V GC 279/24

Sądy powszechne2025-04-29

Sygnatura

V GC 279/24

Data orzeczenia

2025-04-29

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Michał Bień (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

art. 3531. k.c. oraz art. 471. k.c., art. 476. k.c. i art. 477. § 1. k.c. ale i art. 84. k.c. oraz art. 88. k.c. a także art. 6. k.c. i art. 232. k.p.c.

Treść orzeczenia

sygn. akt V GC 279/24 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 29 kwietnia 2025 r. Sąd Rejonowy w Tarnowie V Wydział Gospodarczy w składzie Przewodniczący sędzia Michał Bień Protokolant Kinga Ciszewska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2025 r. w Tarnowie sprawy z powództwa (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. o zapłatę kwoty 38.721,90 (słownie: trzydzieści osiem tysięcy siedemset dwadzieścia jeden złotych dziewięćdziesiąt groszy) zł wraz z odsetkami I. oddala powództwo; II. zasądza od strony powodowej (...) spółki akcyjnej na rzecz strony pozwanej (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością kwotę 3.600,00 (słownie: trzy tysiące sześćset) zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 3.600,00 (słownie: trzy tysiące sześćset) zł od dnia uprawomocnienia orzeczenia do dnia zapłaty tytułem kosztów procesu. SSR Michał Bień sygn. akt V GC 279/24 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowie z dnia 29 kwietnia 2025 r. I Strona powodowa (...) spółka akcyjna z siedzibą w W. w pozwie wniesionym w dniu 28 grudnia 2023 r. w elektronicznym postępowaniu upominawczym do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie skierowanym przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. domagała się zasądzenia kwoty 99.886,62 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 12.328,89 zł od dnia 28 października 2023 r. do dnia zapłaty, od kwoty 51.474,82 zł od dnia 6 listopada 2023 r. do dnia zapłaty i od kwoty 42.499,24 zł od dnia 26 sierpnia 2023 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenia kosztów sądowych w kwocie 1.261,00 zł i kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie a także zwrotu kosztów w kwocie 0,60 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Na uzasadnienie żądania pozwu (...) spółka akcyjna podniosła, że zawarła ze stroną pozwaną umowy o numerach: <dl> <dt>⚫</dt> <dd> (...) w dniu 10 grudnia 2021 r., której przedmiotem było korzystanie przez stronę pozwaną z nieruchomości strony powodowej położonej w R. obejmującej działkę numer (...) w obrębie C., </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) w dniu 8 lutego 2021 r., której przedmiotem było korzystanie przez stronę pozwaną z nieruchomości strony powodowej położonej w J. obejmującej działkę numer (...), </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) w dniu 9 listopada 2020 r., której przedmiotem było korzystanie przez stronę pozwaną z nieruchomości strony powodowej położonej w B. obejmującej działkę numer (...), </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) w dniu 31 grudnia 2012 r., której przedmiotem było korzystanie przez stronę pozwaną z nieruchomości strony powodowej położonej w C. obejmującej działki o numerach (...), </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) w dniu 28 grudnia 2011 r., której przedmiotem było korzystanie przez stronę pozwaną z nieruchomości strony powodowej położonej w T. obejmującej działki o numerach (...) i (...), </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) w dniu 26 marca 2018 r., której przedmiotem było korzystanie przez stronę pozwaną z nieruchomości strony powodowej położonej w T. obejmującej działki o numerach (...) i (...). </dd> </dl> Stosownie do postanowień zawartych umów strona pozwana zobowiązana była do zapłaty względem strony powodowej opłat w związku z korzystaniem z nieruchomości strony powodowej. Strona powodowa podała, że w związku z zawarciem umów wystawiła stronie pozwanej faktury VAT o numerach: <dl> <dt>⚫</dt> <dd> (...) w dniu 6 października 2023 r. na kwotę 940,95 zł z terminem zapłaty przypadającym na dzień 27 października 2023 r., </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) w dniu 6 października 2023 r. na kwotę 8.949,69 zł z terminem zapłaty przypadającym na dzień 27 października 2023 r., </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) w dniu 6 października 2023 r. na kwotę 1.519,69 zł z terminem zapłaty przypadającym na dzień 27 października 2023 r., </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) w dniu 6 października 2023 r. na kwotę 915,97 zł z terminem zapłaty przypadającym na dzień 27 października 2023 r., </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) w dniu 6 października 2023 r. na kwotę 51.474,82 zł z terminem zapłaty przypadającym na dzień 5 listopada 2023 r., </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) w dniu 4 sierpnia 2023 r. na kwotę 42.499,24 zł, z której do zapłaty pozostała kwota 37.001,88 zł, z terminem zapłaty przypadającym na dzień 25 sierpnia 2023 r. </dd> </dl> Pomimo upływu terminów płatności strona pozwana nie uregulowała swego zobowiązania. Strona powodowa przez pełnomocnika wezwała do zapłaty. Pomo wezwania strona pozwana nie zapłaciła (k. 19 – 24). Na podstawie twierdzeń zawartych w uzasadnieniu pozwu referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydziale Cywilnym w dniu 6 lutego 2024 r. wydał nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, którym nakazał stronie pozwanej (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., aby zapłaciła stronie powodowej (...) spółce akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 99.886,62 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 12.328,89 zł od dnia 28 października 2023 r. do dnia zapłaty, od kwoty 51.474,82 zł od dnia 6 listopada 2023 r. do dnia zapłaty i od kwoty 42.499,24 zł od dnia 26 sierpnia 2023 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 4.861,60 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 4.861,60 zł od dnia uprawomocnienia nakazu zapłaty do dnia zapłaty tytułem kosztów procesu. W dniu 27 lutego 2024 r. (data nadania przesyłki pocztowej u operatora pocztowego obowiązanego do świadczenia usług powszechnych) strona pozwana (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym. Postanowieniem z dnia 19 marca 2024 r. referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydziale Cywilnym umorzył postępowanie na skutek wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty i utraty mocy przez nakaz zapłaty wydany w elektronicznym postępowaniu upominawczym (k. 25). Strona powodowa(...) spółka akcyjna z siedzibą w W. w pozwie wniesionym w postępowaniu upominawczym w dniu 13 maja 2024 r. (data oddania przesyłki w placówce pocztowej operatora pocztowego obowiązanego do świadczenia usług powszechnych) do Sądu Rejonowego w Tarnowie skierowanym przeciwko stronie pozwanej (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą wT. domagała się zasądzenia łącznie sumy 38.721,90 zł w tym kwoty 37.001,88 zł tytułem czynszu najmu objętego fakturą VAT numer (...) z dnia 4 sierpnia 2023 r. oraz kwoty 1.720,02 zł tytułem skapitalizowanych odsetek od spłaconej części należności głównej w kwocie 62.884,74 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od kwoty 37.001,88 zł od dnia 26 sierpnia 2023 r. do dnia zapłaty a także kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z kosztami poniesionymi przez stronę powodową w elektronicznym postępowaniu upominawczym toczącym się pod sygnaturą akt VI Nc-e 1969005/23 wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Na uzasadnienie żądania pozwu strona powodowa podała, że zawarła ze stroną pozwaną szereg umów, w tym umowę nr (...) w dniu 26 marca 2018 r., której przedmiotem było korzystanie przez stronę pozwaną z nieruchomości strony powodowej położonej w T. przy ulicy (...) oraz ulicy (...) obejmującej działki o numerach (...) i (...). Z tytułu zawartych umów strona powodowa wystawiła szereg faktur VAT w tym fakturę VAT numer (...) z dnia 4 sierpnia 2023 r. na kwotę 42.499,24 zł. Strona powodowa wskazała, że z tej faktury dochodziła zapłaty kwoty 37.001,88 zł z terminem płatności na dzień 25 sierpnia 2023 r. W dalszej części (...) spółka akcyjna wskazała, że wezwanie do zapłaty skierowała w dniu 21 listopada 2023 r., następnie w dniu 28 grudnia 2023 r. złożyła pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym o zasądzenie należności głównej w kwocie 99.886,62 zł a po wytoczeniu powództwa w elektronicznym postępowaniu upominawczym strona pozwana uregulowała kwotę 62,884,74 zł. W związku z tym strona powodowa dochodziła obecnie także odsetek ustawowych za opóźnienie liczonych