I SA/Wa 1144/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi [...] Związku [...] W R. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia wniosku 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. UZASADNIENIE Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...].02.2010 r. nr [...] odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...].02.1995 r. stwierdzającą nieważność decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...].07.1969 r. oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Urząd Spraw Wewnętrznych w R. z dnia [...].10.1968 r. w części dotyczącej wywłaszczenia za odszkodowaniem nieruchomości opisanych w pkt 3, 4 i 5. Od decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...].02.2010 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył [...] Związek [...], w piśmie z dnia [...].03.2010 r. Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...].04.2010 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...].02.2010 r. W uzasadnieniu postanowienia podał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji wynika, że została ona doręczona [...] Związkowi [...] w dniu [...].02.2010 r., a więc termin do złożenia wniosku upływał w dniu [...].03.2010 r. Z dokumentów wynika natomiast, że pismo (wniosek) z dnia [...].03.2010 r. został nadany w Urzędzie Pocztowym w R. w dniu [...].03.2010 r., co oznacza, że został on złożony po terminie określonym w art. 129 § 2 K.p.a. Nie złożono przy tym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł [...] Związek [...]. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 129 § 2 K.p.a. w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. poprzez przyjęcie, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony z przekroczeniem 14 dniowego terminu. W uzasadnieniu podano, że decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...].02.2010 r. nr [...] została doręczona skarżącemu w dniu [...].02.2010 r., a nie w dniu [...].02.2010 r., jak przyjęto w zaskarżonym postanowieniu. Dowodem świadczącym o tym jest pismo Poczty Polskiej Oddział Rejonowy w R. z dnia [...].05.2010 r. wraz z załącznikami, będące odpowiedzią na reklamację złożoną przez skarżącego. Z pisma tego jednoznacznie wynika, że decyzję z dnia [...].02.2010 r. nr [...] skarżący otrzymał w dniu [...].02.2010 r. W tej sytuacji wniosek nadany pocztą w dniu [...].03.2010 r. został wniesiony w terminie. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie. Ustosunkowując się do zarzutów skargi stwierdził, iż termin doręczenia [...] Związkowi [...] decyzji z dnia [...].02.2010 r. ustalił w oparciu o pismo Poczty Polskiej S.A. z dnia [...].03.2010 r. oraz załączonego do niego zwrotnego potwierdzenia odbioru, z którego wynika, że decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...].02.2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga okazała się uzasadniona. Sąd przeprowadził uzupełniający dowód z dokumentu w postaci pisma Poczty Polskiej S.A. Centrum Poczty Oddział Rejonowy w R. z dnia [...].07.2010 r., które wpłynęło do Sądu w dniu [...].07.2010 r. (k. 31-32), z którego wynika, że decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...].02.2010 r. nr [...] została doręczona skarżącemu w dniu [...].02.2010 r. Z pisma tego wynika ponadto, że odpowiedź udzielona Ministerstwu Infrastruktury w piśmie z dnia [...].03.2010 r. na reklamację z dnia [...].03.2010 r. była błędna i niezgodna ze stanem faktycznym. Jak ustalono pracownik załatwiający reklamację jako datę doręczenia reklamowanej przesyłki wpisał dzień [...].02.2010 r., gdyż taka data została mu podana podczas rozmowy telefonicznej z pracownikiem zamiejscowego oddziału doręczeń dysponującego dokumentami źródłowymi. Ten zaś podał datę z karty doręczeń, a nie widniejącą na pieczątce umieszczonej przez listonosza obok podpisów adresatów. Faktyczna data doręczenia to zatem dzień [...].02.2010 r. W tej sytuacji uznając, że wniosek został złożony w terminie określonym w art. 129 § 2 w zw. z art. 127 § 3 K.p.a., organ z naruszeniem art. 134 K.p.a. wydał zaskarżone postanowienie. Ponieważ miało to istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) i art. 152 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.