VII SA/Wa 2038/12

SENTENCJA Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi H.P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : nakazu rozbiórki budynku mieszkalnego postanawia : przyznać H.P. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. UZASADNIENIE W dniu 1 października 2012 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek H.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Wnioskodawczyni podała, że posiada mieszkanie komunalne o powierzchni 48 m ² oraz działkę o powierzchni 1.920 m ² zaznaczając, że nie przynosi ona żadnych dochodów, a w Sądzie toczy się sprawa o ustalenie granic prawnych nieruchomości. Wnioskodawczyni oświadczyła, że jest osobą bezrobotną, a od 18 października 2011 r. pozostaje bez prawa do zasiłku, na potwierdzenie czego dołączyła zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy. Oświadczyła, że jej jedynym źródłem utrzymania była praca zarobkowa, której obecnie poszukuje. Wyjaśniła, że do chwili obecnej utrzymywała się z oszczędności, które uzyskała z pracy, z której została zwolniona w lipcu 2011r. Zaznaczyła, że obecnie oszczędności te skończyły się, a jako osoba z grupy wiekowej 50 plus posiada ogromne trudności ze znalezieniem pracy zarobkowej, której wciąż jednak poszukuje. Wskazała, że koszty utrzymania mieszkania, media i koszty leczenia w skali miesiąca wynoszą około 600,00 złotych z regulowaniem, których w chwili obecnej posiada duże kłopoty. Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie pracuje dorywczo, sezonowo, na umowę zlecenia czy o dzieło, z uwagi na problemy zdrowotne, jakie posiada i nie możność podjęcia szeregu prac dorywczych czy sezonowych. Wnioskodawczyni zaznaczyła, iż nie może starać się o kredyt w banku, gdyż nie ma stałego źródła dochodu, a ponadto nie miałaby z czego spłacać rat kredytu. Wnioskodawczyni podała, że na bieżąco utrzymuje się (w przypadku odzieży) z zapasów, które nabyła wcześniej. Odnośnie żywności oświadczyła, że korzysta z pomocy instytucji społecznych tj. C., Stowarzyszenia św. Wincentego a Paulo w W., od których otrzymuje raz w miesiącu niezbędne artykuły żywnościowe do zaspokojenia bieżących potrzeb życiowych (masło, chleb, mleko, kawę, cukier, mąkę, makarony, kasze, płatki, puszki z daniami gotowymi i inne artykuły żywnościowe) oraz paczki okolicznościowe. Dodała, że brakującą odzież i środki chemiczne do bieżącego utrzymania uzyskuje również z ww. stowarzyszeń, które działają przy Kościołach: św. Krzyża, Jakuba Apostoła, Wszystkich Świętych i innych w W. oraz od różnych znajomych. Wnioskodawczyni oznajmiła, że na pomoc rodziców nie może liczyć, ponieważ już nie żyją. Dodała, iż wniosła sprawę do Sądu Pracy w W. o przywrócenie do pracy z uwagi na bezzasadne zwolnienie i przewiduje, ze sprawa zakończy się w drugiej połowie lub pod koniec 2013 r. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Oceniając sytuację finansową wnioskodawczyni uznano, że wykazała ona w sposób szczegółowy i wyczerpujący, iż zachodzą przesłanki do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Przy ocenie sytuacji finansowej wnioskodawczyni uwzględniono przede wszystkim fakt, iż w chwili obecnej nie posiada ona żadnego źródła dochodu, wskutek utraty pracy. Wnioskodawczyni obecnie utrzymuje się przy pomocy instytucji społecznych i kościelnych, od których otrzymuje niezbędne artykułu żywnościowe do zaspokojenia bieżących potrzeb życiowych oraz brakującą odzież i środki chemiczne, jak również przy pomocy znajomych. Stwierdzono zatem, że w obecnej sytuacji finansowej i życiowej w jakiej znalazła się wnioskodawczyni nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego samodzielnie, jak również ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Uznano, że jest to wydatek przekraczający obecne możliwości finansowe wnioskodawczyni. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.