od kwot: <dl> <dt>⚫</dt> <dd> 8.949,28 zł od dnia 28 października 2023 r. do dnia 29 grudnia 2023 r. – odsetki wynosiły 258,73 zł, </dd> <dt>⚫</dt> <dd> 1.519,69 zł od dnia 28 października 2023 r. do dnia 29 grudnia 2023 r. – odsetki wynosiły 43,94 zł, </dd> <dt>⚫</dt> <dd> 940,95 zł od dnia 28 października 2023 r. do dnia 3 stycznia 2024 r. – odsetki wynosiły 29,29 zł, </dd> <dt>⚫</dt> <dd> 51.474,82 zł od dnia 6 listopada 2023 r. do dnia 4 stycznia 2024 r. – odsetki wynosiły 1.388,06 zł. </dd> </dl> Łączna kwota skapitalizowanych odsetek wynosiła 1.720,02 zł (k. 3 – 7). Na podstawie odpisów dokumentów i wydruków dołączonych do pozwu a także twierdzeń zawartych w pozwie referendarz sądowy Sądu Rejonowego w Tarnowie w dniu 29 maja 2024 r. wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, którym nakazał stronie pozwanej (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. zapłatę na rzecz strony powodowej (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. kwoty 38.721,90 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od kwoty 37.001,88 zł od dnia 26 sierpnia 2023 r. do dnia zapłaty oraz kwoty 4.354,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 4.354,00 zł od dnia uprawomocnienia nakazu zapłaty do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów postępowania w terminie dwóch tygodni od doręczenia nakazu, albo aby wniosła w tymże terminie sprzeciw (k. 82). W dniu 14 czerwca 2024 r. (data oddania przesyłki w placówce pocztowej operatora pocztowego obowiązanego do świadczenia usług powszechnych) strona pozwana (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty, którego odpis został doręczony stronie pozwanej w dniu 3 czerwca 2024 r., zaskarżając nakaz zapłaty w całości oraz zażądała oddalenia powództwa w całości i zasądzenia kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością podniosła zarzut braku doręczenia jej faktur VAT o numerach: <dl> <dt>⚫</dt> <dd> (...) z dnia 6 października 2023 r., </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) z dnia 6 października 2023 r., </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) z dnia 6 października 2023 r., </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) z dnia 6 października 2023 r., </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) z dnia 6 października 2023 r. </dd> </dl> pomimo wynikającego z zawartych umów z dnia 10 grudnia 2021 r., z dnia 31 grudnia 2012 r., z dnia 28 grudnia 2011 r. obowiązku doręczenia na adres wskazany w umowach. Zarzuciła również strona pozwana brak istnienia zobowiązań wobec ich spełnienia w całości przez stronę pozwaną w odniesieniu do kwot objętych fakturami VAT o numerach: <dl> <dt>⚫</dt> <dd> (...) z dnia 6 października 2023 r., </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) z dnia 6 października 2023 r., </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) z dnia 6 października 2023 r., </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) z dnia 6 października 2023 r., </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) z dnia 6 października 2023 r. </dd> </dl> Strona pozwana zarzuciła wreszcie brak istnienia zobowiązania do zapłaty kwoty 37.001,88 zł z faktury VAT numer (...) z dnia 4 sierpnia 2023 r. z terminem zapłaty przypadającym na dzień 25 sierpnia 2023 r. wobec złożenia przez (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością oświadczenia o uchyleniu się od skutków prawnych oświadczenia woli złożonego w umowie z dnia 26 marca 2018 r. o numerze (...). W uzasadnieniu sprzeciwu od nakazu zapłaty (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością podała, że umowa z dnia 26 marca 2018 r. nr (...) dawała jej uprawnienie do korzystania z działek m. in. o numerach (...) i (...) w obrębie T., które zgodnie z oświadczeniem strony powodowej złożonym w tejże umowie były przedmiotem jej użytkowania wieczystego. Kilka lat po podpisaniu umowy strona pozwana uzyskała informację, że Wojewoda (...) odmówił poprzednikowi prawnemu strony powodowej stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. prawa użytkowania wieczystego działek o numerach (...) i (...) usytuowanych w obrębie T.. Z powyższych względów strona pozwana w dniu 29 czerwca 2023 r. złożyła oświadczenie o uchyleniu się od skutków prawnych oświadczenia woli złożonego w umowie z dnia 26 marca 2018 r. o numerze (...) w części dotyczącej tych działek. Strona pozwana zarzuciła, że strona powodowa wbrew temu, co zostało zapisane w umowie, nie stała się użytkownikiem wieczystym przedmiotowych działek, nie miała legitymacji do zawarcia umowy na odpłatne z nich korzystanie przez stronę pozwaną. W ocenie strony pozwanej uzasadniało to złożenie oświadczenia woli o uchyleniu się od skutków prawnych bowiem strona powodowa wprowadziła pozwaną w błąd co do przysługującego jej tytułu poprawnego do powyższych działek. Strona powodowa od początku nie była uprawniona do dysponowania przedmiotowymi działkami jako ich właściciel a przede wszystkim w sposób nieuprawniony pobierała od strony pozwanej opłaty za korzystanie z terenu bez posiadania do niego tytułu prawnego. Z tego względu strona pozwana zasadnie odmówiła stronie pozwanej zapłaty za korzystanie z przedmiotowych działek – płacąc jedynie za korzystanie z tych działek, które rzeczywiście były przedmiotem użytkowania wieczystego strony powodowej (k. 93 – 96). W piśmie procesowym z dnia z dnia 3 stycznia 2024 r. stanowiącym replikę na sprzeciw od nakazu zapłaty (...) spółka akcyjna wyjaśniła, że umowę nr (...) z dnia 26 marca 2018 r. należy zakwalifikować jako umowę najmu. Wobec tego wynajmujący nie musiał być właścicielem przedmiotu najmu ponieważ zawarcie umowy najmu nie było rozporządzeniem prawem własności. Strona powodowa wskazała na orzeczenia dotyczące najmu lokalu oraz podała, że złożone przez stronę pozwaną oświadczenie o uchyleniu się od skutków prawnych oświadczenia woli należało uznać za bezskuteczne a powoływanie się na błąd w tym stanie faktycznym nie miało podstawy prawnej. (...) spółka akcyjna zawarła w swoim piśmie wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 177)">art. 177</a>. § 1. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (pkt. 3)">pkt 3) k.p.c.</a>, tj. do momentu zakończenia postępowań administracyjnych dotyczących uwłaszczenia działek objętych umową o numerze (...) z dnia 26 marca 2018 r. (k. 168 – 169). II Stan faktyczny sprawy w części okazał się być bezsporny. Strony zgodnie przyznały, że zawarły m. in. umowę o numerze (...) w dniu 26 marca 2018 r. (k. 3 – 7, k. 19 – 24, k. 93 – 96, odpis umowy numer (...) z dnia 26 marca 2018 r. – k. 61 – 64). Bezsporne było, że (...) spółka akcyjna skierowała do (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wezwanie do zapłaty z dnia 21 listopada 2023 r. (k. 3 – 7, k. 19 – 24, odpisy wezwania do zapłaty z dnia 21 listopada 2023 r. – k. 77 – 78, k. 79 – 80, k. 98). Strony zgodne były co do tego, że (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością uiściła na rzecz (...) spółki akcyjnej łącznie sumę 62.884,74 zł (k. 3 – 7, k. 93 – 96, wydruk potwierdzenia wykonanej operacji na rachunku bankowym z dnia 3 stycznia 2024 r. – k. 100, wydruk potwierdzenia wykonanej operacji na rachunku bankowym z dnia 29 grudnia 2023 r. – k. 101, wydruk potwierdzenia wykonanej operacji na rachunku bankowym z dnia 29 grudnia 2023 r. – k. 102, wydruk potwierdzenia wykonanej operacji na rachunku bankowym z dnia 27 grudnia 2023 r. – k. 103, wydruk potwierdzenia wykonanej operacji na rachunku bankowym z dnia 4 stycznia 2024 r. – k. 104). Sąd Rejonowy w Tarnowie ustalił ponadto następujący stan faktyczny: W dniu 26 marca 2018 r. (...) spółka akcyjna zawarła umowę z (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością jako inwestorem, na podstawie której (...) spółka akcyjna wyraziła zgodę inwestorowi na realizację zadania pod nazwą „Przebudowa gazociągu n/c wraz z przyłączem w T. przy ulicy (...)” oraz „Przebudowa gazociągu śr/c w T. przy ulicy (...)” oraz umieszczenie i pozostawienie nakładów inwestycyjnych w gruncie stanowiącym własność Skarbu Państwa będącym w wieczystym użytkowaniu (...) spółki akcyjnej zlokalizowanym na działkach ewidencyjnych numer (...)w obrębie T. zwaną w umowie nieruchomością zgodnie z załącznikiem mapowym (§ 1. ust. 1. umowy numer (...) z dnia 26 marca 2018 r.). Stosownie do postanowień zawartej umowy jej strony zastrzegły, że za korzystanie z gruntu określonego w § 1. ust. 1. