II OZ 1238/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 477/05 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi D. i M. W. oraz J. W. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia (...) maja 2005 r., nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia 11 lutego 2005 r., nr (...) postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, zarządzeniem z dnia 29 października 2009 r. wezwał skarżących: J. W. i M. W. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 września 2009r., w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pełnomocnik skarżących – D. W., pismem z dnia 21 listopada 2009 r. zaskarżyła powyższe zarządzenie zażaleniem, które następnie oddalił Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 czerwca 2010r. (sygn. akt II OZ 494/10). W związku z powyższym Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 17 czerwca 2010 r. wezwał ponownie pełnomocnika skarżących D. W. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 września 2009r. w kwocie 100 zł. Jednocześnie pouczono pełnomocnika, że od zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego, będącego wykonaniem prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 29 października 2009r. o ustaleniu wysokości wpisu, nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Pismem z dnia 10 lipca 2010 r. D. i M. W. wnieśli zażalenie od zarządzenia z dnia 17 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, postanowieniem z dnia 26 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 477/05, odrzucił powyższe zażalenie podkreślając, że na zarządzenie przewodniczącego wydziału wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego, a będącego wykonaniem prawomocnego zarządzenia przewodniczącego wydziału o ustaleniu wysokości wpisu, zażalenie nie przysługuje. Na powyższe postanowienie D. i M. W. pismami z dnia 25 i 30 sierpnia 2010 r. wnieśli zażalenie. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że Sąd rażąco naruszył art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) a także art. 67 § 5 tej ustawy poprzez jego niezastosowanie i pominięcie ustanowionego z urzędu profesjonalnego pełnomocnika przy doręczeniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 czerwca 2010 r. Mając powyższe na uwadze wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Przepisy art. 173-197 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie wezwania do wykonania obowiązku określonego w prawomocnym zarządzeniu o ustaleniu wysokości i wezwaniu do uiszczenia wpisu, zażalenie nie przysługuje. Zarządzenie, o jakie chodzi w sprawie, będące w istocie zarządzeniem wzywającym do wykonania obowiązku określonego w innym zarządzeniu nie zostało wymienione w powyższych przepisach jako podlegające zaskarżeniu. Tego rodzaju zarządzenie nie mieści się też w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 tej ustawy. W żadnym miejscu ustawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia. Tym samym zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. Odnośnie pominięcia ustanowionego z urzędu profesjonalnego pełnomocnika przy doręczeniu zarządzenia wskazać należy, że zarzut ten jest całkowicie nieuzasadniony, gdyż adwokat Ł. O. nie jest pełnomocnikiem ustanowionym dla J. i M. W., którzy wnieśli przedmiotowe zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 września 2009r. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.