VI SA/Wa 1185/10
Sądy administracyjne2010-12-03
Sygnatura
VI SA/Wa 1185/10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2010-12-03
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie
Sędziowie
Jolanta Królikowska-Przewłoka
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na pismo Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy załatwienia sprawy przez pracownika organu postanawia: odrzucić skargę
UZASADNIENIE
Pismem z dnia [...] maja 2010 r. L. B. złożył za pośrednictwem Urzędu Komunikacji Elektronicznej do WSA w Warszawie skargę wskazując jako jej przedmiot naruszenie przez pracownika UKE art. 156 § 1 pkt 1 i 7 k.p.a. W uzasadnieniu podał, że [...] S.A. odmówiła mu ujawnienia wskazanego abonenta, co dyrektor delegatury UKE podtrzymał, a skarga złożona w tym przedmiocie do WSA w Gliwicach została przez UKE odrzucona, co w jego ocenie, uzasadnia uchylenie decyzji UKE o odrzucenie skargi.
Z akt sprawy wynika, iż w dniu 20 stycznia 2010 r. pracownik [...] S.A. Oddział w [...] odmówił ujawnienia nazwiska i adresu abonenta podanego przez skarżącego numeru telefonu. W dniu 22 stycznia 2010 r. do Urzędu Komunikacji Elektronicznej wpłynęła skarga na pracownika [...] S.A. w przedmiocie nieudzielania skarżącemu żądanej informacji.
W odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 21 stycznia 2010 r. Urząd Komunikacji Elektronicznej Delegatura w S. pismem z dnia 15 kwietnia 2010 r. poinformował skarżącego, iż udostępnienie danych osobowych innych abonentów, zgodnie z obowiązującym prawem, jest niemożliwe.
W odpowiedzi na skargę Urząd Komunikacji Elektronicznej wniósł o jej odrzucenie, bądź o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Organ podkreślił, iż zachodzą przesłanki odrzucenia skargi, ponieważ niniejsza sprawa nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Sądy administracyjne działają wyłącznie w granicach określonej w art. 3, 4, 5 p.p.s.a. właściwości rzeczowej, co oznacza, iż kognicja tych sądów obejmuje tylko orzekanie w sprawach, które w/w przepisami zostały objęte.
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne rozstrzygają również spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne miedzy organami tych jednostek, a organami administracji rządowej (art. 4 p.p.s.a.). Natomiast nie sa właściwe w sprawach określonych w art. 5 p.p.s.a.
Przedmiotem skargi jest nieprawidłowe, zdaniem skarżącego, działanie pracownika polegające na nieuzasadnionej odmowie załatwienia sprawy w sposób przez niego wskazany w piśmie z dnia 15 lutego 2010 r.
W świetle powołanych przepisów sprawa objęta tą skargą nie należy do właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. Pismo z dnia 15 lutego 2010 r. , którego treścią skarżący wiąże skargę i objęte skargą żądanie nie nosi bowiem znamion decyzji czy postanowienia, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. nie jest również żadnym z pozostałych wymienionych w tym przepisie aktów, nie stanowi także czynności wskazanej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Zainteresowana strona może wnieść do właściwego organu skargę w zw. z nienależytym, w jej ocenie, wykonywaniem zadań przez organ albo przez jego pracowników. Jednakże rozpoznawanie skargi następuje na zasadach określonych w Dziale VIII k.p.a., tj. w trybie odmiennym niż tryb, w którym wydawane są decyzje , postanowienia oraz inne akty z zakresu administracji publicznej podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania tego rodzaju skarg i sposób ich załatwienia nie podlega jego kontroli na podstawie art. 3 p.p.s.a., jak i na podstawie przepisów ustaw szczególnych (por. postanowienie WSA w Warszawie z 21 grudnia 2009 r. sygn. akt VII SAB/Wa 145/09, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 12 listopada 2009 r. sygn. akt II Sa/GL 944/09, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 9 lipca 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 772/29).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę jako niedopuszczalną jeśli sąd administracyjny nie jest do rozpoznawania sprawy objętej skargą rzeczowo właściwy.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie powołanego przepisu orzekł jak w postanowieniu.