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zobowiązana była do uiszczenia należności wynikającej z umowy, tj. rocznej opłaty w wysokości 27.792,45 zł „netto” powiększoną o podatek VAT za umieszczenie i pozostawienie infrastruktury na nieruchomości, o której mowa w § 1. ust. 1. (§ 2. ust. 1. umowy numer (...) z dnia 26 marca 2018 r.). W myśl umowy zapłata powołanej w ust. 1. opłaty następowała przelewem na rzecz (...) spółki akcyjnej na konto wskazane na fakturze w terminie 21 dni od daty wystawienia faktury przez(...) spółkę akcyjną, przy czym pierwsza faktura VAT zostać miała wystawiona w terminie 21 dni od daty zgłoszenia zamiaru przystąpienia do prac przez (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością zaś kolejne faktury VAT wystawiane były po upływie roku od daty wystawienia poprzedniej faktury i płatne były w terminie 21 dni od daty jej wystawienia; za opóźnienie w regulowaniu należności (...) spółka akcyjna naliczać miała odsetki ustawowe (§ 2. ust. 2. umowy numer (...) z dnia 26 marca 2018 r.). Strony uzgodniły, że faktury wystawiane przez (...) spółkę akcyjną przesyłane miały być są na adres (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wskazany w § 2. ust. 4. umowy, tj. (...) –(...) W., ul. (...) (§ 2. ust. 4. umowy numer (...) z dnia 26 marca 2018 r.). Zgodnie z § 2. ust. 5. umowy opłata ulegała corocznej waloryzacji o średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogłaszany przez Prezesa GUS bez konieczności pisemnego powiadomienia i sporządzania aneksu do umowy (§ 2. ust. 5. umowy numer (...) z dnia 26 marca 2018 r.).  Dowód: odpis umowy nr (...) z dnia 26 marca 2018 r. – k. 61 – 64. W pozostałych zawartych przez strony umowach dotyczących wyrażenia przez (...) spółkę akcyjną zgody (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością jako inwestorowi na realizację określonych w umowach zadań inwestycyjnych oraz zgody na umieszczenie i pozostawienie nakładów inwestycyjnych w gruncie stanowiącym własność Skarbu Państwa będącym w wieczystym użytkowaniu (...) spółki akcyjnej o numerach <dl> <dt>⚫</dt> <dd> (...) w dniu 10 grudnia 2021 r., której przedmiotem było korzystanie przez (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z nieruchomości (...) spółki akcyjnej położonej w R. obejmującej działkę numer (...) w obrębie C., </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) w dniu 8 lutego 2021 r., której przedmiotem było korzystanie przez (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z nieruchomości (...) spółki akcyjnej położonej w J. obejmującej działkę numer (...), </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) w dniu 9 listopada 2020 r., której przedmiotem było korzystanie przez (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z nieruchomości (...) spółki akcyjnej położonej w B. obejmującej działkę numer (...), </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) w dniu 31 grudnia 2012 r., której przedmiotem było korzystanie przez (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z nieruchomości (...) spółki akcyjnej położonej w C. obejmującej działki o numerach (...), </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) w dniu 28 grudnia 2011 r., której przedmiotem było korzystanie przez (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z nieruchomości (...) spółki akcyjnej położonej w T. obejmującej działki o numerach (...) </dd> </dl> strony uzgodniły, że faktury wystawiane przez (...) spółkę akcyjną przesyłane miały być są na adresy (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wskazane w umowach, tj. ul. (...), (...)-(...) W. (§ 2. ust. 3. umowy numer (...) z dnia 8 lutego 2021 r.), ul. (...), (...)-(...) W. (§ 2. ust. 4. umowy numer (...) z dnia 9 listopada 2020 r.), ul. (...), (...)-(...) Z. a następnie ul. (...), (...)-(...) W. (§ 2. ust. 3. umowy numer (...) z dnia 31 grudnia 2012 r. i aneks z dnia 15 października 2021 do umowy z dnia 31 grudnia 2012 r.), ul. (...), (...)-(...) Z. a następnie ul. (...), (...)-(...) W. (§ 2. ust. 3. umowy numer (...) dnia 28 grudnia 2011 r. i aneks z dnia 17 października 2021 do umowy z dnia 28 grudnia 2011 r.).  Dowód: odpis umowy numer (...) z dnia 10 grudnia 2021 r. – k. 26 – 34; odpis umowy numer (...)z dnia 8 lutego 2021 r. – k. 35 – 43; odpis umowy z numer (...) z dnia 9 listopada 2020 r. – k. 44 – 52; odpis umowy numer (...) z dnia 31 grudnia 2012 r. – k. 53 – 55; odpis aneksu z dnia 15 października 2014 r. – k. 56- 57; odpis umowy numer (...) z dnia 28 grudnia 2011 r. – k. 58 – 60; odpis aneksu z dnia 17 października 2014 r. – k. 65 – 66. Na podstawie zawartej umowy (...) spółka akcyjna wystawiła (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością fakturę VAT numer (...) w dniu 4 sierpnia 2023 r. na kwotę 42.499,24 zł brutto z terminem płatności określonym na dzień 25 sierpnia 2023 r. Faktura VAT została wystawiona za pozostawienie obcych naniesień t. w postaci gazociągu za okres od 3 sierpnia 2023 r. do 2 sierpnia 2024 r. Dowód: wydruk faktury VAT numer (...) z dnia 4 sierpnia 2023 r. – k. 72. Z sumy 42.499,24 zł objętej fakturą VAT została zapłacona część, tj. kwota 5.497,36 zł w dniu 1 września 2023 r.  Dowód: wydruk wiadomości przesłanej pocztą elektroniczną w dniu 27 listopada 2023 r. – k. 99. W piśmie z dnia 31 stycznia 2023 r. doręczonym (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w dniu 7 lutego 2023 r. Wojewoda (...) w odpowiedzi na wniosek (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ze stycznia 2023 r. zawiadomił, że decyzją z dnia 29 marca 2016 r. odmówił (...) spółce akcyjnej stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. prawa użytkowania wieczystego gruntu Skarbu Państwa położonego w T. a obejmującego m. in. działki ewidencyjne o numerach (...) usytuowanych w obrębie T.. Wojewoda (...) poinformował, że postępowanie zostało zakończone decyzja odmowną. Dowód: odpis pisma z dnia 31 stycznia 2023 r. – k. 105 . Stosownie do decyzji Wojewody (...) z dnia 29 marca 2026 r. wojewoda odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dnia 5 grudnia 1990 r. przez (...) spółkę akcyjną prawa wieczystego użytkowania gruntów Skarbu Państwa położonego w T. w tym m. in. działek o numerach (...). Dowód: odpis decyzji Wojewody (...) z dnia 29 marca 2016 r. wraz z odpisem uzasadnienia – k. 106 – 109. W piśmie z dnia 29 czerwca 2023 r. skierowanym do (...) spółki akcyjnej (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością powołując się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 84)">art. 84. k.c.</a> zawarła oświadczenie o uchyleniu się od skutków prawnych oświadczenia woli złożonego w umowie o numerze (...) z dnia 26 marca 2018 r. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wskazała, że w wyniku błędu co do treści czynności prawnej doszło do zawarcia umowy oraz umieszczenia i pozostawienia nakładów inwestycyjnych w gruncie stanowiącym własność Skarbu Państwa będącym w wieczystych użytkowaniu (...) spółki akcyjnej w części dotyczącej działek ewidencyjnych numerach (...) usytuowanych w obrębie T.. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością stwierdziła w swoim piśmie, że w umowie (...) spółka akcyjna złożyła oświadczenie o przysługującym jej prawie użytkowania wieczystego wobec wszystkich działek będących przedmiotem umowy. Następnie doszło do wykonania inwestycji. Na etapie ustanowienia służebności przesyłu na działkach będących przedmiotem postępowania w piśmie z dnia 20 grudnia 2021 r. (...) spółka akcyjna zapewniła (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, iż prawo użytkowania wieczystego przedmiotowych działek zostało przez nią nabyte z mocy prawa, a aktualnie było przedmiotem postępowania przed Wojewodą (...) w sprawie stwierdzenia nabycia. Jednocześnie (...)spółka akcyjna wskazała, że w związku z toczącym się postępowaniem niemożliwym było ustanowienie służebności przesyłu. Dalej w swoim piśmie (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością podała, że oprócz pisemnej informacji od Wojewody (...) z dnia 31 stycznia 2023 r. uzyskała także informację od Starosty (...) z dnia 26 stycznia 2023 r. oraz od Burmistrza Miasta T. z dnia 10 marca 2023 r., z których wynikało, iż działki o numerach (...) i (...) stanowiły własność Gminy T. natomiast działki o numerach (...) i (...) objęte były wnioskami skierowanymi do Wojewody (...) w 2020 r. o stwierdzenie ich nabycia przez Gminę T.. Działki numer (...) i (...) stanowiły z kolei własność Skarbu Państwa – Starosty (...). Pismo (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością zostało podpisane przez dwóch prokurentów. Dowód: odpis pisma z dnia 29 czerwca 2023 r. – k. 110 – 114. Pismo z dnia 29 czerwca 2023 r. zostało doręczone (...) spółce akcyjnej w lipcu 2023 r. Dowód: odpis potwierdzenia nadania i odbioru – k. 115. W pismach z dnia 1 września 2023 r. oraz z dnia 4 października 2023 r. