I FZ 284/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 20 lipca 2018 r. sygn. akt I SA/Ke 89/18 odrzucające skargę E. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 22 grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 lipca 2018 r., sygn. akt I SA/Ke 89/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę E. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 22 grudnia 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2013 r. Z akt sprawy wynika, że zarządzeniem z dnia 16 marca 2018 r., doręczonym w dniu 22 marca 2018 r., skarżąca została – za pośrednictwem swojego pełnomocnika - wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 62.394,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Odpowiadając na wezwanie, skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 15 maja 2018 r. referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując, że nie można uznać, aby skarżąca udokumentowała (czy uprawdopodobniła) w sposób wyczerpujący i jednoznaczny swoją sytuację majątkową, bowiem wezwana do przedstawienia oświadczeń i dokumentów pozwalających na pozbawioną wątpliwości ocenę, obowiązek ten wykonała jedynie częściowo i w taki sposób, który nie ujawnia jej rzeczywistej kondycji majątkowej Takie działanie uniemożliwia ocenę, czy istotnie - w świetle przedstawionych dokumentów i oświadczeń - skarżąca jest osobą nie mogącą ponieść kosztów postępowania. Wobec wniesienia sprzeciwu, postanowieniem z dnia 13 czerwca 2018 r. WSA utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego. W związku z prawomocnym postanowieniem z dnia 13 czerwca 2018 r., na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 czerwca 2018 r., skarżąca wezwana została do wykonania zarządzenia z dnia 16 marca 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 62.394,00 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 czerwca 2018 r., zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał z dniem 5 lipca 2018 r. Należny wpis od skargi nie został uiszczony do dnia 19 lipca 2018 r. (notatka urzędowa - k. 139 akt sprawy). Wobec tego, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), WSA skargę odrzucił postanowieniem z dnia 20 lipca 2018 r. W zażaleniu na ww. postanowienie podniesiono, że WSA błędnie przyjął, że skarżąca jest zdolna do poniesienia kosztów sądowych w jakimkolwiek zakresie, wskutek czego skarżąca nie otrzymała prawa pomocy mimo spełnienia ku temu przesłanek, co naruszyło jej konstytucyjne prawo do sądu i uniemożliwiło skarżącej, jako osobie ubogiej, dochodzenie swoich praw w postępowaniu sądowym. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, względnie o uchylenia go w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia WSA w Kielcach oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga (art. 230 § 2 P.p.s.a.). W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego, została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w niniejszej sprawie. Skoro zatem skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi i obowiązku tego nie dopełniła, będąc jednocześnie poinformowaną, jakie skutki wynikają z tego niedopełnienia, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach obowiązany był skargę tę odrzucić. W sprawie nie zachodzi żaden z wyjątków od zasady ponoszenia przez strony kosztów postępowania. Po pierwsze, sprawa nie należy do kategorii spraw objętych ustawowym zwolnieniem, określonym w art. 239 i następnych P.p.s.a. Po drugie, skarżącej nie zostało również przyznane prawo pomocy, pomimo złożenia wniosku, a postanowienie WSA w Kielcach z dnia 13 czerwca 2018 r. w tym zakresie jest prawomocne. Skarżąca nie skorzystała z możliwości wniesienia od niego zażalenia. Podniesione zarzuty nie mogą być uwzględnione. Na obecnym etapie postępowania kwestia badania sytuacji finansowe skarżącej nie jest już relewantna, bowiem oceny spełnienia warunków formalnych w tym zakresie dokonał – i to dwukrotnie, sąd I instancji – postanowieniem referendarza sądowego i utrzymującym je w mocy postanowieniem sądu. W zaistniałej sytuacji, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie skarżącej jako niezasadne.