II SA/Rz 839/12

SENTENCJA z dnia 4 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 4 października 2012 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [..] lipca 2012 r., nr [..] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. UZASADNIENIE Zarządzeniami z dnia 10 września 2012 r. wezwano K.B. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłane sześciu egzemplarzy jej odpisów, oraz braku fiskalnego skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł, pouczając ją o obowiązku wykonania wezwań w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenia doręczono stronie osobiście w dniu 13 września 2012 r. (k. 21). Wskazane obowiązki nie zostały wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jako kwalifikowane pismo w postępowaniu sądowym powinna spełniać wymogi określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej "Ppsa"). Zgodnie z art. 47 § 1 Ppsa do skargi należy dołączyć odpowiednią liczbę odpisów dla doręczenia ich pozostałym stronom. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa). Natomiast jeżeli pismo podlegające opłacie sądowej nie zostało należycie opłacone przewodniczący wzywa obowiązanego, aby należną opłatę uiścił w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, ponieważ wobec braku opłaty sądowej Sąd nie podejmie żadnej czynności (art. 220 § 1 i § 3 Ppsa). Pismem takim jest m.in. skarga, jako pismo wszczynające postępowanie, w rozumieniu art. 230 § 1 i § 2 Ppsa, a zobowiązanym do uiszczenia wpisu ten, kto je wnosi do sądu. Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że pomimo skutecznego doręczenia wezwania i udzielenia prawidłowego pouczenia braki skargi w ustawowym terminie nie zostały uzupełnione. To zaś uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu. W tych okolicznościach skarga podlega odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 47 § 1 oraz art. 220 § 1 i § 3 Ppsa.