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością odmówiła zapłaty faktury VAT numer (...) z dnia 4 sierpnia 2023 r. wystawionej na podstawie umowy w części, tj. w kwocie 37.001,88 zł brutto. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością powołała się na oświadczenie złożone w piśmie z dnia 29 czerwca 2023 r. oraz na wartości wynagrodzenia dla poszczególnych działek objętych umową wynikające z pisma (...) spółki akcyjnej z dnia 28 sierpnia 2023 r. a także uwzględniła coroczną waloryzację. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością podała, że zapłacona przez nią w dniu 1 września 2023 r. kwota 5.497,36 zł tytułem części należności stwierdzonej fakturą VAT numer (...) z dnia 4 sierpnia 2023 r. obejmowała następujące należności: <dl> <dt>⚫</dt> <dd> 2.920,48 zł brutto tytułem opłaty w stosunku do działki (...) oraz </dd> <dt>⚫</dt> <dd> 2.576,88 zł brutto tytułem opłaty w stosunku do działki (...), </dd> </dl> które to działki pozostawały objęte umową. Dowód: odpis pisma z dnia 1 września 2023 r. – k. 116 – 117; odpis pisma z dnia 4 października 2023 r. – k. 118. W wiadomości przesłanej pocztą elektroniczna w dniu 27 listopada 2023 r. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zawiadomiła (...) spółkę akcyjną, że nie dysponowała w swojej ewidencji fakturami VAT o numerach <dl> <dt>⚫</dt> <dd> (...) z dnia 6 października 2023 r. </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) z dnia 6 października 2023 r., </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) z dnia 6 października 2023 r., </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) z dnia 6 października 2023 r., </dd> <dt>⚫</dt> <dd> (...) z dnia 6 października 2023 r. </dd> </dl> Zwróciła się w związku z tym o nadesłanie duplikatów tych faktur VAT. Dowód: wydruk wiadomości przesłanej pocztą elektroniczną w dniu 27 listopada 023 r. – k. 99. Powyższy stan faktyczny sprawy został uznany w znikomym zakresie za bezsporny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 229)">art. 229. k.p.c.</a> Strony zgodnie przyznały, że zawarły m. in. umowę o numerze (...) w dniu 26 marca 2018 r. Strony zgodne były co do tego, że (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością uiściła na rzecz (...)spółki akcyjnej łącznie sumę 62.884,74 zł. Okoliczności powyższe zostały przytoczone przez obydwie strony tak w pozwie jak i w sprzeciwie od nakazu zapłaty. Jako że przyznanie powołanych okoliczności wynikających z pisemnych oświadczeń obu stron nie budziło w świetle przeprowadzonego postępowania dowodowego wątpliwości, okoliczności te zostały uznane za prawdziwe. Dlatego też, zważywszy na zasadę wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 229)">art. 229. k.p.c.</a>, fakty te sąd uznał za rzeczywiście zaistniałe. Powyższy stan faktyczny sprawy został także uznany w niewielkiej części za bezsporny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 230)">art. 230. k.p.c.</a> Bezsporne było, że (...) spółka akcyjna skierowała do (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wezwanie do zapłaty z dnia 21 listopada 2023 r. Fakty te przytoczone przez stronę powodową w pozwie nie doczekały się z przeciwnej strony wyraźnego zaprzeczenia czy też potwierdzenia. Skoro zatem strona przeciwna nie wypowiedziała się co do przytoczonych okoliczności, fakty te sąd, mając na uwadze treść pozwu jak i sprzeciwu od nakazu zapłaty oraz wyniki całej rozprawy w szczególności dowody z odpisów dokumentów i wydruków dokumentów zalegających w aktach sprawy, mógł uznać za przyznane a w konsekwencji za rzeczywiście zaistniałe. Rekonstrukcji stanu faktycznego sąd dokonał niemal w całości na podstawie odpisów dokumentów oraz wydruków dokumentów zgromadzonych w toku postępowania dowodowego. Sąd nie dopatrzył się uchybień w ich treści oraz formie. Dowody tak z odpisów dokumentów prywatnych jak i z wydruków sąd uznał w całości za autentyczne i wiarygodne. Żadna ze stron ich nie kwestionowała, tak pod względem poprawności formalnej jak i materialnej. Nie ujawniły się też jakiekolwiek okoliczności podważające moc dowodową tych dokumentów, które należałoby brać pod uwagę z urzędu. Domniemania, z których korzystają dokumenty urzędowe jak i prywatne [autentyczności i złożenia zawartego w nim oświadczenia przez osobę, która podpisała dokument prywatny ( vide: T. Ereciński, „Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze. Część druga. Postępowanie zabezpieczające. Tom 1”, wydanie 2, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2007 r., pod red. T. Erecińskiego, s. 576, teza 11 do art. 245, s. 590, teza 1 do art. 253)], pozostały niewzruszone. Dokumenty prywatne stanowiły dowód tego, że osoby, które je podpisały, złożyły oświadczenia zawarte w dokumentach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245. k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1)">§ 1. k.p.c.</a>). Wydruki natomiast stanowiły dowód co do istnienia zapisu komputerowego o określonej treści, która została w nich zawarta, w chwili dokonywania wydruku (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 243(1))">art. 243 1. k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 309)">art. 309. k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1)">§ 1. k.p.c.</a>) ( vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 8 lutego 2013 r., sygn. akt I ACa 1399/12, nie publ., LEX numer 1362755). Wniosek o zawieszenie postępowania podlegał oddaleniu zważywszy przede wszystkim na to, że nie było możliwe ustalenie kiedy ewentualnie zakończą się postępowania administracyjne i sadowo – administracyjne dotyczące kwestii stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez stronę powodową ewentualnego prawa użytkowania wieczystego nieruchomości obejmującej działki o numerach (...) usytuowanych w obrębie T. a ponadto zebrany i przedstawiony przez strony materiał dowodowy pozwolił na ustalenie faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227. k.p.c.</a>). Sąd postanowił pominąć dowód z przesłuchania tak za stronę powodową jak i z przesłuchania za stronę pozwaną osób wchodzących w skład organów uprawnionych do reprezentowania stron jako osób prawnych, gdyż zgłoszone pozostałe środki dowodowe pozwoliły w wystarczającym stopniu wyjaśnić fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy [<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 299)">art. 299. k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 300)">art. 300</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1)">§ 1. k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227. k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 235(2))">art. 235 2 </a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1)">§ 1</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (pkt. 2;pkt. 5)">pkt 2) i pkt 5) k.p.c.</a>] a ponadto żadna ze stron takiego środka dowodowego nie zaoferowała. Dowód z przesłuchania stron ma charakter subsydiarny, uzupełniający i winien być przeprowadzony wówczas, gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy może okazać się niewystarczający dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, co nie miało miejsca w rozstrzyganej sprawie. Jako że wszystkie okoliczności sprawy zostały dostatecznie wyjaśnione, nie było podstaw do tego, by uzupełniać materiał dowodowy przeprowadzając dowód z przesłuchania osób wchodzących w skład zarządów obu stron jako osób prawnych. III  Sąd Rejonowy w Tarnowie zważył, co następuje: Powództwo okazało się bezzasadne, w związku z czym należało je oddalić zważywszy na skuteczne i zasadne uchylenie się przez stronę pozwaną w piśmie z dnia 29 czerwca 2023 r. od skutków oświadczenia woli ucieleśnionego w umowie z dnia 26 marca 2018 r. numer (...) w zakresie dotyczącym działek ewidencyjnych o numerach (...) usytuowanych w obrębie T.. Strona powodowa (...) spółka akcyjna z siedzibą w W. wystąpiła z żądaniem zasądzenia od strony pozwanej (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. sumy 38.721,90 zł w oparciu o § 2. ust. 1., ust. 2. i ust. 5. umowy z dnia 26 marca 2018 r. numer (...) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 353(1))">art. 353 ( 1). k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471. k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 476)">art. 476. k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 477)">art. 477</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 1)">§ 1. k.c.