II SA/Op 9/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. N. z dnia 17 listopada 2021 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 1 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Op 9/21 oddalającego skargę J. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia i zwrotu nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego postanawia odrzucić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2021 r. oddalił skargę J. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z [...], nr [...], w przedmiocie ustalenia i zwrotu nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego. Skarżący, po doręczeniu mu w/w orzeczenia wraz z uzasadnieniem w dniu 21 maja 2021 r., w terminie otwartym do złożenia skargi kasacyjnej złożył osobiście sporządzoną skargę kasacyjną. Skarga ta została odrzucona postanowieniem tut. Sądu z dnia 2 sierpnia 2021 r., doręczonym skarżącemu 6 sierpnia 2021 r. Skarżącemu postanowieniem z dnia 8 września 2021 r., sygn. akt II SPP/Op 73/21 przyznano na jego wniosek, prawo pomocy i ustanowiono pełnomocnika z urzędu. W dniu 20 października 2021 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego) pełnomocnik wyznaczony dla skarżącego z urzędu, adwokat K. B. wniósł skargę kasacyjną z dnia 20 października 2021 r. na ww. wyrok z dnia 1 kwietnia 2021 r. Skarga kasacyjna z dnia 20 października 2021 r. nie zawierała braków (k. 116 akt sądowych). W dniu 17 listopada 2021 r. (k. 115 akt sądowych) pełnomocnik skarżącego nadał do tut. Sądu kolejną skargę kasacyjną od ww. wyroku z dnia 1 kwietnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącego po raz drugi, tj. w dniu 17 listopada 2021 r. podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Zgodnie z treścią przepisu art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 . – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do brzmienia art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wyjaśnić należy, że w rozpatrywanej sprawie skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, złożył już skutecznie skargę kasacyjną od wydanego w tej sprawie wyroku z dnia 1 kwietnia 2021 r. Skarga ta została wniesiona w dniu 20 października 2021 r. Wskazana skarga kasacyjna nie zawierała braków i zostanie jej nadany dalszy bieg (k. 116 akt sądowych). Tym samym wniesienie przez skarżącego, reprezentowanego przez pełnomocnika z urzędu, w dniu 17 listopada 2021 r. drugiej skargi kasacyjnej na ww. wyrok z dnia 1 kwietnia 2021 r. było niedopuszczalne – skarżący zainicjował już bowiem skutecznie postępowania kasacyjne skargą z dnia 20 października 2021 r. Mając na względzie powyższe wskazać przyjdzie, że wniesiona przez stronę po raz drugi w dniu 17 listopada 2021 r. skarga kasacyjna od wyroku z dnia 1 kwietnia 2021 r. podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna na podstawie art. 178 p.p.s.a. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie wskazać również należy, że druga skarga kasacyjna skarżącego została nadana w dniu 17 listopada 2021 r., a więc po upływie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, liczonego od daty, w której pełnomocnik z urzędu dowiedział się o jego wyznaczeniu do reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie (co miało miejsce w dniu 6 października 2021 r. – k. 77 i 83 akt sądowych ).