II SA/Ke 406/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Renata Detka, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 października 2012r. sprawy ze skargi H.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] znak: [...] Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania H. K. od decyzji Starosty B. z dnia [...], znak: [...], wnoszącej sprzeciw wobec zgłoszenia zamiaru budowy dwóch budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Wojewoda ustalił, że pismem z dnia 16 stycznia 2012r. H. K. zgłosił Staroście B. zamiar wykonania budowy dwóch budynków gospodarczych (do 35 m2) na działce nr 1035/2 w miejscowości M., gmina S. Do zgłoszenia załączono oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane oraz kopię mapy sytuacyjno-wysokościowej, na której widoczny był fragment działki nr 1035/2. Postanowieniem z dnia [...] Starosta B. nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia ww. zgłoszenia poprzez wskazanie na mapie sytuacyjno-wysokościowej usytuowania planowanych budynków wraz z wymiarami i odległościami od granic działki oraz przedłożenia rysunków tych budynków wraz z określeniem rodzaju, zakresu i sposobu ich wykonania, w terminie 30 dni od daty otrzymania postanowienia. W określonym terminie inwestor nie przedłożył wymaganych dokumentów. Decyzją z dnia [...] Starosta B., wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia H. K., uzasadniając go brakiem uzupełnienia przez inwestora zgłoszenia o dokumenty powołane w postanowieniu z dnia [...] Rozpatrując odwołanie H. K. od powyższej decyzji Wojewoda wskazał, że zasadniczą kwestią jaką należało wyjaśnić w niniejszej sprawie było określenie kształtu, wymiarów, rodzaju materiałów, z których zostaną wykonane budynki oraz wskazanie odległości budynków od granic działki i budynków znajdujących się na działkach sąsiednich. Informacje te były niezbędne w celu zakwalifikowania planowanej budowy jako podlegającej zgłoszeniu w trybie art. 30 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego, jak również w celu sprawdzenia zgodności planowanej inwestycji z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. Nr 75, poz. 690, ze zmianami). W rezultacie skoro inwestor nie przedłożył wymaganych postanowieniem z dnia [...] dokumentów, to zasadnie Starosta B. wniósł sprzeciw na zgłoszenie z dnia 16 stycznia 2012r. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu organ II instancji stwierdził, że w przypadku zgłoszenia budowy dwóch budynków gospodarczych, wskazanych w art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego, należy naszkicować kształt planowanych budynków na mapie, wskazać ich wymiary oraz odległości od granic działki i budynków istniejących na działkach sąsiednich. Niezbędnym również jest wskazanie rozpiętości konstrukcji, w tym przypadku wystarczającym będzie wskazanie rozstawu ścian konstrukcyjnych, układu stropów (jeżeli będą wykonywane) oraz naszkicowanie konstrukcji więźby dachowej z podaniem głównych wymiarów. Powyższe dane nie muszą być zawarte w projekcie budowlanym sporządzonym przez osobę posiadająca stosowne uprawnienia budowlane, lecz mogą zostać sporządzone przez inwestora lub inną osobę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą decyzję H. K. wskazał, że pomimo iż opłaca podatek gruntowy, to organy administracji nie pozwalają mu wybudować dwóch budynków, ani wyremontować już istniejących. Strona skarżąca stwierdziła także, że wbrew twierdzeniom organu, złożył wymagane mapy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy. Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w niej naruszeń prawa skutkujących koniecznością jej uchylenia lub stwierdzenia nieważności. Niniejszej sprawa dotyczy decyzji podjętej w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia przez H. K. zamiaru budowy dwóch budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2. Rozstrzygnięcie to zostało wydane na podstawie przepisu art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r. nr 243, poz. 1623 ze zmianami), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z tym przepisem w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia – wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. W tym miejscu wskazać trzeba, że H. K., składając opisane wyżej zgłoszenie, przedstawił w załączeniu kopię mapy sytuacyjno-wysokościowej oraz wymagane oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane. Jak prawidłowo ustalił organ I instancji przedmiotowe zgłoszenie było niekompletne, gdyż na przedłożonej mapie brak było naniesienia projektowanych budynków gospodarczych, inwestor nie określił również ich kształtu, wymiarów, rodzaju materiałów, z których zostaną wykonane oraz odległości od granic działki i budynków istniejących na działkach sąsiednich. Zgłoszenie nie zawierało również informacji, co do rodzaju, zakresu i sposobu wykonania robót budowlanych oraz rysunku planowanych budynków. Zgodzić należy się z organem odwoławczym, że powyższe dane były niezbędne celem stwierdzenia, czy planowana inwestycja jest budową o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy (a więc budową obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej, w postaci parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy każdy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m), a w konsekwencji, czy wymaga jedynie zgłoszenia właściwemu organowi, czy też jest to budowa objęta obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Przedłożenie żądanych przez organ I instancji dokumentów konieczne również było celem ustalenia, czy planowana budowa budynków gospodarczych jest zgodna z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. Nr 75, poz. 690, ze zmianami). Mając na względzie powyższe Starosta B. prawidłowo nałożył na skarżącego obowiązek uzupełnienia zgłoszenia o dokumenty wskazane w postanowieniu z dnia 23 stycznia 2012r. W postanowieniu tym wyznaczono stronie termin na wykonanie przedmiotowych obowiązków – 30 dni od daty otrzymania postanowienia – z zastrzeżeniem, że w przypadku bezskutecznego upływu tego terminu zostanie wydany sprzeciw w drodze decyzji. Z akt sprawy wynika, że H. K. nie przedłożył wymaganych dokumentów. W związku z powyższym Starosta B. zobligowany był – zgodnie z dyspozycją art. 30 ust. 2 zdanie trzecie ustawy – do wniesienia sprzeciwu co do zgłoszonego zamiaru budowy dwóch budynków gospodarczych. Tym samym zarówno decyzja z dnia [...], jak i utrzymująca ją w mocy decyzja Wojewody odpowiadają prawu. Skoro zatem podniesione w skardze kwestie nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należało wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.