</a> wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 37.001,88 zł od dnia 26 sierpnia 2023 r. do dnia zapłaty na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 359)">art. 359</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 1)">§ 1. k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 1)">§ 1</a>., <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481 § 2)">§ 2</a>. i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 2(4))">§ 2 ( 4). k.c.</a> jak i kwoty 1.720,02 zł na podstawie w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 359)">art. 359</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 1)">§ 1. k.c.</a> oraz 481. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 1)">§ 1. k.c.</a> jak i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 4 a)">art. 4a</a>. oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 7)">art. 7</a>. ust. 1. ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1790 z późn. zm.). W dniu 26 marca 2018 r. (...) spółka akcyjna zawarła umowę z (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością jako inwestorem, na podstawie której (...) spółka akcyjna wyraziła zgodę inwestorowi na realizację zadania pod nazwą „Przebudowa gazociągu n/c wraz z przyłączem w T. przy ulicy (...)” oraz „Przebudowa gazociągu śr/c w T. przy ulicy (...)” oraz umieszczenie i pozostawienie nakładów inwestycyjnych w gruncie stanowiącym własność Skarbu Państwa będącym w wieczystym użytkowaniu (...) spółki akcyjnej zlokalizowanym na działkach ewidencyjnych numer (...)w obrębie T. zwaną w umowie nieruchomością zgodnie z załącznikiem mapowym (§ 1. ust. 1. umowy (...) z dnia 26 marca 2018 r.). Stosownie do postanowień zawartej umowy jej strony zastrzegły, że za korzystanie z gruntu określonego w § 1. ust. 1. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zobowiązana była do uiszczenia należności wynikającej z umowy, tj. rocznej opłaty w wysokości 27.792,45 zł „netto” powiększoną o podatek VAT za umieszczenie i pozostawienie infrastruktury na nieruchomości, o której mowa w § 1. ust. 1. (§ 2. ust. 1. umowy numer (...) z dnia 26 marca 2018 r.). W myśl umowy zapłata powołanej w ust. 1. opłaty następowała przelewem na rzecz (...) spółki akcyjnej na konto wskazane na fakturze w terminie 21 dni od daty wystawienia faktury przez (...) spółkę akcyjną, przy czym pierwsza faktura VAT zostać miała wystawiona w terminie 21 dni od daty zgłoszenia zamiaru przystąpienia do prac przez (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością zaś kolejne faktury VAT wystawiane były po upływie roku od daty wystawienia poprzedniej faktury i płatne były w terminie 21 dni od daty jej wystawienia; za opóźnienie w regulowaniu należności (...) spółka akcyjna naliczać miała odsetki ustawowe (§ 2. ust. 2. umowy numer (...) z dnia 26 marca 2018 r.). Strony uzgodniły, że faktury wystawiane przez (...) spółkę akcyjną przesyłane miały być są na adres (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wskazany w § 2. ust. 4. umowy, tj. (...)-(...) W., ul. (...) (§ 2. ust. 4. umowy numer (...) z dnia 26 marca 2018 r.). Zgodnie z § 2. ust. 5. umowy opłata ulegała corocznej waloryzacji o średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogłaszany przez Prezesa GUS bez konieczności pisemnego powiadomienia i sporządzania aneksu do umowy (§ 2. ust. 5. umowy (...) z dnia 26 marca 2018 r.). Stosownie do brzmienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471. k.c.</a> dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 476)">art. 476. k.c.</a> dłużnik dopuszcza się zwłoki, gdy nie spełnia świadczenia w terminie, a jeżeli termin nie jest oznaczony, gdy nie spełnia świadczenia niezwłocznie po wezwaniu przez wierzyciela. Nie dotyczy to wypadku, gdy opóźnienie w spełnieniu świadczenia jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 477)">art. 477</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 1)">§ 1. k.c.</a> w razie zwłoki dłużnika wierzyciel może żądać, niezależnie od wykonania zobowiązania, naprawienia szkody wynikłej ze zwłoki. Odsetki od sumy pieniężnej należą się tylko wtedy, gdy to wynika z czynności prawnej albo z ustawy, z orzeczenia sądu lub z decyzji innego właściwego organu (art. 359. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 1)">§ 1. k.c.</a>). Po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 1)">§ 1. k.c.</a> jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 2)">§ 2. k.c.</a>). Zgodnie natomiast z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 2(4))">§ 2 4. k.c.</a> Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie. Stosownie do treści art. 4a. ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych do transakcji handlowych nie stosuje się przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 2)">art. 481 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny</a> (Dz.U. z 2022 r. poz. 1360, 2337 i 2339 oraz z 2023 r. poz. 326 i 1285). W myśl przepisu art. 7. ust. 1. ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych – w transakcjach handlowych – z wyłączeniem transakcji, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny – wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych, chyba że strony uzgodniły wyższe odsetki, za okres od dnia wymagalności świadczenia pieniężnego do dnia zapłaty, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki: 1) wierzyciel spełnił swoje świadczenie 2) wierzyciel nie otrzymał zapłaty w terminie określonym w umowie. Stosownie do bezspornego stanu faktycznego jak i poczynionych ustaleń faktycznych w oparciu o przeprowadzone dowody uznać należało, że strony związały się m. in. umową nienazwaną, na podstawie której (...) spółka akcyjna wyraziły zgodę (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością jako inwestorowi na realizację zadania pod nazwą „Przebudowa gazociągu n/c wraz z przyłączem w T. przy ulicy (...)” oraz „Przebudowa gazociągu śr/c w T. przy ulicy (...)” oraz umieszczenie i pozostawienie nakładów inwestycyjnych w gruncie stanowiącym własność Skarbu Państwa będącym w wieczystym użytkowaniu (...) spółki akcyjnej zlokalizowanym na działkach ewidencyjnych numer (...)w obrębie T. zwaną w umowie nieruchomością zgodnie z załącznikiem mapowym (§ 1. ust. 1. umowy numer (...) z dnia 26 marca 2018 r.) w zamian za co (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zobowiązana była do uiszczenia należności wynikającej z umowy, tj. rocznej opłaty w wysokości 27.792,45 zł „netto” powiększoną o podatek VAT za umieszczenie i pozostawienie infrastruktury na nieruchomości, o której mowa w § 1. ust. 1. (§ 2. ust. 1. umowy numer (...) z dnia 26 marca 2018 r.). Opłata ta płatna była w terminie 21 dni od daty wystawienia faktury przez (...) spółkę akcyjną, przy czym pierwsza faktura VAT zostać miała wystawiona w terminie 21 dni od daty zgłoszenia zamiaru przystąpienia do prac przez (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością zaś kolejne faktury VAT wystawiane były po upływie roku od daty wystawienia poprzedniej faktury i płatne były w terminie 21 dni od daty jej wystawienia; za opóźnienie w regulowaniu należności (...) spółka akcyjna naliczać miała odsetki ustawowe (§ 2. ust. 2. umowy numer (...) z dnia 26 marca 2018 r.). Sama opłata ulegała corocznej waloryzacji o średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogłaszany przez Prezesa GUS bez konieczności pisemnego powiadomienia i sporządzania aneksu do umowy (§ 2. ust. 5. umowy numer (...) z dnia 26 marca 2018 r.). Strona pozwana podniosła zarzut nieważności swojego oświadczenia woli złożonego w umowie numer (...) z dnia 26 marca 2018 r. w zakresie dotyczącym działek o numerach (...) usytuowanych w obrębie T. pod wpływem błędu sprowadzającego się do tego, że (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością nie wiedziała, iż w istocie (...) spółka akcyjna nie uzyskała prawa użytkowania wieczystego do gruntu obejmującego wymienione działki ewidencyjne na skutek decyzji Wojewody (...) z dnia 29 marca 2016 r., którą doszło do odmowy stwierdzenia nabycia z mocy z dniem 5 grudnia 1990 r. prawa użytkowania wieczystego przez stronę powodową. Tymczasem w umowie z dnia 26 marca 2018 r. strona powodowa wyraźnie powołała się fakt dysponowania prawem wieczystego użytkowania do gruntu obejmującego wymienione działki i w oparciu o to prawo wyraziła zgodę na pozostawienie w gruncie nakładów inwestycyjnych strony pozwanej. