II OZ 1156/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń M. G. i Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Po 331/16 o odrzuceniu zażalenia M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 listopada 2017 r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2016 r., znak [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Po 331/16 odrzucił zażalenie M. G. na postanowienie tego Sądu z dnia 14 listopada 2017 r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z uwagi na wniesienie go z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 listopada 2017 r. zostało doręczone skarżącemu – M. G. w dniu 7 grudnia 2017 r. A zatem 7-dniowy termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upływał w dniu 14 grudnia 2017 r. Tymczasem zażalenie na to postanowienie zostało wniesione w dniu 18 grudnia 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Tak więc Sąd zażalenie wniesione po upływie terminu do jego skutecznego złożenia odrzucił na podstawie art. 194 § 2 i art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.), dalej: P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący – M. G. oraz uczestnik postępowania - Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w R. Strony w złożonych zażaleniach, o tożsamych treściach, wniosły o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, a także uchylenie postanowienia z dnia 14 listopada 2017 r. oraz o sprostowanie i uzupełnienie części orzekającej, jak też o zwolnienie z kosztów sądowych w części i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podkreślić należy, że na obecnym etapie postępowania przedmiotem rozpoznania Sądu drugiej instancji może być tylko postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 grudnia 2017 r. odrzucające zażalenie M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 listopada 2017 r. Zażalenia wniesione na powyższe postanowienie nie mogą zostać uwzględnione, ponieważ zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa, a Sąd pierwszej instancji słusznie odrzucił wniesiony przez M. G. środek odwoławczy jako wniesiony po siedmiodniowym terminie określonym w art. 194 § 2 P.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia stronie odpisu postanowienia. Brzmienie tego przepisu oznacza, że termin do wniesienia zażalenia jest terminem ustawowym, a jego uchybienie powoduje odrzucenie zażalenia przez sąd. Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, czego strony wnoszące zażalenia w żaden sposób nie podważyły, że odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 listopada 2017 r. odmawiającego skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 7 grudnia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 172 akt sądowych). Zasadnie więc przyjął Sąd pierwszej instancji, że termin do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie upływał w dniu 14 grudnia 2017 r. Tym samym złożenie zażalenia przez skarżącego w dniu 18 grudnia 2017 r., o czym świadczy data nadania w urzędzie pocztowym (k. 174 i 175 akt sądowych), nastąpiło po upływie terminu określonego w art. 194 § 2 P.p.s.a. Na powyższe ustalenia Sądu nie mogą mieć także wpływu argumenty podnoszone przez strony w złożonych zażaleniach, bowiem w zażaleniach tych brak jest jakiejkolwiek argumentacji podważającej uchybienie przez skarżącego terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 14 listopada 2017 r. Ponadto jak wynika z akt sprawy, zawarte w zażaleniach wnioski stron o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w części i ustanowienie pełnomocnika z urzędu zostały prawomocnie rozpoznane. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 19 kwietnia 2018 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek M. G. o przyznanie prawa pomocy, które to zarządzenie utrzymano następnie w mocy postanowieniem Sądu z dnia 6 września 2018 r. Z kolei postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 czerwca 2018 r. odmówiono Stowarzyszeniu "[...]" z siedzibą w R. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, a następnie postanowieniem Sądu z dnia 5 września 2018 r. utrzymano powyższe postanowienie w mocy. Dodatkowo podkreślić należy, że zawarte w zażaleniach wnioski o sprostowanie i uzupełnienie części orzekającej zaskarżonego postanowienia nie zawierają usprawiedliwionych podstaw. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.