I SA/Gl 550/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak po rozpoznaniu w dniu 3 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. o odpowiedzialności podatkowej R. R. jako osoby trzeciej – pełniącej funkcję członka zarządu A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości tejże spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiąc [...] 2002 r. Powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach R. R.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 ppsa). W rozpatrywanej sprawie ostateczna decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu [...] r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach administracyjnych, wynika bowiem, iż w tym właśnie dniu zaskarżona decyzja została doręczona sąsiadowi T. M., który podjął się oddania pisma adresatowi, przy czym zawiadomienie o doręczeniu pisma pozostawiono w skrzynce pocztowej adresata. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu [...] r. Skarga wniesiona została natomiast, pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, w dniu [...] r. (data złożenia pisma w urzędzie pocztowym w G.) a zatem już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Mając na względzie przedstawioną argumentację na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 58 § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji.