I C 576/24

<p>Sygn. akt I C 576/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 29 kwietnia 2025 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:<br/>Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk<br/>Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2025 r. w <span class="anon-block">G.</span> sprawy z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> przeciwko <span class="anon-block"> (...) sp. komandytowej</span> w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>o ochronę naruszonego posiadania</p> <p>I.  oddala powództwo;</p> <p>II.  zasądza od powoda Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> na rzecz pozwanej <span class="anon-block"> (...) sp. komandytowej</span> w <span class="anon-block">G.</span> kwotę 447 zł (czterysta czterdzieści siedem złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty.</p> <p>Sygn. akt I C 576/24</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Stan faktyczny</p> <p>W trakcie budowy nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> (obręb <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">R.</span>) – stanowiącej własność <span class="anon-block">Gminy M.</span> <span class="anon-block">G.</span> i będącą działką o przeznaczeniu drogowym – usypano skarpę wspierającą ogrodzenie tej nieruchomości. Po zakończeniu budowy tej nieruchomości nikt się tą sytuacją na <span class="anon-block">działce (...)</span> nie interesował, albowiem droga nie była w ogóle użytkowana – stanowiła wąski i rzadko uczęszczany trakt pieszy w zwartym obszarze leśnym przyległym do rezerwatu <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">R.</span> w <span class="anon-block">G.</span>.</p> <p> <em> <!-- -->Okoliczności bezsporne (przykładowa fotografia k. 81)</em> </p> <p>Po wielu latach (we wrześniu 2022 r.) <span class="underline"> <!-- -->osoba trzecia</span> (<span class="anon-block">J. D.</span>) uzyskała uzgodnienie na zmianę sposobu zagospodarowania <span class="anon-block">działki nr (...)</span> w celu uzyskania przejezdności na potrzeby budowy budynku mieszkalnego na <span class="anon-block">działce nr (...)</span>.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: uzgodnienie, k. 82</em> </p> <p>W grudniu 2023/styczniu 2024 działający na zlecenie <span class="anon-block">D. N. (1)</span> i <span class="anon-block">P. M. (1)</span> (inwestorów na <span class="anon-block">działce nr (...)</span>) przedsiębiorca budowlany <span class="anon-block">B. J. (1)</span> wykonał prace ziemne na <span class="anon-block">działce (...)</span> poprzez odtworzenie rzędnych tej drogi (niwelacja) oraz ułożenie ażurowych płyt betonowych, co wiązało się m.in. usunięciem znajdującej się na tej działce drogowej części podstawy skarpy u podnóża ogrodzenia na działce nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: zeznania <span class="anon-block">B. J.</span>, k. 152-153</em> </p> <p> <em> <!-- --> zeznania <span class="anon-block">P. M.</span>, k. 154</em> </p> <p>Po niedługim czasie od doprowadzenia tej drogi do stanu przejezdności doszło w jednym rogu ogrodzenia działki przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> do osunięcia się skarpy i zniekształcenia w tym miejscu ogrodzenia (przechylenie dwóch słupków).</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: przykładowa fotografia, k. 18</em> </p> <p>Na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> w pobliżu ogrodzenia z nieruchomością przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> nikt jak dotąd nie prowadził żadnych robót budowlanych. Wycinka drzew z końca 2023 r. nie miała żadnego wpływu na stabilność ogrodzenia w przebiegu styczności granic nieruchomości.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: zeznania <span class="anon-block">B. J.</span>, k. 152-153</em> </p> <p> <em> <!-- --> zeznania <span class="anon-block">P. M.</span>, k. 154</em> </p> <p>Ocena dowodów</p> <p>Zeznania świadków <span class="anon-block">B. J.</span> i <span class="anon-block">P. M.</span> są wiarygodne i szczere. Zeznania <span class="anon-block">D. N.</span>, <span class="anon-block">R. K.</span> i <span class="anon-block">K. K.</span> nie wnoszą niczego istotnego do wyjaśnienia sprawy. Przedstawiciel powoda (P. <span class="anon-block">W.</span>) wyraźnie przyznał, że czasowe składowanie sprzętu na odległym od granicy działek obszarze <span class="anon-block">działki (...)</span> nie wpływa na stabilność ogrodzenia. To samo potwierdził drugi z przedstawicieli Wspólnoty (k. 157).</p> <p>Dokumenty i fotografie nie budzą wątpliwości co do autentyczności i mocy dowodowej.</p> <p>Kwestia rozmów dotyczących rozwiązania problemu osunięcia się skarpy nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia. Negocjacje zakończyły się niepowodzeniem.</p> <p>Kwalifikacja prawna</p> <p>Należy zaznaczyć, że przy wykonywaniu niwelacji <span class="anon-block">działki nr (...)