II OZ 1011/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 20 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 408/11 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego Jelenia Góra z dnia [...] lutego 2011 r. w sprawie ze skargi D. S. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakazującej rozbiórkę wiaty postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek D. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego Jelenia Góra z dnia [...] lutego 2011 r., nakazującej D. S. rozbiórkę wiaty wybudowanej na posesji przy ul. [...] w Jeleniej Górze. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że w skardze na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] kwietnia 2011 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakazującej rozbiórkę wiaty D. S. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego Jelenia Góra z dnia [...] lutego 2011 r. Oddalając wniosek Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że w złożonym wniosku o wstrzymanie wykonania skarżąca nie wykazała, możliwości zajścia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Sąd stwierdził, iż w niniejszej sprawie brak jest wskazania konkretnych okoliczności uzasadniających możliwość spełnienia subiektywnych obaw wnioskodawcy. W ocenie Sądu pierwszej instancji skarżąca nie wskazała jakichkolwiek dokumentów źródłowych odzwierciedlających jej trudną sytuację finansową. Nie poparte z kolei żadnym dowodem stwierdzenie odnośnie uciążliwości związanej z koniecznością ponoszenia kosztów rozbiórki nie może stanowić wystarczającej podstawy do udzielenia ochrony tymczasowej. Niezależnie jednak od powyższego, czyniąc zadość obowiązkowi uwzględnienia z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujących o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, iż nie dopatrzył się w niniejszej sprawie przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła D. S. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że nakazanie rozbiórki wiaty naraziłoby ją na koszty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz, 1270 z późn. zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma okoliczność, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Brak dokładnego wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 ustawy uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, nie publ.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Tylko odpowiednio uzasadniony wniosek może zostać rozpoznany zgodnie z intencją strony, bowiem brak uprawdopodobnienia przesłanek podnoszonych przez stronę nie pozwala na ocenę, czy opisane powyżej przesłanki w danej sprawie zachodzą. Sąd administracyjny nie jest uprawniony do samodzielnego formułowania argumentów uzasadniających wniosek o wstrzymanie, a obowiązek w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy. W treści zażalenia skarżąca podniosła, iż rozbiórka przedmiotowej wiaty naraziłaby ją (jako właściciela nieruchomości) na koszty. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca nie wykazała żadnych dowodów potwierdzających jej trudną sytuację majątkową, która pociągałaby za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znaczniej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. W tej sytuacji należy w pełni podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, dotyczące braku przesłanek do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.