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wskazała w swoim piśmie z dnia 29 czerwca 2023 r. skierowanym do strony powodowej jako strony umowy z dnia 26 marca 2018 r., że w wyniku błędu co do treści czynności prawnej doszło do zawarcia umowy oraz umieszczenia i pozostawienia nakładów inwestycyjnych w gruncie stanowiącym własność Skarbu Państwa będącym w wieczystych użytkowaniu (...) spółki akcyjnej w części dotyczącej działek ewidencyjnych o numerach (...) usytuowanych w obrębie T., podczas gdy w rzeczywistości (...) spółka akcyjna nie dysponowała prawem użytkowania wieczystego do nieruchomości obejmującej te działki. (...) spółka akcyjna w zawartej przez strony umowie złożyła oświadczenie o przysługującym jej prawie użytkowania wieczystego wobec wszystkich działek będących przedmiotem umowy. Tymczasem z pisemnej informacji od Wojewody (...) z dnia 31 stycznia 2023 r. wynikało, że takim prawem wieczystego użytkowania strona powodowa jako strona umowy nie dysponowała. Co więcej z pism Starosty (...) z dnia 26 stycznia 2023 r. oraz Burmistrza Miasta T. z dnia 10 marca 2023 r. wynikało, iż działki o numerach (...) stanowiły własność Gminy T. natomiast działki o numerach (...) i (...) objęte były wnioskami skierowanymi do Wojewody (...) w 2020 r. o stwierdzenie ich nabycia przez Gminę T., z kolei działki numer (...) i (...) stanowiły własność Skarbu Państwa – Starosty (...). Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 84)">art. 84</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 1)">§ 1. k.c.</a> w razie błędu co do treści czynności prawnej można uchylić się od skutków prawnych swego oświadczenia woli. Jeżeli jednak oświadczenie woli było złożone innej osobie, uchylenie się od jego skutków prawnych dopuszczalne jest tylko wtedy, gdy błąd został wywołany przez tę osobę, chociażby bez jej winy, albo gdy wiedziała ona o błędzie lub mogła z łatwością błąd zauważyć. Można powoływać się tylko na błąd uzasadniający przypuszczenie, że gdyby składający oświadczenie woli nie działał pod wpływem błędu i oceniał sprawę rozsądnie, nie złożyłby oświadczenia tej treści (błąd istotny) (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 84)">art. 84</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 2)">§ 2. k.c.</a>). <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeks cywilny</a> nie zawiera definicji błędu, zaś w orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, iż chodzi o niezgodne z rzeczywistością wyobrażenie o czynności prawnej. Błędne wyobrażenie składającego oświadczenie woli może dotyczyć zarówno faktów, jak i prawa, może odnosić się nie tylko do przedmiotu czynności prawnych, ale i do skutków tych czynności wyznaczonych ustawą lub ustalonymi zwyczajami ( vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt IV CSK 358/08, nie publ., LEX 603181). Nie ulega wątpliwości, że czynność prawna kształtuje sytuację prawną podmiotów prawa cywilnego zasadniczo tylko wówczas, gdy stanowiące jej podstawę oświadczenie woli jest efektem dokładnie przemyślanych, podjętych swobodnie i z pełnym rozeznaniem decyzji, zakomunikowanych na zewnątrz bez zniekształceń. W razie zaś błędu co do treści czynności prawnej można uchylić się od skutków prawnych swego oświadczenia woli, przy czym można powoływać się tylko na błąd uzasadniający przypuszczenie, że gdyby składający oświadczenie woli nie działał pod wpływem błędu i oceniał sprawę rozsądnie, nie złożyłby oświadczenia tej treści (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 84)">art. 84</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 1)">§ 1</a>. i 2. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a>) Skutkiem złożenia oświadczenia woli pod wpływem prawnie doniosłego błędu jest względna nieważność dokonanej w ten sposób czynności. Czynność dotkniętą taką nieważnością jest ważna, ale podważalna w tym sensie, że zainteresowany może uchylić się od skutków złożonego wadliwie oświadczenia woli, realizując przysługujące mu do tego podmiotowe prawo o charakterze kształtującym. Wykonanie go definitywnie ukształtuje stosunki prawne między stronami, doprowadzając do unieważnienia czynności prawnej ex tunc, czyli od początku. Zgodnie natomiast z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88)">art. 88</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 1)">§ 1. k.c.</a> uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia woli, które zostało złożone innej osobie pod wpływem błędu, następuje przez oświadczenie złożonej tej osobie na piśmie. Oznacza to, że wykonanie prawa do uchylenia się od skutków prawnych swego oświadczenia woli następuje przez złożenie odpowiedniego oświadczenia woli. Do oświadczenia tego znajdują zaś zastosowanie ogólne zasady dotyczące oświadczeń woli (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 61)">art. 61. k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 62)">art. 62. k.c.</a>), jeżeli zaś jest dotknięte wadą, do jej oceny stosuje się ogólne zasady (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 82)">art. 82. k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 84)">art. 84. k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 86)">art. 86. k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 87)">art. 87. k.c.</a>). Zgodnie z brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88)">art. 88. k.c.</a> oświadczenie o uchyleniu powinno być złożone w formie pisemnej, w wyraźny i niebudzący wątpliwości sposób. Nadto, pismo zawierające oświadczenie woli o uchyleniu się musi być doręczone osobie, do której jest kierowane i staje się ono skuteczne z chwilą jego doręczenia, tj. w momencie, kiedy doszło do tej osoby w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 61)">art. 61. k.c.</a>). Zgodnie z ustalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, oświadczenie o uchyleniu się od skutków prawnych może być zawarte w pozwie wniesionym do sądu ( vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 1964 r., sygn. akt I CR 293/64, publ. OSNC 1965, nr 12, poz. 213; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 1967 r., sygn. akt I CR 563/66, publ. OSNC 1967, nr 12, poz. 227; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 września 2005 r., sygn. akt IV CK 86/05, nie publ., LEX nr 187100), staje się ono wówczas skuteczne z chwilą doręczenia pozwu drugiej stronie. Także złożenie wyżej wymienionego oświadczenia przed sądem w obecności drugiej strony i wpisanie go do protokołu sądowego czyni zadość warunkowi wskazanej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88)">art. 88 k.c.</a> formy ( vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 1965 r., sygn. akt I PR 6/65, publ. OSNC 1966, nr 2, poz. 18). Termin do uchylenia się od skutków prawnych swego oświadczenia woli wynosi zawsze rok. Początek jego biegu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88)">art. 88</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 2)">§ 2. k.c.</a> określa różnie w zależności od rodzaju wady. W przypadku błędu i podstępu liczy się go od dnia wykrycia błędu przez błądzącego lub powzięcie wiadomości o takim błędzie. Początek tego terminu należy liczyć od dnia, kiedy strona powodowa definitywnie, po sprawdzeniu wstępnej informacji, dowiedziała się, że informacja ta odpowiada prawdzie. Przywołane przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 84)">art. 84. k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88)">art. 88. k.c.</a> stanowiły w związku z treścią pisma (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z dnia 29 czerwca 2023 r. podstawę oddalenia powództwa o zapłatę kwoty 37.001,88 zł tytułem pozostałej części należności z umowy numer (...) z dnia 26 marca 2018 r. w zakresie dotyczącym działek o numerach (...). W sprawie spełnione zostały wymagane prawem przesłanki skuteczności uchylenia się od skutków prawnych oświadczenia woli o zawarciu umowy z dnia 26 marca 2018 r. złożonego przez stronę pozwaną stronie powodowej pod wpływem błędu co do treści czynności prawnej w części, tj. co do działek ewidencyjnych w T., które na dzień zawierania umowy nie pozostawały w wieczystych użytkowaniu strony powodowej a co więcej część z nich nie była nawet przedmiotem prawa własności Skarbu Państwa lecz, co dotyczyło działek numer (...) i (...), stanowiły one własność Gminy T.. Strona powodowa zawierając umowę nr (...) w dniu 26 marca 2018 r. wiedziała przy tym, iż decyzją z dnia 29 marca 2016 r. Wojewoda (...) odmówił (...) spółce akcyjnej stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. prawa użytkowania wieczystego gruntu Skarbu Państwa położonego w T., obejmującego m.in. działki ewidencyjne nr (...) obręb T.. Postępowanie to zostało zakończone decyzją odmowną. Pomimo tego w § 1. ust. 1. umowy z dnia 26 marca 2018 r. strona powodowa oświadczyła, że wyżej wskazane działki ewidencyjne oraz dwie inne, tj. nr (...) i (...) stanowiły własność Skarbu Państwa i pozostawały w wieczystym użytkowaniu strony powodowej, co było nieprawdą. Takie działanie strony powodowej było wprowadzeniem w błąd drugiej strony i absolutnie nie mieściło się w kategorii „omyłki pisarskiej”, na co powoływała się strona powodowa w piśmie z dnia 8 kwietnia 2023 r. skierowanym do strony pozwanej. Treścią umowy było wyrażenie zgody przez stronę powodową – rzekomo dysponującą prawem użytkowania wieczystego co do przedmiotowych działek – na rzecz strony pozwanej na realizację konkretnych inwestycji oraz – co istotne – umieszczenie i pozostawienie nakładów inwestycyjnych w tym gruncie w zamian za wynagrodzenie określone w umowie jako roczna opłata w wysokości 27.792,45 zł „netto” powiększona o podatek VAT oraz ulegająca corocznej waloryzacji o średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych, ogłaszany przez Prezesa GUS bez konieczności pisemnego powiadomienia i sporządzania aneksu do umowy. W kontekście opisanego wyżej przedmiotu umowy, jej charakteru oraz faktów, które miały miejsce na późniejszym etapie związanym z realizacją inwestycji przez stronę pozwaną i niemożliwością sfinalizowania ustanowienia służebności przesyłu – nie ulegało wątpliwości, że błąd był istotny. Gdyby na dzień zawierania umowy strona pozwana wiedziała o tym, że strona powodowa nie dysponowała prawem użytkowania wieczystego co do większości działek objętych umową, to z pewnością nie złożyłaby oświadczenia woli o treści zawartej w umowie z dnia 26 marca 2018 r. Na jakiej bowiem innej podstawie prawnej strona powodowa mogłaby bowiem w szczególności złożyć oświadczenie o zgodzie na pozostawienie w gruncie nie objętym ani jej prawem własności ani choćby prawem użytkowania wieczystego nakładów inwestycyjnych, co jak się zdaje wydawać mógł uczynić tylko w oparciu o prawo unormowane <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 140)">art. 140</a>. zd. II. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a> właściciel nieruchomości względnie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 233)">art. 233</a>. zd. II. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a> użytkownik wieczysty nieruchomości. Skoro przy tym strona pozwana dowiedziała się o błędzie uzyskując w dniu 7 lutego 2023 r. pisemną informację od Wojewody (...) o tym, że postępowanie dotyczące stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. prawa użytkowania wieczystego gruntu Skarbu Państwa położonego w T. a obejmującego m. in. działki ewidencyjne nr (...) zakończyło się decyzją odmowną wydaną dnia 29 marca 2016 r., to przed upływem terminu rocznego a to w piśmie z dnia 29 czerwca 2023 r. skierowanym do strony powodowej strona pozwana powołując się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 84)">art. 84. k.c.</a> zawarła oświadczenie o uchyleniu się od skutków prawnych oświadczenia woli złożonego w umowie nr (...) z dnia 26 marca 2018 r. Oświadczenie strony pozwanej o uchyleniu się od skutków prawnych oświadczenia woli w zakresie dotyczącym działek ewidencyjnych nr (...)było skuteczne i doprowadziło do nieważności umowy w zakresie tych działek. Z tego względu powództwo o zapłatę kwoty 37.001,88 zł podległo oddaleniu. Oddaleniu podlegało także powództwo o zapłatę kwoty 1.720,02 zł tytułem zliczonych odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych żądanych w związku z zapłatą przez stronę pozwaną kwot odpowiadających sumie 62.884,74 zł. Zgodnie z pozostałymi zawartymi przez strony umowy faktury VAT wystawiane przez (...) spółkę akcyjną przesyłane miały być na adresy strony pozwanej wskazane wprost w umowach. Strona powodowa nie wykazała, ze faktury VAT przed terminami zapłaty na fakturach wskazanymi zostały pod te adresy wysłane i doręczone. Wątpliwości te wynikały również z treści wiadomości przesłanej pocztą elektroniczną w dniu 27 grudnia 2023 r. przez stronę pozwaną do strony powodowej. Niezwłocznie po przesłaniu tej wiadomości a to w dniach od 27 grudnia 2023 r. do 4 stycznia 2024 r. strona pozwana zapłaciła kwoty opierające na sumę 62.884,74 zł. Rzeczą strony powodowej jako profesjonalisty w obrocie gospodarczym było skompletowanie wszelkich dokumentów na wykazanie dochodzonego przed sądem roszczenia. Tymczasem strona powodowa nie wykazała stosownymi dokumentami okoliczności, na które powoływała się w pozwie. Co prawda strona powodowa na udowodnienie istnienia należności pieniężnej do zapłaty, do której zobowiązany miał być pozwany, przedłożyła poza wydrukami faktur VAT odpisy zawartych przez strony umów, jednakże wydruki i odpisy dokumentów nie mogły w żaden sposób doprowadzić do pozytywnego zweryfikowania żądania pozwu (...) spółki akcyjnej w zakresie żądania zasądzenia kwoty 1.720,02 zł i były niewystarczające do wykazania istnienia po stronie powodowej tej należności dochodzonej pozwem. Wydruki faktur VAT potwierdzały jedynie fakt zawarcia i powstania umów pomiędzy stronami ale nie to, kiedy doszło do ich doręczenia na adresy strony pozwanej wskazane wprost w poszczególnych umowach. Nie stanowiły one zatem same w sobie dowodu na okoliczność ich doręczenia stronie pozwanej w sposób w umowach zastrzeżony. W niniejszej sprawie zasadność dochodzonego roszczenia o zapłatę kwoty 1.720,02 zł nie została właściwie udokumentowana przez stronę powodową. Nie wykazała ona w sposób należyty swojego roszczenia, w szczególności poprzez brak przedłożenia wiarygodnych dowodów świadczących o doręczeniu faktur VAT stronie pozwanej. Zgodnie zaś z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6. k.c.</a> to na stronie powodowej jako dysponencie niniejszego postępowania spoczywał ciężar wykazania faktów, z których wywodziła ona skutki prawne. Przepis ten formułuje podstawową regułę rozkładu ciężaru dowodu w sporze cywilnoprawnym wskazując przede wszystkim, kogo obciążają skutki niepowodzenia procesu dowodzenia (tak zwany ciężar dowodu w znaczeniu materialnoprawnym). W świetle wynikającej z tego przepisu reguły, za prawdziwe mogą być w procesie cywilnym przyjęte jedynie te fakty, które zostały udowodnione przez stronę obciążoną ciężarem ich dowodzenia, zaś pominięte powinny zostać te fakty, które przez stronę obciążoną obowiązkiem dowodzenia nie zostały w sposób należyty wykazane. Nie budziło przy tym wątpliwości, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy to stronę powodową obciążał obowiązek wykazania istnienia roszczenia stanowiącego podstawę dochodzonego w tej sprawie żądania zapłaty. Strona powodowa obowiązkowi temu nie podołała. Podkreślić trzeba, iż strona powodowa miała obowiązek przedstawić wszystkie dowody już w pierwszym piśmie procesowym, a większość z odpisów dokumentów załączonych do pozwu nie pozwalała na niezbędne dla uwzględnienia powództwa o zapłatę kwoty 1.720,02 zł ustalenia. Jeśli materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie daje podstawy do dokonania odpowiednich ustaleń faktycznych w myśl twierdzeń jednej ze stron, sąd musi wyciągnąć ujemne konsekwencje z braku udowodnienia faktów przytoczonych na uzasadnienie żądań lub zarzutów. Zatem skoro strona, na której spoczywał ciężar udowodnienia okoliczności, nie przytoczyła wystarczających dowodów na poparcie swych twierdzeń, to ponosi ryzyko niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia. (...) spółka akcyjna pomimo możliwości zgłaszania środków dowodowych nie zgłosiła innych dowodów nie wykazując tym samym należytego zainteresowania swymi sprawami. Tymczasem powszechnie aprobowaną w demokratycznych państwach prawnych zasadą pozostaje reguła, że  ius civile vigilantibus scriptum est, co oznacza, iż prawo cywilne wymaga dbałości zainteresowanego o swoje prawa (  vide: uzasadnienie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 maja 1999 r., sygn. akt SK 9/98, publ. OTK ZU 1999 r., nr 4, poz. 78). Sąd zaś uznał, iż nie ma podstaw do uzupełnienia z urzędu postępowania dowodowego. W tym zakresie sąd nie mógł wyręczać strony i niejako w zastępstwie przeprowadzać taki dowód, gdyż takie postępowanie byłoby sprzeczne z zasadą kontradyktoryjności (  vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 25 lutego 2003 r., sygn. akt I ACa 36/03, publ. OSA 2003 r., nr 10, poz. 46). Zgodnie natomiast ze stanowiskiem Sądu Najwyższego „od 1 lipca 1996 r. wskutek zmiany treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 KPC</a> oraz skreślenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3 § 2)">§ 2</a> w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 KPC</a> nastąpiło zniesienie zasady odpowiedzialności sądu za wynik postępowania dowodowego” (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 października 1998 r. sygn. akt II UKN 244/98, publ. OSNAP 1999 r., nr 20, poz. 662 i w wyroku z dnia 30 czerwca 2000 r., sygn. akt II UKN 615/99, publ. OSNAP 2002 r., nr 1, poz. 24). Rola sądu w sprawie winna ograniczać się jedynie do pozostawania