II SA/Ol 1132/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 października 2012r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", "[...]" w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia zezwoleń na sprzedaż alkoholu postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia UZASADNIENIE Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że decyzją z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję z dnia "[...]" Prezydenta Miasta w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia zezwoleń na sprzedaż alkoholu. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosła Z. S. właścicielka pensjonatu, który był miejscem przeznaczonym do sprzedaży alkoholu na podstawie zezwoleń, których wygaśnięcie stwierdzono. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 220 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Mając na uwadze powyższą regulację prawną, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, w dniu 24 września 2012r. zostało doręczone skarżącej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Mimo prawidłowego pouczenia o skutkach prawnych zaniedbania nałożonemu obowiązkowi, w zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła należnego w sprawie wpisu. Natomiast pismem z dnia 1 października 2012r. cofnęła skargę. Wniosek o cofnięcie skargi nie mógł zostać jednak uwzględniony przez Sąd, gdyż na skutek nieuiszczenia wpisu skardze nie mógł być nadany bieg. Stąd też, na mocy art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.