</span> nie doszło do naruszenia granic działki powoda. Niwelacja na <span class="anon-block">działce drogowej nr (...)</span> była oparta na legalnych działaniach budowlanych osób trzecich. Doprowadzenie <span class="anon-block">działki nr (...)</span> do przejezdności zgodnie z oficjalnym uzgodnieniem nie naruszyło więc w żadnym razie posiadania nieruchomości powodów (transport na budowę nie mógł odbywać się po dotychczasowej skarpie). Usunięcie w tym jedynie celu przez osobę trzecią (przedsiębiorcę budowlanego działającego na zlecenie osób trzecich) części podstawy nielegalnie usypanej poza granicami powodowej nieruchomości skarpy znajdującej się na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> nie było wyłączną przyczyną osunięcia się w rogu działki powoda niewielkiego fragmentu ogrodzenia (i być może uszkodzenia jakiegoś – nieudowodnionego jednoznacznie – fragmentu instalacji podziemnej). Współprzyczyną było widoczne na fotografiach niedostateczne zabezpieczenie tego właśnie fragmentu ogrodzenia przed utratą stabilności – w tym właśnie miejscu brakuje muru oporowego, który widoczny jest w pozostałym przebiegu ogrodzenia. Inwestor budujący wcześniej w taki sposób nieruchomość (<span class="anon-block">H. (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>), zależną od stabilności skarpy, którą sytuuje nielegalnie poza granicami swojej działki musi się liczyć z tym, że w przyszłości owa sąsiadująca działka będzie doprowadzona do stanu prawidłowego i takie działanie nie jest naruszeniem posiadania w realiach niniejszej sprawy. Grunt nielegalnie „dosypany” w trakcie budowy na sąsiednią nieruchomość nie jest z punktu widzenia jej właściciela (lub innego legalnego dysponenta) czymś „obcym” – będącym w posiadaniu sąsiada, który tego dokonał. Jego usunięcie nie jest więc naruszeniem posiadania, choć oczywiście może być naruszeniem prawa, ale w innym aspekcie i tylko przy wąsko zdefiniowanej sytuacji. Granice posiadania nieruchomości gruntowej wyraźnie i trwale ogrodzonej w miejscu przebiegu granicy wyznaczają bowiem oficjalne granice działek, tożsame z przebiegiem tego ogrodzenia. Natomiast kwestia utraty stabilności gruntu przy budowie prowadzonej na działce sąsiedniej – nie będąc problematyką z zakresu ochrony posiadania – z tych właśnie przyczyn została regulowana odrębnie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 147)">art. 147 k.c.</a>). Ten temat wykracza jednak całkowicie poza granice kognicji sądu w postępowaniu odrębnym w sprawach posesoryjnych.</p> <p>Jeżeli chodzi o działania pozwanego na <span class="anon-block">działce nr (...)</span>, to w ogóle nie mają one charakteru naruszenia posiadania (odbyło się tam przerzedzenie drzewostanu), a jaki będzie w przyszłości zakres i przebieg budowy na tej działce – tego Sąd nie może w sposób pewny i trafny przewidywać, bo jest to kwestia nieznanej przyszłości. Wyroków sądów cywilnych nie opiera się na hipotezach i z góry skazanej na niepowodzenie próbie przewidywania przyszłości.</p> <p>Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić – w pierwszej kolejności – brak naruszenia posiadania w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 344;art. 344 § 1)">art. 344 § 1 k.c.</a> (punkt I. sentencji).</p> <p>Po drugie – zachowanie polegające na niwelacji <span class="anon-block">działki drogowej nr (...)</span> nie było realizowane przez pozwanego, lecz przez osoby trzecie (przedsiębiorca budowlany nie będący stroną pozwaną), na zlecenie osób trzecich (inwestorzy z <span class="anon-block">działki numer (...)</span>). Nie zachodzi więc po stronie pozwanej legitymacja bierna, co dodatkowo uzasadnia oddalenie powództwa. Powód twierdził, że owa działka drogowa (nr <span class="anon-block"> (...)</span>) będzie w przyszłości służyć najprawdopodobniej także budowie planowanej na <span class="anon-block">działce numer (...)</span>), ale na obecną chwilę w ogóle nie wiadomo, czy ta budowa będzie prowadzona. Trudno zresztą doprawdy uznawać, że doprowadzona do stanu przejezdności droga gminna gruntowa będzie łącznikiem roszczeń przeciwko wszystkim, którzy legalnie z tej drogi korzystają.</p> <p>Koszty</p> <p>Powód jako przegrywający proces jest obowiązany zwrócić pozwanemu koszty z odsetkami na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>, na które składa się: opłata za czynności adwokackie w stawce minimalnej za I. instancję (320 zł, § 5 pkt 4 rozp. MS z 22.10.2015 r. w sprawie opłata za czynności adwokackie, ze zm.), za postępowanie zażaleniowe przed sądem okręgowym (80 zł, § 10 ust. 2 pkt 1 w/w rozp.), opł. od zaż. (30 zł), opłata skarb. od pełnomocnictwa (17 zł). Przy miarkowaniu stawek adwokackich brano pod uwagę ich celowość i niezbędność w kontekście nieskomplikowanego charakteru dość krótkiego procesu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 109;art. 109 § 2)">art. 109 § 2 k.p.c.</a>). Powołany przepis ustawy procesowej ma pierwszeństwo przed aktami niższego rzędu.</p> </div>