obiektywnym arbitrem w sporze stron (zasada kontradyktoryjności). Sąd jedynie wyjątkowo może wykazywać inicjatywę dowodową, spoczywającą cały czas na stronach pod groźbą przegrania procesu. Zdanie powyższe pozostaje w pełni zgodne z przyjętą linią orzecznictwa i wykładnią Sądu Najwyższego, w myśl której „możliwość dopuszczenia przez sąd dowodu nie wskazanego przez strony nie oznacza, że sąd obowiązany jest zastąpić własnym działaniem bezczynność strony. Jedynie w szczególnych sytuacjach procesowych o wyjątkowym charakterze sąd powinien skorzystać ze swojego uprawnienia do podjęcia inicjatywy dowodowej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 kpc</a>)” (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5 listopada 1997 r., sygn. akt III CKN 244/97, publ. OSNC 1998 r., nr 3, poz. 52). Brak postępowania dowodowego prowadzonego z urzędu był przy tym usprawiedliwiony w świetle poglądu Sądu Najwyższego, w myśl którego „działanie sądu z urzędu i przeprowadzenie dowodu nie wskazanego przez stronę jest po uchyleniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3;art. 3 § 2)">art. 3 § 2 kpc</a> dopuszczalne tylko w wyjątkowych sytuacjach procesowych oraz musi wypływać z opartego na zobiektywizowanej ocenie przekonania o konieczności jego przeprowadzenia” (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 9 września 1998 r., sygn. akt II UKN 182/98, publ. OSNAP 1999 r., nr 17, poz. 556). Pogląd ten pozostaje tym bardziej aktualny w świetle obecnie obowiązującego kodeksu postępowania cywilnego a w szczególności w kontekście zmian wprowadzonych ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">Kodeks postępowania cywilnego</a> oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 172 poz. 1804) jak i ustawą z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">ustawy Kodeks postępowania cywilnego</a> oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 1469 z późn. zm.) oraz wreszcie ustawą z dnia 23 marca 2023 r. o zmianie ustawy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">Kodeks postępowania cywilnego</a> oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r., poz. 614). Sąd podzielił stanowisko, zgodnie z którym „przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232;art. 232 zd. 2)">art. 232 zd. 2 k.p.c.</a> dopuszcza możliwość przeprowadzenia przez sąd dowodu nie wskazanego przez stronę, jednakże nie oznacza to obowiązku dopuszczenia takiego dowodu” (tak Sąd Apelacyjny w Poznaniu wyroku z dnia 28 marca 2007 r., sygn. akt I ACa 99/07, nie publ., LEX numer 370511; vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2008 r., sygn. akt I CSK 79/08, nie publ., LEX numer 395251). Z uwagi na to, że sąd oddalił powództwo w całości, zdecydował – postępując w myśl dyrektywy odpowiedzialności za wynik postępowania – obciążyć (...) spółkę akcyjną kosztami procesu w całości (12.801,00 zł) wkładając na nią obowiązek zwrotu na rzecz pozwanego kosztów postępowania przez niego poniesionych oraz żądanych jak i wykazanych (3.600,00 zł). Na koszty procesu, które w sumie wyniosły 12.801,00 zł składały się opłata od pozwu w postępowaniu upominawczym w kwocie 1.937,00 zł (w tym opłata w kwocie 1.261,00 zł od pozwu wniesionego w elektronicznym postępowaniu upominawczym, pokwitowanie wpłaty na okładce tomu I akt, k. 8, k. 19), opłata od wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia referendarza sądowego o kosztach w nakazie zapłaty w kwocie 30,00 zł (k. pokwitowanie wpłaty na okładce tomu I akt, k. 90), wynagrodzenia zawodowych pełnomocników stron obliczone według stawki minimalnej od wartości przedmiotu sprawy, tj. w kwotach po 3.600,00 zł, wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika strony w związku z elektronicznym postępowaniem upominawczym w kwocie 3.600,00 zł i kwoty po 17,00 zł poniesione tytułem opłaty skarbowej uiszczonej od odpisów dokumentów stwierdzających ustanowienie zawodowych pełnomocników procesowych strony powodowej w tym pełnomocnika substytucyjnego pełnomocnika strony powodowej (k. 9, k. 10, k. 180, k. 181). Zwrotu innych kosztów postępowania żadna ze stron nie żądała względnie nie wykazała ich poniesienia. W szczególności strona powodowa nie wykazała poniesienia kwoty prowizji naliczonej w związku poniesieniem opłaty od pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym zaś strona pozwana nie wykazała i nie żądała uwzględnienia w ramach kosztów procesu kosztów zastępstwa procesowego w związku z elektronicznym postępowaniem upominawczym. Nie zaliczył sąd do kosztów procesu kwot po 17,00 zł tytułem opłaty skarbowej od odpisu dokumentu pełnomocnictwa procesowego przedłożonego przez pełnomocnika strony pozwanej, gdyż do akt postępowania nie został złożony dowód zapłaty należnej opłaty skarbowej w tym również wydruk potwierdzający dokonanie operacji bankowej w postaci przelewu kwoty odpowiadającej należnej opłacie skarbowej z tytułu przedłożenia odpisu dokumentu pełnomocnictwa wykazującego umocowanie osoby występującej jako pełnomocnik strony pozwanej [ vide: § 3. ust. 1. i ust. 2. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 września 2007 r. w sprawie zapłaty opłaty skarbowej (Dz. U. nr 187, poz. 1330)]. Sąd postanowił obciążyć stronę powodową całością kosztów procesu w łącznej kwocie 12.801,00 zł związanych z wniesieniem pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym a następnie w postępowaniu upominawczym oraz w związku z wniesieniem sprzeciwu od nakazu zapłaty przez profesjonalnego pełnomocnika strony pozwanej a także zasądzić od (...) spółki akcyjnej na rzecz (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością kwotę 3.600,00 zł odpowiadającą kosztom poniesionym przez pozwanego. Koszty postępowania zasądzone na rzecz strony pozwanej przy uwzględnieniu treści żądania sprzeciwu obejmowały zatem koszty związane zastępstwem procesowym przez zawodowego pełnomocnika, tj. koszty wynagrodzenia (3.600,00 zł). Jednocześnie kwota 12.801,00 zł wskazana wyżej odpowiadała całości kosztów postępowania na zasadzie unifikacji i koncentracji rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania powinno bowiem znaleźć wyraz w orzeczeniu kończącym postępowanie i dotyczyć co do zasady wszystkich kosztów powstałych w związku z prowadzonym postępowaniem cywilnym. Wynikało to wprost z zasady unifikacji i zasady koncentracji kosztów postępowania wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108)">art. 108</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1)">§ 1. k.p.c.</a> Wyżej wskazane względy zdecydowały o tym, że orzeczono jak w pkt I. sentencji na podstawie § 2. ust. 1., ust. 2. i ust. 5. umowy z dnia 26 marca 2018 r. numer (...)w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 353(1))">art. 353 ( 1). k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471. k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 476)">art. 476. k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 477)">art. 477</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 1)">§ 1. k.c.</a> ale i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 84)">art. 84. k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88)">art. 88. k.c.</a> a także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6. k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232. k.p.c.</a> a także w oparciu o pozostałe wskazane w treści uzasadnienia przepisy. O kosztach postępowania orzeczono w pkt II. sentencji po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1)">§ 1</a>., § 1 1. i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 3)">§ 3. k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99. k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108)">art. 108</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1)">§ 1. k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 109)">art. 109</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1)">§ 1. k.p.c.</a> jak i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 18)">art. 18</a>. ust. 1. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13)">art. 13</a>. ust. 2. i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 19)">art. 19</a>. ust. 2. pkt 2) a także art. 25b. ust. 2. ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 959 z późn. zm.) oraz w oparciu o § 2. pkt 5) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 3)">§ 3</a>. ust. 2. jak i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 3)">§ 3</a>. ust. 1. pkt 6) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 z późn. zm.) a także art. 1. ust. 1. pkt 2) ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 2111 z późn. zm.). SSR Michał Bień Tarnów, dnia 20 czerwca 2025 r. </div>