I OZ 854/10

SENTENCJA I OZ 854 / 10 POSTANOWIENIE Dnia 17 listopada 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia "[...]" S.A. w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 1 września 2010 r. sygn. akt II SA/Rz 765/10 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "[...]" S.A. w R. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Rzeszowie z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia powierzchni na której mogą znajdować się pracownicy postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE I OZ 854 / 10 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w sprawie ze skargi "[...]" S.A. w R. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Okręgowego Inspektora Pracy w Rzeszowie z dnia [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie zabezpieczenia powierzchni, na której mogą znajdować się pracownicy. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż decyzją z dnia 9 czerwca 2010 r. Okręgowy Inspektor Pracy w Rzeszowie utrzymał w mocy decyzję - nakaz Inspektora Pracy z dnia [...] maja 2010 r. w sprawie zobowiązania "[...]" S.A. w R. do zabezpieczenia powierzchni wzniesionej powyżej 1,0 m na regałach, na których składowane są opony w halach magazynowych i na których, w związku z wykonywana pracą, mogą znajdować się pracownicy. Skargę na powyższą decyzję Okręgowego Inspektora Pracy wniosła "[...]" S.A. W skardze, poza zarzutami mającymi w ocenie strony skarżącej przemawiać za wadliwością zaskarżonej decyzji, zamieszczono również wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, wskazując na treść art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), podkreślił, iż ciężar wykazania zaistnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na podmiocie, który złożył w tym przedmiocie wniosek. Odwołując się do poglądów Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd wskazał, iż konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku o wstrzymanie miałby się domyślać, jakie dowody chciałby przedstawić wnioskodawca, aby wykazać spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, Sąd był zobligowany odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. W niniejszej sprawie zdaniem Sądu strona skarżąca poza sformułowaniem żądania co do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie powołała żadnej okoliczność, która świadczyłaby, iż zachodzą w stosunku do niej okoliczności, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zalegające w aktach sprawy dokumenty również nie umożliwiają poczynienia ustaleń w tym zakresie. W związku z powyższym, Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł "[...]" S.A. w R., zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu zażalenia Spółka wskazała, iż wykonanie skarżonej decyzji może przyczynić się do wyrządzenia "[...]" S.A. znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Konieczność wprowadzenia niezwykle skomplikowanych i kosztownych konstrukcji regałów magazynowych będzie kolosalnym obciążeniem dla spółki niezależnie od wysokości jej kapitału zakładowego. W szczególności, mając na uwadze występującą w ostatnich latach stagnację gospodarki, odmowa wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji może spowodować konieczność wstrzymania inwestycji i obniżenie produkcji, a skutki tych procesów mogą być trudne do odwrócenia. Zdaniem skarżącego konieczność wprowadzenia działań oszczędnościowych i utrzymanie zatrudnienia w Spółce na dotychczasowym poziomie w połączeniu z koniecznością poniesienia dodatkowych kosztów będzie niemożliwe. Odnośnie natomiast twierdzeń Sądu, iż strona skarżąca poza sformułowaniem żądania, co do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie powołała żadnej okoliczności, Spółka wskazała, iż na wstępie uzasadnienia skargi podniosła, iż odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może przyczynić się do wyrządzenia znacznej szkody finansowej spowodowanej koniecznością wprowadzenia kosztownych konstrukcji regałów magazynowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy. Zaistnienia okoliczności wskazanych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. skarżąca Spółka nie wykazała, na co trafnie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji. Wymaga przy tym podkreślenia, iż wstrzymanie wykonania decyzji, nie jest tożsame z rozpoznaniem zarzutów skargi w odniesieniu do zaskarżonej decyzji, te bowiem będą przedmiotem oceny Sądu w dalszym postępowaniu. Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu, to rację przyznać należało skarżącej, iż przedstawiła na wstępie skargi argumentację dotyczącą kosztowności zmian konstrukcyjnych regałów oraz wskazała na panującą w jej ocenie stagnację gospodarczą. Jednakże twierdzenia te nie przełamują słuszności oceny Sądu pierwszej instancji, iż strona nie przedstawiła żadnych takich okoliczności, które wskazywałyby na to, że zachodzą w stosunku do niej okoliczności, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Kwestia wysokości kosztów wykonania wymaganego w decyzji zabezpieczenia, które jak wskazano w zażaleniu "będą kolosalnym obciążeniem dla spółki niezależnie od wysokości jej kapitału zakładowego", nie stanowi tego rodzaju okoliczności, które wskazywałyby na zaistnienie przesłanek koniecznych do wydania postanowienia, o jakim mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zważywszy na przytoczone wyżej okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wniesione zażalenie należało oddalić na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.