I SA/Wr 285/05

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2004 postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżący, w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi na wymienioną w sentencji postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. oświadczył, iż rezygnuje z rozpoznania sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej u.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd, o ile nie zostanie uznana za zmierzającą do obejścia prawa lub skutkującą utrzymaniem w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jak stanowi natomiast art. 161 § 1 pkt 2 u.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W orzecznictwie powszechnie aprobowany jest pogląd, iż badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 u.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj., gdy wszczęła postępowanie sądowoadminsitracyjne. W konsekwencji powyższego należy przyjąć, iż cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego skarżącemu prawa do rozporządzalności skargą) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających jej nadanie dalszego biegu, w tym w szczególności – jeżeli skarżący uiścił wymagany wpis od skargi. Jak stanowi bowiem dyspozycja art. 220 § 1 zdanie pierwsze u.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy należy wskazać, iż wniosek skarżącego o cofnięcie skargi mógł być rozpoznany dopiero po uiszczeniu przez stronę wymaganego wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Skoro zatem, skarżący, wezwany do opłacenia skargi - pod rygorem jej odrzucenia -w terminie 7 dni od doręczenia wezwania wymaganej opłaty nie uiścił, wniesioną w sprawie skargę należało odrzucić na podstawie dyspozycji art. 220 § 3 u.p.s.a. Jak stanowi bowiem powołany przepis, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z tych względów, na podstawie dyspozycji art. 220 § 3 u.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.