II SA/Ke 493/07

SENTENCJA Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 28 września 2007 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odstąpienia inwestorów od zatwierdzonego projektu budowlanego postanawia: I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla M. S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. UZASADNIENIE M. S. złożyła formularz PPF, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odstąpienia inwestorów od zatwierdzonego projektu budowlanego. Ze złożonego formularza wynika, że M. S. jest właścicielką domu wielkości 90 m kw i nieruchomości rolnej o powierzchni 3,99 ha, w tym tylko 1,5 ha gruntu ornego, gdyż pozostała część nie nadaje się do uprawy. Wnioskodawczyni osiąga roczny dochód z gospodarstwa rolnego w wysokości 6320,24 zł. W 2007 r. skarżąca nie była wstanie uprawiać ziemi i grunt został pozostawiony ugorem. M. S. cierpi na choroby układu kostnego i obecnie utrzymują ją córki. Skarżąca nie pobiera dopłat z Unii Europejskiej ani nie korzysta z pomocy społecznej. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające może zwrócić się o pomoc państwa. Uwzględniając przedstawioną wyżej sytuację życiową M. S., przede wszystkim zły stan zdrowia uniemożliwiający dochodowe prowadzenia gospodarstwa domowego i pozostawania na utrzymaniu córek, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem zasadny jest jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku art. 245, art. 246 § 1 pkt 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.