II OZ 879/11

SENTENCJA II OZ 879 / 11 POSTANOWIENIE Dnia 4 października 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SA/Gd 926/10 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. R. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie robót budowlanych postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE II OZ 879 / 11 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek skarżącego T. R. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż prawomocnym postanowieniem z dnia 11 lutego 2011 r. referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz odmówiono mu przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. W dniu 20 czerwca 2011 r. skarżący złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych, wskazując w jego uzasadnieniu na znaczne koszty utrzymania rodziny utrzymującej się z niskich zarobków skarżącego, skutkiem czego na utrzymanie przypada 750 zł miesięcznie. Nadto przypomniał, że w toku niniejszego postępowania otrzymał już prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi oraz oświadczył jednocześnie, że sytuacja majątkowa rodziny nie uległa zmianie do chwili obecnej. Oddalając powyższy wniosek skarżącego, Sąd pierwszej instancji wskazał na przesłankę przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) oraz podkreślił, że to na stronie spoczywał ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy, tj., że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w tym wypadku kosztów sądowych, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak stwierdził Sąd, sprawa z wniosku skarżącego o udzielenie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych została już rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem z dnia 11 lutego 2011 r. Składając kolejny wniosek z dnia 15 czerwca 2011 r., skarżący oświadczył, że sytuacja majątkowa jego rodziny nie uległa zmianie od czasu rozpoznania jego pierwszego wniosku do chwili obecnej. Nadto odwołał się do dokumentów dołączonych do poprzedniego wniosku i analizowanych przy jego rozpatrywaniu. W ocenie Sądu pierwszej instancji, okoliczności faktyczne wskazane we wniosku z dnia 15 czerwca 2011 r. są identyczne jak we wniosku z dnia 13 stycznia 2011 r., wobec tego brak było podstaw do uwzględnienia ponownie złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy, a to z uwagi na treść art. 165 p.p.s.a. Z przedstawionych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oddalił wniosek skarżącego. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T. R., zaskarżając je w całości i zarzucając mu "obrazę przepisów proceduralnych poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 246 § 1 ust. 2" p.p.s.a., bowiem w istocie sytuacja rodzinna i majątkowa skarżącego ulegała pogorszeniu. W związku z powyższym, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przyznanie mu prawa pomocy w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu zażalenia skarżący stwierdził, że nie jest w stanie uiścić wpisu sądowego od skargi kasacyjnej natomiast jego sytuacja uległa pogorszeniu ze względu na znaczny wzrost cent zarówno produktów żywnościowych, jak i energii, wody oraz gazu. Również znane powszechnie pozostają fakty stale rosnącej inflacji oraz kosztów utrzymania domu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 165 p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Uwzględniając treść powyższej normy prawnej stwierdzić trzeba, że Sąd pierwszej instancji zasadnie zaskarżonym postanowieniem odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący nie wykazał bowiem, iż jej sytuacja materialna i rodzinna ulegała takiemu pogorszeniu, które uzasadniałoby uwzględnienie przedmiotowego wniosku, a wprost przeciwnie oświadczył on we wniesionej skardze kasacyjnej, jak i na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, że "jego stan majątkowy nie uległ zmianie". Argumentacja ta słusznie była przy tym eksponowana przez Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu skarżonego postanowienia. Na prawidłowość tej oceny nie mogą mieć przy tym wpływu twierdzenia dotyczące ogólnego wzrostu cen i inflacji, bowiem nie odnoszą się one do żadnych takich, konkretnych okoliczności sprawy, które pozwalałyby przyjąć, że dotychczasowa sytuacja finansowa przedstawiona przez skarżącego uległa zmianie na tyle, aby koniecznym była zmiana wcześniejszego postanowienia o przyznaniu prawa pomocy. Tymczasem to na skarżącym spoczywał obowiązek pełnego przedstawienia swojej sytuacji materialnej i osobistej. W tej sytuacji nie zaistniały, więc okoliczności, o jakich mowa w art. 165 p.p.s.a., uzasadniające zmianę wcześniejszego postanowienia z dnia 11 lutego 2011 r. Z przedstawionych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.