małoletnich dzieci. Z tego powodu Sąd w pkt 1 wyroku nakazał pozwanym opróżnić i opuścić <span class="anon-block">lokal nr (...)</span> położony w budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> oraz wydać go powodowi.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Orzeczenie o prawie do najmu socjalnego lokalu</span> </p> <p>12.  Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 14;art. 14 ust. 1)">art. 14 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów</a>, w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu albo braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Obowiązek zapewnienia najmu socjalnego lokalu ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu. W myśl ust. 3 tego przepisu Sąd, badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu, orzeka o uprawnieniu osób, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 14 ust. 1)">ust. 1</a>, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez nie z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną.</p> <p>13.  Zgodnie zaś z ust. 3 art. 14 ustawy Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu wobec: kobiety w ciąży, <span class="underline"> <!-- -->małoletniego</span>, osoby niepełnosprawnej w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971230776" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych - Dz. U. z 1997 r. Nr 123, poz. 776 ()">ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych</a> (Dz. U. z 2018 r. poz. 511, z późn. zm.) lub ubezwłasnowolnionego oraz <span class="underline"> <!-- -->osoby sprawującej nad nim opiekę i wspólnie z nim zamieszkałej</span>, obłożnie chorego, emeryta lub rencisty spełniającego kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej, osoby posiadającej status bezrobotnego, osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały - chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany lub ich sytuacja materialna pozwala na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie.</p> <p>14.  Mając więc na względzie stanowisko wyrażone w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 5 kwietnia 2013 roku, sygn. III CZP 11/13, iż „w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu socjalnego sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy”, Sąd zbadał przesłanki celem ustalenia uprawnień pozwanych do lokalu socjalnego.</p> <p>15.  W przedmiotowej sprawie, zostały spełnione przesłanki obligatoryjne do przyznania lokalu socjalnego pozwanym. Pozwana <span class="anon-block">M. B. (1)</span> jest bowiem matką małoletnich pozwanych <span class="anon-block">A. B.</span>, <span class="anon-block">M. B. (2)</span> i <span class="anon-block">N. B.</span>, wspólnie z nimi zamieszkuje i sprawuje nad nimi opiekę. Zgromadzony w sprawie materiał dowody nie pozwala stwierdzić, by ich sytuacja materialna pozwalała na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie lub by mogli oni zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany.</p> <p>16.  Dlatego też Sąd orzekając, że przysługuje pozwanym prawo do lokalu socjalnego jednocześnie nakazał wstrzymanie opróżnienia lokalu mieszkalnego przez pozwanych do czasu złożenia przez <span class="anon-block">(...) W.</span> oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego, zgodnie z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (ust. 6;art. 14)">ust. 6 art. 14 ustawy o ochronie praw lokatorów</a>. (pkt 2 i 3 wyroku).</p> <p>17.  Z uwagi na ten przepis szczególny wyrokowi zaocznemu nie nadaje się rygoru natychmiastowej wykonalności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 333;art. 333 § 1;art. 333 § 1 pkt. 3)">art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c.</a> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Koszty postępowania</span> </strong> </p> <p>18.  Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania oparto na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> Jako że powód jest wygrywającym w niniejszej sprawie, więc to jemu przysługuje od pozwanych zwrot kosztów procesu. Z tego też względu Sąd zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 440 zł, na którą składa się opłata od pozwu (200 zł) i koszty zastępstwa procesowego (240 zł – na podstawie § 7 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych), powiększoną o odsetki ustawowe za opóźnienie. Dodatkowo pozwana <span class="anon-block">M. B. (1)</span> została obciążona kosztami w wysokości 113,32 zł tytułem zwrotu kosztów doręczenia korespondencji przez komornika określonych w postanowieniu wydanym przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie w dniu 18 listopada 2022 r. (k. 39) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1<sup> <!-- -->1</sup> k.p.c.</a>).</p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> </div>