II SA/Go 631/07

SENTENCJA Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. – Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2007 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a : 1. przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata. UZASADNIENIE W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w wysokości 100 zł, J. C. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika (adwokata). W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że jest bezrobotny (bez prawa do zasiłku), utrzymuje się z pomocy społecznej. J. C. oświadczył, że nie posiada oszczędności ani majątku. Wniosek okazał się uzasadniony. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Należy podkreślić, że co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego. W świetle faktów podanych przez J. C. należycie udokumentowanych, nie może budzić najmniejszych wątpliwości teza, iż znajduje się on w trudnej sytuacji materialnej. Skarżący jest bowiem bezrobotny, bez prawa do zasiłku, utrzymuje się z zasiłku okresowego z pomocy społecznej. Skarżący nie posiada oszczędności ani majątku. W świetle zasad doświadczenia życiowego w pełni uprawniony jest wniosek, że środki pieniężne pozwalają jedynie na zabezpieczenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącego. Z tych względów należało uznać, iż J. C. wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.